Ervaringen van de dood

Seth: “Men heeft jullie geleerd dat je uit fysische materie bent samengesteld en dat je er niet aan kunt ontkomen. Maar dat is onjuist. De fysische materie zal integreren, maar jij niet. Ik kan je verzekeren dat de dood een ander begin is. Je hebt eerder geleefd en je zult opnieuw leven, en wanneer er een eind gekomen is aan je stoffelijke bestaan, zul je nog steeds leven. Ik zou je je eigen vitaliteit willen laten voelen. Voel het door het universum stromen en besef dat het niet afhankelijk is van je fysiek beeld.”

“Ik ben levend en ik ben dood. Welnu, wanneer de dode kan praten over de dood, dan is dat het antwoord. Slechts de levenden zijn zo stom. Denk na over je definities. In een bepaald opzicht zijn jullie allen dood en dit al gedurende eeuwen. In een ander opzicht zijn jullie nog niet geboren en zullen er eeuwen voorbijgaan voordat je op het oppervlak van de aarde loopt. Toch ben je levend en neem je klakkeloos aan dat ik dood ben. Wat spelen we toch een verrukkelijk spel!”

“Wat ik jullie probeer duidelijk te maken is, dat het individu blijft voortbestaan. Welnu, ik ben vaker geboren geweest en vaker doodgegaan dan ik me kan herinneren. En toch gaat mijn individualiteit in mijn huidige staat verder. Het is niet mijn essentie. Het is niet begraven in de een of andere slome goedheid, waar ik schone gedachten moet denken en verloren raak in de schoonheid van het Universum. Ik ben een deel van de schoonheid van het Universum en mijn individualiteit gaat als zodanig verder, zoals ook die van jullie.”

“Je voelt hier de energie van je wezen en het is de dood en het is het leven, want de twee zijn één en verenigd en, in jullie bewoordingen, het zijn de gezichten van dezelfde werkelijkheid. Je zult nooit – althans in je eigen opvatting – het zelf kennen dat je nu bent en toch zal er nooit een eind aan komen en je zult het je altijd herinneren. Toch is er, in een ander opzicht, een geschiedenis van je wezen en je kunt die geschiedenis lezen. In jullie visie kun je terugkijken naar gereïncarneerde levens, maar jij bent het niet …”

“Het leven impliceert de dood en de dood impliceert het leven, althans in de bewoordingen van jullie wereld. Je kunt niet sterven, tenzij je een soort schepsel was dat geboren was, noch zou je in het heden kunnen zijn zodra je ernaar kijkt. Je lichaam is zich bewust van het feit van zijn dood naar zijn geboorte en van zijn geboorte naar zijn dood, want al zijn actiemogelijkheden liggen in het gebied ertussen. De dood is daarom even creatief als de geboorte, even noodzakelijk voor actie en bewustzijn, in jullie bewoordingen.”

‘Tijd, zoals jullie die zien, heeft hier weinig betekenis. Je kunt de twee verschillende tijdervaringen op deze manier beleven: In jullie dimensie is het alsof je gebeurtenissen herinnert als meubelstukken die in een bepaalde opstelling in een kamer staan. Wanneer je in die kamer bent, vind je gemakkelijk je weg tussen de verschillende meubelstukken. Hierna ga je naar een grotere en een ander soort kamer en hier kunnen de meubels, op basis van je hartenwens, in elke willekeurige opstelling veranderd worden, en opnieuw, en opnieuw … Je kunt verschillende combinaties maken en het voor verschillende doeleinden gebruiken wanneer je misschien een nieuwe woning bezoekt en bepaalde veranderingen wilt aanbrengen alvorens je er gaat wonen. Er zullen raadgevers zijn die je zullen helpen en het zal je nauwelijks opvallen dat je al volledig verhuisd bent, want je zult je direct thuisvoelen. Spoedig zullen er perioden van training plaatsvinden. Het is nu jouw beurt om anderen te helpen en hun bron van kracht te worden.”

“Nu is het nieuwe lichaam natuurlijk helemaal geen nieuw lichaam, maar eenvoudig - in jullie bewoordingen - een niet-stoffelijk lichaam, een die je in je astrale projecties gebruikt, een die de vitaliteit en de kracht geeft aan het fysieke lichaam dat je kent. Je fysiek lichaam ligt hierin ingebed. Wanneer je het stoffelijk lichaam achterlaat, is het andere lichaam heel echt voor je en het lijkt stoffelijk, hoewel het veel vrijheden kent.”

“Allereerst zijn er verbale moeilijkheden om een definitie van het leven te geven. Het lijkt alsof er levende en dode materie bestaat en dit leidt tot de vraag: Hoe kan dode materie levend worden?”

“Er bestaat geen dode materie, zoals jullie dat noemen. Er bestaat slechts een bepaald punt, welke door jullie wordt beschouwd als de drager van de eigenschappen van het leven, of voorwaarden voor leven, een punt waarop jullie arbitraire voorwaarden ogenschijnlijk geldig zijn.”

“Dit maakt een discussie erg moeilijk, want er bestaat echter geen bijzonder punt waarop het leven de dode materie binnendringt. Er is geen punt waarop het bewustzijn verschijnt. Bewustzijn bestaat binnen het allerkleinste deeltje. Er is geen punt waarop het bewustzijn wordt geïntroduceerd, want bewustzijn was de verlichting van waaruit de eerste cellen verschenen.”

“Er is een ontwerp en een ontwerper, maar ze zijn zo gecombineerd, de ene binnen en de ander buiten, dat het onmogelijk is deze te scheiden. De Schepper bestaat ook binnen zijn scheppingen en de scheppingen zijn van zichzelf begiftigd met creativiteit en ieder bezit een oneindig vermogen tot ontwikkeling … en elk bezit die ingeboren gave.”

“Bij het krieken van het stoffelijk bestaan, wist men dat de dood slechts een verandering van vorm was.”

“Wat jullie dood noemen, is eerder jullie keus om je op andere dimensies en werkelijkheden te concentreren. Je krijgt geen ‘geest’ bij je dood. Je bent er nu al een! Je neemt een lichaam aan zoals een ruimtereiziger een ruimtepak draagt, en dat met hetzelfde doel.”

                                                 back