Op een dag tijdens de dans van de kinderen, verscheen de Vader aan hun zijde

De kinderen stopte hun dans, en vertelde hun vader hun belevingen.

De Vader glimlachte, en de kinderen vroegen aan hem

Vader, hoe kunnen we onze dans verder uitbreiden?????

De Vader keek zijn kinderen aan

En zei hen: ik kan jullie nieuw speelgoed geven

Zodat de dans oneindig zal worden.

Wat voor speelgoed zal dat dan zijn vroegen de kinderen hem?

Het speelgoed zal eruit zien als jullie zelf,

Maar zal ook denken dat het jullie zijn.

Niet alleen zullen jullie je dans kunnen uitbreiden

Maar het speelgoed zal jullie dans spelen

In de poppenkast die ik er voor zal creëren<

En zo gebeurde het dat het eerste speelgoed ging spelen in de poppenkast.

En de kinderen konden ervaren wat hun dans werkelijk was.

Totdat ze op een dag, een van de stukken speelgoed

Huilend en alleen naast de poppenkast vonden.

De kinderen vroegen aan het speelgoed, waarom het zo huilde

En het speelgoed vertelde, dat ze niet langer meer in de kast wou spelen.

De kinderen namen het speelgoed op en namen het mee naar hun Vader.

De vader keek het speelgoed aan, en vroeg aan het speelgoed: wie ben je

Het speelgoed keek om haar heen en zei:

Toen ik net begon te spelen dacht ik, dat ik IK BEN was

Tijdens het spelen echter kwamen er zoveel dingen bij

Dat ik steeds meer ging vergeten wie ik was.

Maar ik werd zo moe van al die spelletjes

Zodat ik besloot niet langer meer te spelen.

En toen merkte ik dat ik me ineens buiten de poppenkast bevond.

Toen ik echter naar de andere keek, die zich nog in de poppenkast bevonden

Zag ik ook dat niets van wat ik dacht te zijn werkelijkheid was.

De vader keek het speelgoed lachend aan, en zei

Nu je de werkelijkheid hebt gevonden, zal je niet langer meer het speelgoed zijn,

Maar zal je als een van mijn kinderen deel uitmaken van de dans. Niet langer zal de kast je speelplaats zijn,

maar in ieder deel van mijn koningrijk zal je je dans kunnen dansen

 

Gerda