De verhalen van de alters, en de buitenstemmen                    
In het begin heb ik al verteld over carola, de beelden die ze me liet zien over haar leven. De vraag die ik bij haar verhaal had en wat nooit beantwoord is geweest, was carola nu een deel van mezelf, en zoals ze vertelde, was het een vorig leven waar ik in geleefd had. Was ze een ziel die bij me is gekomen, omdat ze haar leven toen niet heeft kunnen verwerken, of zijn het verzinsels van mijn geest. Lange tijd heb ik daar over lopen denken.Vooral ook omdat als er de beelden waren, deze voor mij zo reëel waren, net of ik op dat moment op die plaats was. Zo ook de beelden die ze me liet zien, nadat ze zich had opgehangen. Hoe haar ziel verbonden bleef met haar stoffelijk lichaam, nadat ze was begraven. Zodat ze zich niet van de plaats waar ze was begraven kon verwijderen. Het bewust meemaken van het rottingsproces van het lichaam en het loskomen van de ziel/geest hierna. Bewust zijn van de afstemming in de sfeer voor zelfmoordenaars, en het contact met lichtwezens. Waren dat dingen die ik zelf kon verzinnen.

De beelden die ik kreeg toen ze werd opgehaald, door wat voor mij wel engelen leken, maar ook de beelden maanden later, toen ze me liet zien waar ze toen leefde. Was de sfeer die ze me liet zien toen ze zelfmoord pleegde, donker, koud en eenzaam, de andere sfeer was precies het tegenovergestelde, deze voelde warm, vol liefde en rust. Maar de vragen bleven bij achtervolgen. De antwoorden werden mij pas zo,n jaar na deze belevingen gegeven doordat ik toevallig een boek van Jozef Rulof in handen kreeg. Een blik in het hiernamaals. Toen begreep ik pas waar de beelden vandaan kwamen, en kon ik het een plaatje geven, en van me afzetten. Hierna heb ik ook nooit meer de drang gehad om zelfmoord te plegen, en was de angst om dood te gaan ook afgenomen. Zo ook het verhaal van Claudia. Ik werd me bewust van Claudia door een regressie die ik bij Jomanda heb gedaan. Samen met Gerard die de regressie leiden. Tijdens de regressie werd al snel duidelijk dat er vele blokkades bij me zaten in dit leven. Zowel op mijn 4de-16de-20ste-27ste. Toen ik tijdens de regressie verder terug werd geleid, kwam ik terecht in het leven van Claudia.

Dit speelde zich af tijdens de tweede wereldoorlog. Zag haar lopen met haar vriendje Johnny, samen naar school. Ze was toen een jaar of 8. Verder waren er beelden van haar moeder, van haar huis, en de winkel die ze hadden. Hierna kwamen er beelden van de oorlog. Zag haar kleding met een davidster, en begreep dat ze een joods meisje geweest moest zijn. Zag hoe haar ouders uit huis werden gehaald en werden meegenomen door de duitsers. Op een gegeven moment werd haar verteld dat ook haar vriendje was opgehaald. Ze rende naar de plaats toe, en zag hem op een vrachtwagen zitten. Toen Claudia hem riep, sprong hij van de vrachtwagen. Hierdoor werd hij door de duitsers vermoord. Claudia begon vanaf die tijd rond te zwerven met anderen kinderen. Ze probeerden de duitsers zoveel mogelijk te boycotten. Ik voelde haar pijn en verdriet, om het verlies van haar ouders en johnny. Haar angsten, en haar boosheid. Op een gegeven moment is ook claudia opgepakt en naar een kamp gebracht. Hier werd ze verschillende malen verkracht. Daarna Was ze in een ruimte, waar men proeven deed met haar ogen.

Tijdens deze herbelevingen kon ik niets zien, en had ik een ontzettend brandend gevoel in mijn ogen. Op 15 jarige leeftijd werd Claudia gedood door een kogel door haar rechterslaap, samen met nog 5 andere kinderen. Door haar verhaal werd ik me er bewust van waardoor ik zoveel angsten had van vliegtuigen, en militaire voertuigen. Zelfs als ik op de snelweg reed en ik zag een militaire colonne, kon ik zo in paniek raken dat ik zo de snelweg af kon rijden. Als er vliegtuigen laag overvliegde lag ik altijd te wachten op de knal. Nar haar verhaal kon ik gaan begrijpen waardoor die angsten er waren. Ook begreep ik waardoor johnny nog bij me was. Ik had vanuit dat leven mij steeds schuldig gevoeld om zijn dood. Zo kon het zijn dat we geestelijk nog steeds contact met elkaar hadden. Tijdens een healing van Jomanda heb ik ook hem, samen met lichtwezens naar zijn bestemming kunnen brengen.Wat me opviel tussen deze verwerkingen was dat claudia, gewoon was verdwenen, zij was gewoon een geworden met mij, terwijl carola en johnny naar het licht werden gebracht. Weer ging ik verder in mijn onderzoek van hoe kan dat nou. Als ik alles zelf deed zoals men mij vertelde, waardoor kon claudia dan ook niet weg. Naar lange tijd begreep ik pas, dat johnny en carola zielen waren die buiten mij stonden. Zielen die ik aangetrokken had. Terwijl Claudia daadwerkelijk een deel van mezelf was. Andere zielen kun je helpen naar het licht over te gaan, door het verwerken van je eigen delen, heel je je eigen ziel.

  
 
 
 
   
   back