29 februari

 

Hallo Allemaal

Wat gaat de tijd toch snel, zeker als de ene naar de andere mooie dag volgt, met andere woorden, februari was voor mij een heerlijke maand waarvan ik weer volop heb genoten.  Wel een maand waar de een naar de ander in huis verkouden was, last had van maag en darmen, maar ik werd hierin overgeslagen, deed deze keer er niet aan mee.

Begin deze maand ervaarde ik nog regelmatig het gevoel van heimwee naar de bergen, een gevoel wat dan ook weer een ander gemis aantrekt, het contact met TZ, toch merk ik in mezelf een ommekeer erin nu ik tijdens het surfen en de aanwijzingen van Tommy erin, hem op het internet heb gevonden, en zie waar hij in zijn leven mee bezig is. De herkenning die ik daarin  heb gevonden heeft dan eindelijk ook de rust erin gebracht. Nog eenmaal heb ik een mail aan David gestuurd met enkele vragen, maar opnieuw is er geen antwoord gekomen, en ergens vind ik het wel prima zo, als ik ze iets wil schrijven omdat het zo in me opkomt, doe ik dat gewoon, maar ben wel blij dat ik het dan ook gewoon kan laten gaan, en niet meer het verlangen of het gevoel van teleurstelling heb omdat ik niets terug hoor

Op mijn werk heb ik het nog steeds ontzettend naar mijn zin, deze week een beoordelingsgesprek gehad, en werd me verteld dat ik in aanmerking kom voor een jaar contract en dat men mij er graag bij wilt hebben. Het werk zelf verveelt me nog steeds geen minuut, de sfeer is er nog steeds toppie, en ik krijg ook al steeds meer andere taken erbij nu ik de targets haal van het "gewone werk". Toch is het wennen hoor, na al die jaren van strijd en conflicten, om nu iedere dag te genieten.  Even kwam er deze week wel de oude angsten opzetten, want wat als ik een contract neem, veranderd het dan opnieuw???

Wat de laatste week vooral in mijn hoofd speelt is het zinnetje, nog even en dan ben je mama af. Dit komt voort uit het feit dat allebei mijn dochters nu een leuke baan hebben gevonden, en nu beginnen hun eigen leven op te bouwen. Joshua moet nog 3 maanden naar school en heeft dan zijn examen, en heeft ook al te horen gekregen dat hij bij het bedrij waar hij nu stage loopt kan komen werken.  Het gevoel van mama af, komt voort uit de verantwoordelijkheid die ik mezelf ooit heb opgelegd om mijn kinderen een goede basis mee te geven, en blijkbaar heb ik nu mezelf ontslagen van deze verantwoordelijkheid, nu de kinderen deze basis hebben en waardoor er in me opnieuw ruimte is ontstaan, en er een diep gevoel van vrijheid heerst.

En ondanks de af en toe drukke dagen, vind ik nog volop de tijd om contact te houden met mezelf, met Tommy en sinds enkele dagen nu ook met Meissy die weer volop in me aanwezig is. Het is gewoon heerlijk om dat te kunnen ervaren, en ik loop dan ook heel de dag met een grote smile op mijn gezicht rond, wat ook weer zijn uitwerking heeft op mijn omgeving daar anderen mensen ook terug beginnen te lachen.

Toen jaren geleden alles begon bij mij, was er een oudere vrouw bij mij aanwezig die me regelmatig meenam naar haar "huis"in de sferen, en de laatste dagen ben ik nu daar samen met meissy. Oh het is er heerlijk, de kleuren, de dieren, de kinderen, ja het is een plaats wat een medium zou omschrijven als een plaats waar kinderen die hier op aarde overlijden worden opgevangen. Het is een plaats waar ik ooit samen met Tommy ben begonnen ons " opvanghuis" neer te zetten. En wat ik er nu doe, hahahah helemaal niets, ik zit er gewoon te genieten, net zoals ik geniet in elke werkelijkheid waar ik me ook maar bevind

Om me heen zie ik hoe steeds meer en meer mensen in het proces terecht komen wat ik ooit ben doorlopen, het bewust worden van de andere ikken, het bewust worden van de andere werkelijkheden, en ging ik eerder met hun mee er door heen, nu glimlach ik en laat ze gaan, het is niet langer mijn weg, het is niet langer mijn pad,  het "zaad" wat ik hiervoor naar het Nu heb gebracht is ontkiemd en tot groei gekomen, de sleutels zitten terug op zijn plaats en zijn voor iedereen beschikbaar, mijn "taak"is volbracht en ten einde

Veel liefs Gerda