Mei 2008

Hallo Allemaal

 

 

Groetjes Gerda

 

Mei was voor mij zeker een hele intense maand. Mijn vader ligt nog steeds in het ziekenhuis en wacht nu op plaatsing in een verpleegtehuis. Zijn nieren zijn weer begonnen te werken, maar men heeft er wel een gezwel op ontdekt, echter kan men niet onderzoeken of het goed of kwaadaardig is, omdat zijn toestand daarvoor te slecht is.  Begin deze maand waren er nog vele dromen en steeds het telepathische contact met hem, waarin ik hem steeds jonger voor me zag, heel raar allemaal en ook moeilijk te plaatsen voor me.

Verder werd het op het werk ook steeds ondraagbaarder voor me, ik pikte er zoveel op en begon 's-Avonds in bed weer te malen, pfffffff volgens mij deed ik 's-nachts meer cases dan overdag. In eerste instantie heb ik aangegeven dat ik last had van het geluid op de afdeling, en heb ik paar dagen in concentratie ruimte gezeten, en dat werkte eigenlijk prima.  Maar na een paar dagen had ik iets van niet aanstellen doe mar gewoon dus ging ik weer lekker op de afdeling zitten. En dat ging de eerste 2 dagen best goed.

Echter de 3de dag hadden we een brandoefening en daar ging ik dus volledig de mist mee in. In het begin viel het wel mee, we konden echter de nooduitgang bij onze afdeling niet gebruiken omdat deze zogezegd vol rook stond en er gewonden lagen. Dus we moesten via een andere afdeling. Ook allemaal prima totdat we bij een soort wenteltrap stonden en daar moesten wachten voor de drukte. De sirene was daar zo heftig dat ik hem dwars door me heen voelde gaan, ik ontzettende oorpijn kreeg, en toen we eindelijk beneden waren stond te trillen als een rietje

En zo eigenwijs als ik ben ging het daarna dus weer helemaal fout door ook gewoon op de afdeling te werken. Kon niet slapen, kon geen tv kijken, eet bijna niet. Op internet kwam ik op een gegeven moment uit bij mensen met HSP, en ach ik heb nooit van labeltjes gehouden heb er een grondige hekel aan, maar begreep toen wel dat ik zo niet door kon gaan als ik werkelijk wil blijven werken

Dus heb mijn moed bij elkaar geraapt en heb Emmy mijn teamleidster op de hoogte gebracht. Het werd heel positief ontvangen. Ze vertelde dat een vriendin van haar net een praktijk ervoor was begonnen, maar dan met het werken met kinderen. Pfffffffff er viel een hele last van me af, dat ze het gewoon begreep en ik me niet hoefde te gaan verdedigen of uit te gaan leggen hoe of wat. Nu kan ik dus gewoon een hokje in, en al ze bezet zijn maakt ze er een voor me leeg.

Zondag even bij papa geweest. Volgens de buitenwereld kunnen ze niets meer met hem beginnen, Hij gooit alles door de kamer, schelt iedereen uit, en praat wartaal. Nou was niks van te merken voor mij. Ja hij gooit het de dingen omdat niemand er naar hem luistert. Toen mijn moeder hem vroeg waarom hij dat deed, en dat hij dat nooit heeft gedaan zei hij ook, nee toen durfde ik het niet en begon hij te lachen. Aan mij vroeg hij of ik hem naar school wou brengen. Toen ik hem vroeg wat wil je daar doen dan, zei hij kijken wie er nog is.

Toen zei ik tegen hem, pap dan zijn ze wel lang blijven zitten he, ik zag hem nadenken, maar zag daarbij ook hoe hij na de oorlog terug naar school ging, ik zag het verdriet over de vriendjes die er niet meer waren en voelde zijn angsten. Toen zei hij heel rustig ja dat is waar. Aan Stefan vroeg hij of hij met de auto was, en Stefan bevestigde dat. Toen vroeg hij mag ik met jou mee en Stefan zei nee dat kan niet.

Ik zag zijn gezicht betrekken en vroeg hem waar wil je dan heen papa, en hij zei nou naar Rotterdam, naar de hoeren, war een mooi volk is dat he, en toen ik dat beaamden begon hij weer te lachen. Op een ander moment is het net een klein kind dat drinken wilt of eten en je hem ook gewoon moet voeren als een kind, en op een ander moment is hij gewoon in het NU.  Ik heb ontzettend genoten met deze middag.

Maar pas 's-Avonds kwam ik er achter wat voor mooi cadeau hij me had gegeven. Ik zag hoe gevoelig als kind hij altijd zelf was, en wat voor hekel hij er aan had. Ik zag dat dat de reden was waarom hij zo hard voor mij was geweest, omdat hij dacht me zo te beschermen. Ik zag nu ook voor mezelf waarom ik deze gevoeligheid altijd als een vloek heb gezien, en langzaam kan ik dat laten gaan. Eindelijk kan ik er ook de mooie kanten van zien Want juist door mijn gave ben ik instaat om het contact met mijn vader in de tijdlijnen te behouden, want dankzij mijn gave help ik bewust of onbewust toch anderen

Ik zie nu hoe ik vanaf het moment dat Gunter en David me zijn gaan negeren, me weer totaal ervoor had afgesloten, uit angst opnieuw gekwetst te worden, ik zie ook hoe ik er tegen bleef vechten als het toch op de voorgrond begon te komen en nu komt er weer langzaam het vertrouwen in terug. Wel was ik even verward over  de dingen die ik begon te zien, de kleuren, de vormen, de entiteiten, maar toen Stefan aangaf, Gerda het zijn allemaal herinneringen die je weer ziet, viel ook die last weg, en vooral de laatste dagen geniet ik er ontzettend van

Voor het eerst in mijn leven begin ik zelfs te ervaren wat mijn lichaam echt nodig heeft, en hoe het reageert als ik daarin niet luister, ik ervaar bewust hoe de emoties van de anderen gewoon door me heen gaan, en hoe het lichaam er op reageert, maar vooral geniet ik van "de nieuwe wereld". Stefan gaf zo mooi aan je blijft maar wachten op 2012, terwijl je altijd al heb geweten dat 2012 NU is, en ja eindelijk begint dat in alle cellen van mijn Zijn door te dringen

Sinds enkele weken is Plink ook weer terug in mijn leven, en vind dat heerlijk. ik geniet ontzettend van de dingen die ze schrijft, en het geeft me ook weer een stuk duidelijkheid voor mezelf om gewoon lekker teruggespiegeld te krijgen.  Wat Gunter betreft, het is lekker rustig op het moment, soms merk ik hem wel op telepathisch , maar het heeft gelukkig geen diepe inpact op me, alleen het gevoel van niet begrijpen waarom blijft nog steeds invloed op me hebben en is volgens mij een van de redenen waarom ik toch steeds blijf proberen om contact te krijgen.  Maar gelukkig blijft nu de teleurstelling uit dat hij me nog steeds blijft negeren

Veel liefs Gerda