Jezelf leren liefhebben    

 
    Als lichtwerker wordt er van je verwacht ten alle tijden in "eigenliefde" te staan, als je Licht wil doorgeven zal je "VOL" van Liefde moeten zijn, zonder hiervoor iemand anders nodig te hebben. De liefde moet vanuit jezelf vertrekken , zo kan het Goddelijke door jouw liefdestrilling doorgegeven worden. Schaamte , werkt belemmerend en is in waarheid slechts een "niet aanvaard voelen" waarom zou je je moeten schamen, is je individualiteit niet net je hoedanigheid ... is je "anders " zijn niet net datgene dat nodig is . Als Lichtwerker weet je dat schaamte voortvloeit uit het ongemak van de andere wanneer hij of zij dingen zien die ze zelf niet aankunnen. Schaamte wordt ons opgelegd door etiquette en regels... schaamte vertrekt NOOIT vanuit onszelf. Houden zo ! Schuld , is nog zo'n illusie waarin we al zolang vasthangen.

We voelen ons schuldig bij elke beslissing die we nemen waar een ander tekort komt. We voelen ons toch allemaal zo verplicht anderen te geven wat ze (denken te) willen, maar zoals je nu weet , kunnen we alleen "onszelf" vullen met de "juiste" dingen. We zouden nog liever terugkomen op onze eigen beslissing, tegen de roep van onze evolutie in, omdat we 'de vrede willen bewaren" Welke vrede? Het schuldgevoel zal altijd blijven knagen en zal zich na een tijd ompolen, tot "het schuldig voelen het NIET te hebben doorgezet" , dus hoe je het ook draait of keert je zal je blijven schuldig voelen omdat in waarheid , je je eigen evolutie hebt tegengewerkt. Schuld is net het gene onze mensheid heeft vastgezet in een web van hersenspinsels... Als je nu beseft dat alles een Plan heeft , en dat ieder zijn eigen blauwdruk volgt, (bewust of onbewust) , waarom zou je je dan nog schuldig moeten voelen? wat kan je dan nog "verkeerd" doen? Is het niet eerder zo dat je een ander het hebt laten veroordelen?

Dus gooi al die illusies maar van je rug, je hebt steeds gedaan wat volgens jouw blauwdruk nodig was. En de andere heeft altijd de keuze gehad, gekwetst te voelen of sterk te staan in zijn /haar eigen blauwdruk. Er bestaat geen schuld, geen schaamte , geen angst ...omdat je gewoon doet wat je moet doen, ongeacht welke draai de psyche eraan wil geven . Er zijn alleen maar ervaringen , en niet zoals we het in 4d zien :goed en kwaad ...er is alleen maar liefde...en groeien naar meer en meer liefde... En als je soms een "rare " zet moet doen op je weg, veroordeel jezelf dan niet, of laat een ander je evenmin veroordelen, maar doe het in naam van de Liefde . En zo ga je terug in jezelf her-inneren dat alles wat je ooit in je leven en ervoor gedaan hebt , ALLEEN maar in naam van de Liefde is geweest.

Alle "fouten" die we zogenaamd hebben gemaakt ... hebben ze je niet geleerd beter lief te hebben? Waar is dan de waarde van het "fout zijn"? leer jezelf te zien als perfect wezen in je eigen "hoedanigheid" . Iedereen is een uitdrukking van het Goddelijke... Hoe die zich ook uitdrukt maakt NIETS UIT , zolang het maar doorstroomt , zolang het Goddelijke maar kan "ZIJN" Je bent Zijn Uitdrukking, wees daar trots op en heb het Lief in je, zo leer je Jezelf helemaal in Liefde te overgieten, en het uit te stralen... Zo vervul je jezelf , en sta je in Zijn Licht . Liefde is het enige dat in waarheid "IS" de rest is slecht "in wording" Liefde Is kan niet worden genomen of gegeven !

                                                      Ik "ben" Liefde , alles is Liefde !