Hoe moest ik daar nu in godsnaam mee omgaan??
Daar ben ik nu onderhand wel achter, gewoon mijn gevoel volgen. Het begon met Carola en de hoofdpersoon Gerda. Alleen die twee, dat kon ik wel aan. De een wou niets met me te maken hebben en de ander wou me als geen ander.Praten dus.Met Carola kon ik eigenlijk niet praten, die wou alleen mij maar en de rest kon haar niet schelen. Met Gerda was het veel anders, die kon alles op een rijtje zetten en het van een afstand bekijken, zij was tenslotte veel ouder dus wilde ze het contact afbreken. Het kon niet, het mocht niet.
Ze is niet sterk genoeg en switched (verandert van persoon) naar Carola.
Tegen Carola toch maar verteld dat de rest van de wereld toch meetelt. Ze
was wel teleurgesteld maar kon het accepteren. Gerda daarentegen vond de
wereld belangrijker. Na veel praten over haarzelf en over Carola ging ze
zelf contact zoeken met haar 2e persoon (Carola). Zij wilden in het begin
niets van elkaar weten, maar weer met praten kwamen ze toch tot een soort
overeenkomst. Ze mochten het niet meer van elkaar overnemen en zouden gaan
overleggen. Dat hielp al een heel stuk. Ze waren een heel stuk vrediger,
meestal.
Toen begon het probleem pas echt, er kwamen er steeds meer bij. Eerst 1 en
steeds meer. Ik was heel blij dat ik het aan haar ogen kon zien of ze iemand
anders "werd". Zo kon ik telkens weer op de situatie inspelen en de persoon
op hun gemak stellen, al kostte me dat soms wel wat moeite.
Het was ook zo dat iedere persoon z'n eigen taken had in het "leven naar
buiten toe". De een deed het werk, de ander het huishouden enz. Soms werdt
Gerda ook heel snel geïrriteerd door het constante gepraat en geruzie in
haar hoofd. Ze sliep ook heel erg veel, om er "vanaf" te zijn. Dat hielp
maar tijdelijk elke keer. We hadden ook hele leuke tijden hoor, op vakantie
naar Euro-Disney bijvoorbeeld. De kleinere "personen" van Gerda konden zich
ongemerkt voor de buitenwereld helemaal uitleven.
Dat zijn de echt fijne dingen die je dan toch een kind
laat beleven, want als ze verandert van persoon handelt ze ook als dat
persoon, dus als kind reageert ze ook als een kind.
En daar moet je voor oppassen als je intiem bezig bent. Als er dan een
kleintje naar boven komt, moet je je wel in kunnen houden en zomaar in één
keer met een kind omgaan. Is wel moeilijk hoor, maar werdt bij mij al snel
weer goed gemaakt.
Toen we ongeveer tegen de 30 personen zaten had ik in principe 28 vrienden
en vriendinnen bij en 2 die mij niet mochten. De herrinneringen aan vroeger
en aan levens in het verleden gingen op een gegeven moment als een puzzel in
elkaar vallen, de deelpersonen werden allemaal een gedeelte van Gerda. Gerda
is er samen met hulp van mij en van een psycholoog bovenop gekomen door alle
delen een naam te laten kiezen en hen hun eigen verantwoordelijkheden te
geven. Ze moeten dan wel stukje bij beetje samen gaan werken, anders kregen
ze op de kop van de zogenaamde "leider", die het zaakje in de gaten hield.
Die leider was meestal de oudste en soms de sterkste persoon.