Ik kan jou niet langer vertellen,
wie jij nu werkelijk bent.
Ieder woord is slechts een puntje
waardoor je me even aan kan raken

Ik voel je diepe pijnen, je diepe verdriet
nu je herkent van wat ooit was.
Ik voel je verwarring, en je angsten
Maar weet dat je nooit alleen bent of was

weet dat ik altijd daar zal zijn
Steeds als je mij in de ogen kijkt
herriner je ons eerste samenzijn.

Je voelt hoe tijd en ruimte verdwijnen,
en ziet allen die jij ooit was,
maar nu herken je ook mij daarin

Nooit waren wij werkelijk gescheiden
altijd waren wij al EEN
door al die vele levens heen.

Dit is ook niet het einde,
maar de start voor een nieuw begin
Kom neem nu mijn hand, laat alles los en sping

Dat wat jij als werkelijkheid ervaarde
verdwijnt nu om je heen
Er is geen tijd en ruimte meer
Alleen dit nieuwe begin

Gerda