Ik maakte voor je de brug
zodat je daar kon zijn
waar je hart voor koos te zijn.

Ik maakte voor je de brug
zodat je naar huis kon keren
om jezelf te herinneren
waar je hart voor koos te zijn.

Toch stond ik hier,
aan de ene zijde, en jij aan de andere
angstig kijkend, of de brug
je wel zal houden.

Maar heb ik je ooit laten vallen,
Steeds stuurde ik je mijn engelen
om je te helpen opstaan, om je te helpen dragen.

Maar nu mijn lieve Mensenkind
ben jij het, die de eerste stap,
heeft gezet, op de brug,
die ik uit liefde voor jullie heb gemaakt.

Ik voel je angst, ik voel je sidderen
maar met elke kleine stap,
over de brug, groeit ook het vertrouwen

Vol bewonering kijk ik toe,
naar jou doorzettingsvermogen,
Naar jou verlangen, om weer een te ZIJN met mij

Dan de laatste sprong,
en eindelijk ben je dan daar,
waar ik je opnieuw in mijn armen kan nemen.

Vele liefs Gerda