Het kleine Druppeltje

Een klein druppel in de grote oceaan
Durfde maar niet op zijn eigen beentjes te gaan staan
Hij bleef maar mee deinen op iedere golf die er kwam

Maar op een dag, bracht deze golf hem, zomaar op de aarde.
Samen met vele van zijn broertjes en zusjes.
Niet langer waren ze nog de oceaan, maar enkel een klein plasje

Verwonderd keken ze elkaar aan, wat NU
Er verscheen een zonnestraal
En de kleine druppel zag hoe sommige van zijn broertjes, en zusjes
Verdwenen in het niets

Andere van zijn broertjes en zusjes verdwenen zomaar in de grond
En daar was hij dan, de kleine druppel helemaal alleen.
Maar niet voor lang, want toen de zonnestraal verdween,
Zag hij hoe zijn broertjes en zusjes uit de lucht vielen
En samen met hem weer het plasje vormde.

Ze vertelde hem hun avonturen, hoe ze samen in de wolk terecht kwamen
En hoe ze reisde overal heen

Op een dag zag hij ook weer zijn broertjes en zusjes, die in de aarde verdwenen waren
En ook zij vertelde hun avonturen, van hoe het was daar in de aarde,
Hoe ze reisde door de planten, de bloemen, de dieren en de mensen
Hoe ook hun door de zonnestralen steeds weer werden opgepakt, en door de wolk weer
werden neergezet.

Maar vroeg de kleine druppel toen, zijn jullie dan vergeten, daar waar wij vandaan komen
Zijn jullie dan vergeten, hoe het toen was

In al die tijd dat jullie reisde, probeerde ik te zijn, zoals de oceaan
In al die tijd dat jullie speelde, probeerde ik weer terug te keren
En zie, nog steeds ben ik hier alleen

Een van zijn broertje nam het kleine druppeltje apart, en zei tegen hem
We zijn nooit vergeten waar we vandaan kwamen, we zijn nooit vergeten hoe het toen was.
Maar nu hebben we ervaren, wat het is om als een druppel in de oceaan te ZIJN

Zonder jou en zonder mij is er geen oceaan
Dat is wat wij geleerd hebben. We zullen nooit de oceaan worden
We zullen altijd het druppeltje zijn, Waar de oceaan in LEEFT
Veel liefs Gerda                                                   back