Alayla en Eleya deel 2


Er waren al vele uren verstreken toen de vrouwen terug keerde in hun oorspronkelijke tijd.
De oude vrouw keek Alayla met tranen in haar ogen aan en bedankte haar voor het vertrouwen die ze haar had geschonken. Samen liepen ze zwijgend terug naar de tempel.

Enkele dagen later nam de vrouw Alayla mee naar een afgesloten ruimte in de tempel, waarin vele geschriften opgeborgen lagen, en gaf een daarvan aan Alayla. Alayla begon te lezen en keek soms verbaast op, om de herkenning die ze in het geschreven vond. De oude vrouw nam haar handen in die van haar, en zei zachtjes, je begrijpt dat we dit NU niet bekend kunnen maken, het zal nog vele eeuwen duren voor de mensheid hier klaar voor is.

Alayla was verward, wat moest ze dan NU doen, samen besloten ze de sleutels die Alayla had gemaakt voor de andere leden in de tempel te vernietigen, Er zouden 3 sleutels blijven bestaan, een voor de oude vrouw, een voor Alayla, en een voor de persoon die ze op hun reis hadden herkent Eleya

De oude vrouw spoorde Alayla aan om het contact met Eleya te vernieuwen, hiervoor zou Alayla de tempel moeten verlaten, dus werd er besloten dat de oude vrouw zou aangeven dat ze zich vergist had in de gave’s van het jonge meisje, en dat het beter was dat ze zich onder de bevolking zou mengen. En zo gebeurde het dat Alayla weer als een gewoon meisje deel uit ging maken van haar volk

Alayla voelde zich niet gelukkig, en begon steeds vaker weg te trekken van haar dorp en volk.
De nachtmerries had ze niet meer, daar in haar dromen ze steeds in contact bleef staan met de oude vrouw. Eindelijk op een dag ver van haar dorp vandaan ontmoeten ze opnieuw Eleya.

Het contact verliep stroef in het begin, beidden voelde nog het verdriet van hun laatste samenzijn, en het duurde een tijdje voordat ze weer net als in het begin zich open konden stellen voor elkaar. Alayla begon hem toen te vertellen waarom ze toen tot die keuze was gekomen en wat er in die tijd allemaal was gebeurt.

Eleya begreep er niets van, en vroeg haar of ze met hem dezelfde reis kon maken als met de oude vrouw. Alayla nam de sleutel en gaf het aan hem, en zei vanacht zal je begrijpen wat ik je net vertelde. Die nacht waren ze met z’n 3en in de droomtijd, en bespraken daar al de dingen met elkaar die ze tot nu toe hadden ervaren. De oude vrouw vertelde over de geschriften aan Eleya en zag hoe hij schrok, daar hij nu ook begreep waarom hij in de laatste jaren steeds op zoek was naar die “nieuwe wereld”.

Maar wat moesten ze nu met deze informatie vroegen zowel Eleya als Alayla zich af, de oude vrouw vroeg hun om deze als zaden met zich mee te dragen, tot het moment daar was dat de tijd er klaar voor zou zijn en de informatie gedeeld kon gaan worden.
Akayla en Eleya gingen weer hun eigen weg, maar dank zei de sleutels konden ze steeds bij elkaar zijn op het moment als een van hun er behoefte aan had.

Ook naar hun dood werd de verbinding die ze hadden niet verbroken, en verbleven ze met z’n drieen regelmatig in de tijdlijnen. Veelal nu was een van hun op aarde, op het moment dat de mensheid voor een verandering stond. Vele nieuwe werelden hebben ze geboren zien worden, vele oude werelden hebben ze zien vergaan.

Vooral Alayla vond de periodes op aarde steeds moeilijker worden, zeker de periodes waarin ook Eleya er was, maar deze haar niet herkende. Dankbaar was ze dan dat ook de oude vrouw in die periodes in haar leven was, zodat er altijd iemand was, die het zaad wat Alayla in zich droeg kon blijven dragen, en datgene kon planten wat toen mogelijk was. Het weten dat er een moment zpu komen waarin de sleutels op aarde weer samen worden gevoegd, hielp haar steeds door die levens heen

Het is 2007, samen met stefan loop ik over wat eens een griekse stad is geweest. Het rare ervan vond ik wel dat we al 3 jaar lang nog geen 500 meter ervandaan gaan snorkelen, en het me nooit is opgevallen dat deze opgravingen zo dicht in de buurt waren. Toen eenmaal de naam Alayla tevoorschijn kwam, kwamen ook de gebeurtenissen van de vakantie in mei naar boven, het moment waarop ik een groep dolfijnen zag, die er fysiek niet waren, een stem die me vroeg of ze daar mocht blijven, waarin ik Nu Alayla herken , het diepe gevoel van thuis komen, de beelden die ik had in Girona bij de wandeling in de bergen. Ergens houden deze verband met elkaar

De tijdreizen doen me denken aan de vele ervaringen die ik heb gehad de laatste jaren, het tekenen van allerlei rare tekens of symbolen, het ineens horen van vreemde klanken, vreemde talen, maar ja afgelopen jaar was gewoon een heel raar jaar voor me.
Heeft Alayla in haar droomwereld nog steeds contact met Eleya en de vrouw, ik zelf ervaar dat contact met 2 mensen heel sterk, waar ik nog steeds niets van begrijp. Ligt er een connectie hierin, of is het niets anders dan gewoon een van mijn vele fantasieen, de tijd zal het uitwijzen




Veel liefs Gerda                                                   back