Maart 2008

Hallo Allemaal

We zitten bijna weer tegen het einde van maart, en pfffffff
Drie weken terug had ik dan eindelijk mijn gesprek over het jaarcontract wat ik per 1 mei ga krijgen, en wat het was weet ik niet, ik maakte me dus helemaal gek ermee

Vooral waren er ineens diepe angsten, waarover ik gelukkig met mijn collega's over kon praten, en ook gewoon toe kon laten dat de angst er was, al snapte ik er geen bal van. Tijdens gesprekken met vrienden op internet kwam natuurlijk meteen van je hebt bindingsangst, het is een angst uit een ander leven, en zal best allemaal, want dat er iets is om een contract aan te gaan, of om beloftes die ik maak, weet ik dat ik gewoon iemand ben die dan ook de volledige verantwoording ervan op me neem, en daar dan ook niet van af te brengen was.

Zelf een uur voor het contract gesprek, vroeg ik nog om gesprek met mijn teamleidster, en vertelde haar dat ik nog steeds twijfelde, dat mijn gevoel dus totaal niet overeenkwam, met mijn denken hierin, en of ik het werk wel aan kan, en of ik zoals afgesproken ook andere taken erbij zou krijgen

Zei herhaalde weer ook al teken je dat contract, als het je niet meer bevalt hoef je echt geen jaar uit te werken. Dus 's-middags dat contract getekend, en tja die week daarop was het echt ellendig. Ik was gewoon opstandig en ging tegen alles in, dan weer heel teruggetrokken en afstandelijk, en als hoogtepunt had ik die week een stuk of 9 terugkoppelingen van fouten. pffffffffffffffff

De laatste dag die week, kreeg ik 3 terugkoppelingen en dat was net wat ik blijkbaar nodig had, want ipv me nog druk te maken schoot ik in de lach. Eindelijk besefte ik toen pas hoe idioot ik bezig was, dat ik mezelf liep op te fokken om oooooooh zo goed mijn best te doen om te laten zien dat ik dat contract wel verdien, en dat de enige angst die werkelijk speelde gewoon was de angst dat ik me nu moest gaan bewijzen

Wat ik ook zag, was hoe mijn collega's gewoon heel de week mij gewoon mijn gang hebben laten gaan, steeds positieve of plagerige opmerkingen maakte, maar er niet een was, die op een negatieve manier op mijn uitingen reageerde.

Dus vorige week weer gewoon heerlijk gewerkt, en besef gewoon dat het totaal niets uitmaakt of ik nu contract heb of niet, ik geniet van mijn werk, ik geniet van de mensen om me heen, en tja ik kan me nu ook eindelijk toestaan om te genieten van de voordelen die het contract met zich meebrengt, zonder mezelf de dwang op te leggen dat ik nu MOET

Vorige week met de afdeling ook nog een lekker etentje gehad, en dat is gewoon stik gezellig. Maar ook dan merk je gewoon dat de meeste gewoon werkelijk zichzelf zijn, en ook dan dus op dezelfde manier reageren. De grote groep van toch verschillende mensen, verschillende culturen, verschillende leeftijden, heerlijk gewoon

Door mijn werk ligt eigenlijk de "rest" van alles een beetje stil, ik begin me ook steeds "ongemakkelijker te voelen in het spiri wereldje, en heb ook geen zin in allerlei discussies erover. Wel kan ik gewoon genieten om met anderen gewoon visies uit te wisselen, maar heb er totaal geen zin meer in op mijn "waarheid" te verdedigen

Ondanks alles heb ik zeker de laatste weken wel een diep contact met Tommy en vele anderen uit mijn innerlijke wereld, en tja zoals ik het ervaar, komen er dus ook steeds meer mensen op mijn pad waarmee ik dit soort verbinding ook heb, op vele diverse manieren

Wat ik ook merk is dat steeds meer mensen zich af wenden van de spiri groeperingen, en nu dus gewoon echt het "leven" in stappen. Dat we eindelijk zonder ons afhankelijk te maken van deze groepen, eindelijk gewoon ons eigen licht naar buiten durven te brengen, waar we ons ook bevinden
 

Zo nog even verder over deze maand. Sinds de vakantie in Oostenrijk is mijn reis wens, weer heel hoog naar boven gekomen, en de laatste weken was ik dan ook niets anders dan aan het kijken waar de volgende vakantie heen zou gaan. Peru is een van mijn bestemmingen die nog steeds hoog in de vaandel staat, maar daar Stefan nog best moeite heeft om daar heen te gaan ivm de reacties van mij op voedsel en medicijnen, en daar ik ook zeker weer op wintersport wil, hebben we besloten in september gewoon lekker naar Griekenland te gaan, en vandaar uit naar Turkije, mmmmm heb er nu al zin in.

Ook heb ik alle stukken die ik had geschreven over illium, ofwel weave your wold van het forum verwijderd, en als reden was gewoon dat ik op een gegeven moment, aan het surfen was op aanraden van Tommy en een foto zag van TZ, en ik iets had van tjeeeee ik ervaar totaal geen uitstraling meer bij hem, er is totaal geen herkenning meer in wat ik ooit bij hem ervaarde. Ook bij de andere had ik dat gevoel,

Er was alleen nog maar de herkenning, en toen voelde ik voor het eerst eindelijk een berusting van het is hun weg, hun pad, jij bent die al gegaan, het is klaar. Zodoende dat ik alles over hun heb verwijderd, ik kan er niets meer mee. Niet dat ik het niet jammer vind, maar weet ook dat er gewoon andere dingen zullen komen, een ander pad

 

Groetjes Gerda