De mate waarin je in staat bent andere warmte te geven, veiligheid te bieden en te vertrouwen, geeft aan hoeveel warmte veiligheid en vertrouwen jezelf hebt ondervonden toen je een baby was. De ontwikkelingsvaardigheden die je tussen je geboorte en de leeftijd van 1 1/2 moest leren waren: een band aangaan met degene die voor je zorgde en leren wat aandacht en vertrouwen zijn. Die band wordt wel eens gedefinieerd als het je lichamelijk veilig voelen bij je voornaamste verzorger, maar houd in feite veel meer in. Het is eerst en vooral een emotionele relatie met een ander menselijk wezen. Door die  lichamelijke en emotionele relatie ontwikkel je vertrouwen.

De geboortecyclus begint met de bevruchting en duurt ongeveer 5 jaar. De moeder is de heilige meester van deze cyclus. Ze geeft haar lessen aan het kind door via haar lichaam, door het voorbeeld te geven, leiding te geven, door haar energie en haar vibratie. Mannen met een moederinstinct weten hoe ze voor zich zelf moeten zorgen en hoe ze hun kinderen warmte moeten geven, maar de moeders zijn degene die dit verzorgende instinct doorgeven aan hun kinderen. Van lichaam tot lichaam.

Op basis van de relatie met je verzorger leg je de fundering voor de volgende ontwikkelingsfase, de fase waarin je je van hem losmaakt en de basis legt van je onafhankelijkheid. Van iemand waar je je nooit aan gehecht hebt, kun je je echter ook niet losmaken, van iemand waar je nooit afhankelijk van bent geweest, kun je ook niet onafhankelijk worden. Je relatie met je moeder wordt ook de blauwdruk voor je latere intieme relaties. Als die eerste relatie zwak was, als je behoeften aan veiligheid, vertrouwen en warmte niet werden vervuld, kun je als volwassenen of bang worden van intimiteit of voor de vervulling van je behoeften altijd afhankelijk blijven van anderen. Als jou signalen als baby zijnde verkeerd werden begrepen of afgewezen zul je je waarschijnlijk nooit veilig hebben gevoelt en kon je je ook niet hechten aan je verzorger, en dus ook geen vertrouwen ontwikkelen.

Afhankelijkheid kan vermomd zijn als intimiteit  Door jou behoeften lopen dan ook veel relaties stuk, omdat de ander niet aan deze behoeften kan voldoen. Als een relatie wel stand houd weerspiegelen ze vaak de dynamiek tussen kinderen en ouder, omdat je er aan begonnen bent met de onvervulde behoefte van de zuigeling die je ooit was. Een andere mogelijkheid is dat je intimiteit vermijd uit angst gekwetst te worden als de relatie eenmaal een feit is. Je bent misschien bang dat je afgewezen, verlaten of slecht behandeld zult worden. Je bent bang dat een ander zal ontdekken wat jij allang vermoedt, namelijk dat je geen liefde waard bent, want anders hadden onze ouders er wel voor gezorgd dat we ons veilig en bemind hadden gevoeld. Onder deze gevoelens van onwaardigheid en schaamte schuilt de angst dat we in de steek gelaten, afgewezen of slecht behandeld zullen worden

Voorbeeldje van mijn eigen zuigelingenfase.

Voordat ik mijn eigen baby in me ontdekte, wist ik weinig van die periode af. Ik ontdekte haar tijdens een healing van Jomanda, waar ik mijn eigen geboorte herbeleefde. Het enige wat ik voor die tijd wist was dat mijn moeder ziek was en zoals mij verteld was bijna gestorven was door mijn geboorte

Tijdens het ontdekken van mijn eigen zuigeling in me, ontdekte ik waardoor ik zoveel angsten had om afgewezen te worden. Toen ik me zag voor mijn geboorte voelde ik al de angsten en verdriet die bij mijn moeder hoorde, maar doordat we een waren, waren deze angsten en verdriet ook mijn angsten en verdriet.