Door het tijdverlies wat ik had gebeurde er vaak dat alters als ze de kans kregen, buiten hun boekje gingen. Tijdens het uitgaan met stefan werd ook dat weer naar me teruggespeeld. Op een avond zaten wij in een discotheek, en langzaam aan was het net of alles voor me vervaagde en ik in een hele andere omgeving terecht kwam. Voelde er angst bij maar ook nieuwsgierigheid. Hoe lang het geduurd heeft weet ik eigenlijk niet, en ook niet wat er verder gebeurde, maar toen ik bijkwam en vroeg om wat te drinken, kreeg ik te horen dat ik al zeker meer dan een fles likeur leeg had. Nou mooi niet hè, ik had nog totaal niets op en ik lusten ook geen likeur. Dit soort situaties kwamen dus vrij regelmatig voor. En lag maar net aan wie er op dat moment de bovenhand had. Ook al deze delen hebben we moeten leren om op een andere manier om te gaan met hun verdriet en pijn, met hun woede en onmacht.
Vicky was degene die via seks het gevoel van macht had. Het maakte haar ook niet uit met wie of waar, zolang ze het gevoel van macht maar vast kon houden. Het was te begrijpen natuurlijk dat ik een ontzettende hekel aan haar had, totdat ik ook besefte dat dit haar reactie was van alles wat er gebeurd was. Mooi was dan ook om haar te leren dat seks niets met macht of onmacht te maken had, maar met het diepere gevoel van liefde naar elkaar toe. Rudolf noemde we ook vaak onze bouwvakker. Hij was regelmatig bezig het huis te verbouwen, en je kon hem dan beter niet in de weg lopen. Maar verder was Rudolf ook onze beschermer. Het was raar om te beseffen dat als hij de overhand had de buitenwereld alleen mij zag. Terwijl ik Rulof altijd zag als een grote blonde vent van 21. Rudolf hield ook totaal geen rekening met de fysieke toestand van het lichaam, en dat was soms dus wel lachen hoe hij zware dingen wou tillen, terwijl het lichaam niet meewerkte.
Rudolf was ook degene die geen gokkast voorbij kon lopen. Waardoor er dus ook ineens een hoop geld weg was. Maar als hij toevallig wat had gewonnen, besteden hij dat geld ook altijd aan de anderen, vooral aan de kleintjes die dan iets uit de speelgoedwinkel mochten uitzoeken. Wel kon hij ontzettend boos worden als hij op de voorgrond was, en ik zijn aanwezigheid opmerkte, maar net deed of hij er niet was, en gewoon een jurk of rok aandeed. Nou dat was dan ook van korte duur en zorgde hij er voor dat ik me al snel niets bewust was van alles, en deed hij gewoon zijn kleren aan. Het gebruiken van een joint of een pilletje was ook iets wat voor sommige heel normaal was. Totdat ik ook dat in de gaten kreeg. Niet alleen gebeurde het daardoor dat ik helemaal niet meer bewust was van wat er gebeurde met het lichaam,net als bij alcohol gebruik dus vaak het geval was, maar hierdoor werd ik zoals ik nu begrijp helemaal uit mijn lichaam geslingerd. Waardoor ik dus beelden ging zien en andere stemmen ging horen die zoals men in de psychiatrie hallucinaties noemt. Vanaf dat moment gaf ik ook aan dat er verschil zat in de stemmen. Het was ook anders voelbaar. Ik ben het toen aan gaan geven als de binnen en de buitenstemmen. De binnenstemmen waren voor mij de delen die ik had gecreëerd om te kunnen overleven, de buitenstemmen kwam ik later achter waren van mensen die waren overleden. Vaak was ik er ook ontzettend bang voor.
Vooral omdat ik totaal niets hier van af wist. Vaak was het er donker en koud, werd ik er geslagen, uitgescholden en ook misbruikt. Maar er waren ook momenten dat het er ontzettend licht was, warm. Kleuren die niet te beschrijven waren. Zo'n diep gevoel van liefde was er dan voelbaar dat ik er ook niet meer weg wou. Maar steeds op die momenten dat ik niet weg wou, Kwam ik uit de "trance"en werd ik me weer bewust van de dingen die om me heen speelde. Het enige wat dan nog voelbaar was, was een gemis en verdriet. Veel later toen ik de boeken van Jozef Rulof ben gaan lezen begreep ik pas wat er toen met me gebeurde. Hierdoor kreeg ik ook veel meer inzichten in het leven na de dood. Katinka was 14 jaar en echt een puber op onderzoek. Ze was heel erg verlegen, en gebruikte ook alcohol en drugs om haar problemen te verbergen. Katinka had ontzettend last van doodsangsten. De angsten zaten bij haar heel diep. De angsten waren ontstaan door de dood van haar opa. Maar vooral ook omdat men verdrietig hoorde te zijn als er iemand stierf en zij voelde er alleen maar blijdschap om. Want eindelijk was degene die haar steeds pijn deed er niet meer.