De 8 zusters

Lang geleden in een koningrijk kregen de koning en zijn vrouw 8 dochters en 3 zonen. De kinderen hadden een fijne jeugd, groeide op in liefde en vreugde.
en genoten van alles wat er in het rijk te vinden was. Toen de kinderen oud genoeg waren, stichten ze een eigen koningrijk waar al hun kinderen konden spelen.
Voor de kinderen was het heerlijk, daar ze ook konden verblijven in de werelden van hun tantes, en zelfs als ze in hun eigen land waren hadden ze telepatische contact met al de andere familieleden
Echter op een gegeven moment werd de vrede in de landen verstoord doordat er vreemden aankwamen die de gebruiken niet wilden volgen, en hun eigen stempel wilden drukken op de dochters. Hoeveel weerstand er ook geboden werd, al snel merkte men dat als het op deze manier door zou gaan, ze allen vernietigd zouden worden.

Op dat moment stapte de jongste dochter naar haar vader en vertelde hem dat ze met de vreemdeling mee zou gaan, zodat de werelden van haar zusters en broers zouden kunnen blijven bestaan. De vader was tegen, maar zag dat zijn eigenwijze dochter haar zin toch zou doordrijven. Even vrieg hij haar nog weet je wat dit betekent, en de dochter antwoord met ja vader, maar ik weet in mijn hart dat ik ooit weer thuis zal komen

Zo vertrok Gaia met haar kinderen samen met de vreemdeling uit het koninkrijk van haar vader. In de eerste jaren veranderde er nog weinig voor haar kinderen, nog steeds hadden ze contact met al hun familieleden, en konden ze naar hun familie reizen, en de band met hun moeder was heel sterk, echter in de jaren die volgde verwijderde ze zich steeds verder van haar familie en werd het ook voor de kinderen onmogelijk om het contact te onderhouden.
In de jaren die verstreken begonnen de nieuwe kinderen steeds meer de gebruiken van de vreemdeling over te nemen, en het enige contact wat gaia nog had met haar familie was via haar broer de centrale zon, die haar de informatie van thuis bleef sturen, en er voor zorgde dat enkele van haar kinderen nog op en neer konden reizen naar het land van haar familie.

Echter in de jaren die verstreken, begonnen steeds meer kinderen hun familie en de familiebanden te vergeten, gaia was nu al zo ver afgereist, dat het onmogelijk was om nog contact met haar familie te hebben, ze begon met het vertellen van de oude verhalen van haar familie aan haar kinderen, maar steeds meer kinderen luisterde niet langer naar haar verhalen, en begonnen hun eigen weg te gaan. Het deed haar pijn, maar ze wist dat ze niets kon veranderen hieraan en legde zich erbij neer.
Zo gingen vele eonen voorbij, en gaia had de hoop al opgegeven ooit haar familie nog terug te zien. Vele van haar kinderen hadden zich van haar verwijderd, en zo ontstond ene wereld waarin men de moeder totaal niet meer herkende, totaal zag als een vreemde en haar ook zo ging behandelen

Deze kinderen wisten niets van hun werkelijke moeder, wisten niets waarvandaan ze waren ontstaan, en voelde vaak in zich een diepe droevenis en eenzaamheid.
Ze voelde niet langer de warmte uit het hart van hun ware moeder, maar voelde nu haar eenzaamheid en pijn en zagen een ijslaag die zich had gevormd om haar hart.
De vreemdeling die haar had meegevoerd van haar familie, kon hier niets aan veranderen en zag dat deze heimwee er op een dag voor zou zorgen dat ze zou sterven samen met al haar kinderen. Daar zijn liefde voor haar echtre zo groot was besloot hij samen met haar terug te keren.

Toen hij haar dit vertelde begon er weer hoop te leven in haar hart en begon langzaam de ijslaag om haar hart te smelten. Langzaam begon ze zich te herstellen, en durfde ze haar echte gezicht weer te laten zien, echter haar kinderen herkende haar niet meer, negeerde haar, trapte op haar, en probeerde haar keer op keer te vernietigen. De vreemdeling zag het aan en voelde zich schuldig voor wat hij haar en hun kinderen had aangedaan, en riep de hulp in van zijn vrienden. Deze zogten contact met de familie van gaia en vroegen hun haar en haar kinderen te helpen.

Er begonnen enkele kinderen van de zusters van Gaia naar haar wereld te komen, maar voor deze sterrekinderen was het niet gemakkelijk, daar ze totaal anders waren dan hun neefjes en nichtjes. Men was ontzettend bang voor deze kinderen, die verhalen vertelde over hun ware moeder en de familiebanden die ze hadden. Langzaam begonnen deze kinderen invloed te krijgen en begonnen de kinderen de band met hun eigen moeder weer te herstellen. Maar vele keerden zich nog steeds van haar af. Met de sterrekinderen kwamen via de vrienden van de vreemdeling nu ook kinderen op Gaia die een eigen plekje zochten en hun eigen koninkrijk hier wilden vestigen, datgene wat ooit eerder gebeurde en waardoor Gaia koos met de vreemdeling mee te gaan gebeurde nu opnieuw, en vele kinderen van Gaia kozen ervoor om haar opnieuw te vergeten, en met de vreemdelingen in zee te gaan.

Echter deze keer kon Gaia dit niet langer aanzien, en haar tranen zorgde ervoor dat vele van haar kinderen stierven, anderen vertrokken met de vreemdelingen mee, en er brak een rustige tijd aan voor Gaia en haar kinderen. Samen begonnen ze aan de terugreis.
In deze terugreis kwamen ze langs de werelden van de vreemdelingen, en vele van de kinderen voelde opnieuw de warmte en liefde van Gaia en vroegen haar of ze bij haar mochten blijven. Zo kwamen er steeds meer kinderen terug naar hun ware moeder. Deze kinderen waren vaak verward door al de herinneringen die in hun waren opgeslagen, en waar ze niets van begrepen. Hoe dichter echter Gaia bij haar familie kwam, hoe meer haar kinderen de familebanden weer gaan herinneren.

Gaia is nog maar enkele jaren verwijderd van haar oorspronkelijke familie. Steeds meer kinderen van haar weten weer wie ze werkelijk is en kennen haar levensverhalen.
Vele van deze kinderen hebben dankzij haar broer de centrale zon contact met hun andere familieleden en weten weer hoe ze er heen kunnnen reizen, Vele van hun familieleden komen nu deze kant uit, om Gaia en haar kinderen op haar laatste reis te helpen en de vele kinderen te helpen om zich opnieuw te herinneren wie ze werkelijk zijn.

Sinds jaren is Gaia opnieuw zwanger, en wacht ze op de komst van haar nieuwe kinderen, maar voordat deze geboren kunnen worden zal ook zij haar verdriet, haar pijn moeten overwinnen, zullen haar eigen kinderen haar nu eindelijk ook gaan herkennen zodat het laatste stuk van de reis rustig kan verlopen, of zullen haar kinderen haar nog steeds blijven ontkennen en negeren, waardoor de reis een heel stuk turbulanter zal zijn

Veel liefs Gerda


Veel liefs Gerda                                                   back