Na het
leren kennen van mijn innerlijke kinderen en andere zelven werd het stil in
en rond me, totdat er op een dag een kind verscheen in zo’n mooi licht dat
ik mijn adem inhield.
Zij vertelde me dat zij mijn oorspronkelijke ziel
was. Verstandelijk kon ik dit niet accepteren, want ik kon toch nooit zo
mooi zijn zoals zij zich liet zien. Toen ze enkele maanden later ook nog
vertelde dat ze GOD was, dacht ik helemaal dat ik te maken kreeg met
hoogmoedwaanzin en probeerde het stemmetje dan ook te negeren. Maar het
meissy liet zich niet door mijn denkwijze uit de weg slaan.
Door het werken met meissy ben ik gaan begrijpen dat zij staat voor alles
wat ik ooit geweest ben, en wat ik in werkelijkheid ben. En waar mijn
oorsprong is begonnen. Hoe we van eenheid terecht zijn gekomen in
afgescheidenheid, en waardoor ieder mens het verlangen in zich heeft om
terug te keren naar die eenheid. De een noemt het de bron, de ander de hemel
weer een ander noemt het gewoon thuis. Ook ben ik hierdoor gaan beseffen dat
er geen terugkeer zal zijn, daar we steeds weer verder en verder gaan. Het
is de stuwing van onze eigen ziel die steeds weer nieuwe en anderen dingen
van zichzelf wilt ontdekken.
Buiten meissy heb ik ook nog een ander deel in mezelf ontdekt, haar naam
is Karina, en zij vertegenwoordigd mijn toekomstige ik. Via automatisch
schrift geeft ze me vaak veranderen aan die er staan te gebeuren in wat ik
ervaar als mijn toekomst. Ook is zij degene die me vaak beelden laat zien
van de innerlijke kinderen en andere zelven bij anderen.
Dit alles gaat niet zo gemakkelijk als ik het hier opschrijf, want ik
voel me nog steeds gewoon mens, met al zijn ups en downs, en mijn emoties en
denkwijze zijn nog steeds vaak in strijd met het innerlijke weten. Logisch
ook als je je bedenkt dat we altijd vertrouwd hebben op onze fysieke
gewaarwording, en we dagelijks geconfronteerd worden met allerlei zaken die
totaal niets te maken hebben met onze werkelijke zijn.
Want hoe kan je dat combineren, met alle berichten van moord,
oorlogen, misbruik.
Hoe valt het te combineren, met de pijn, het verdriet en de ellende waar
vele nog dagelijks doorheen gaan. Het valt ook niet te combineren zolang we
allen alles met ons verstand bekijken. Omdat we hierdoor vergelijkingen
maken met het beperkte bewustzijn wat er in onze hersenen zit opgeslagen.
Door nu contact te maken met onze eigen innerlijke wereld, ga je op een
andere manier ook tegen deze dingen aankijken, door te ontdekken wie je
werkelijk bent, ben ook jij in staat om die wereld te scheppen, die eenheid
te ervaren waar we al die levens naar op zoek zijn geweest