Het Lot

Seth: “Wanneer je de mogelijkheid van het geringste, kleinste, meest onbetekende incident accepteert, dan open je inderdaad de doos van Pandora, want logisch, er kan in dat geval gewoon niet maar één klein voorval bestaan maar een geheel universum waarin incidenten geen uitzondering maar regel is. Een universum waarin – wat hieruit logisch volgt – je bewustzijn zonder reden of oorzaak een toevallige combinatie atomen en moleculen zou zijn dat voor altijd in het niet-bestaande zou verdwijnen, zelfs als, inderdaad, deze uit het niet-bestaande zou zijn voortgekomen. Wanneer je eenmaal dat denkbeeld hebt aanvaard, dan moet je – wanneer je gedachte volledig volgt – het denkbeeld aanvaarden van een willekeurig, toevallig universum, waarin je bestaat bij de gratie van een incident waarin het verstand of een doel van weinig betekenis is, waarin je bestaat bij de gratie van alle willekeurige gebeurtenissen, zoals tijdens een overstroming of een aardschok, zonder reden, zonder oorzaak, eenvoudig door het idee van een incident dat gebeurt.”

“Welnu, de mens leeft vaak te midden van persoonlijke rampen, natuurrampen, waarin ze de natuur, zoals ze die kennen, zien als tegenstander bij orkanen, overstromingen, aardschokken. Maar er zijn geen ongevallen, dus op andere niveaus kiezen zij deze omstandigheden, of ze dit nu wel of niet beseffen met hun bewuste overtuigingen.”

“En wanneer dat het soort universum is waarin je gelooft dat je leeft, dan is het inderdaad een eng universum dat weinig goeds voorspelt. In een dergelijk universum heeft een individu weinig hoop dat hij naar het niet-bestaande zal terugkeren waar hij vandaan kwam, het individu heeft geen controle over zijn bestemming en kan op ieder punt door het toevallige lot aan de kant worden geschoven, zonder hulp te verwachten.”

“Dit alles heeft betrekking op het gewone leven. Wanneer je denkt dat je hoofdpijn hebt, eenvoudig omdat je hoofdpijn hebt, of je botst tegen een deur, of je hebt een ongeval, eenvoudig omdat je op een speciale plek bent op een speciaal moment, wanneer je je machteloos voelt, dan denk je dat incidenten alleen maar gebeuren en dat je geen controle over ze hebt. Het enige antwoord is te beseffen dat je stoffelijke gebeurtenissen vormt, individueel en collectief. En zoals ik iedere keer weer zeg, je vormt de stoffelijke werkelijkheid die je kent.”

                                                           back