10 augustus 2007

 

Hallo Allemaal

De dood van mijn schoonzusje vorige maand, heeft een diepe indruk op me achter gelaten. Het was een voorval wat me werkelijk weer tot in iedere cel me raakte, en dan vooral de liefde die er in het proces waar zij en haar gezin door heen gingen zo voelbaar was. Haar sterkte, haar positiviteit, zelfs in de laatste dagen van haar leven. Maar ook zo voelbaar de liefde van haar man en kinderen.

Ook tijdens de begrafenis was dit het gevoel wat er overheerste,  een gevoel wat ik in de jaren dat ik getrouwd ben geweest met Jerru, nooit heb ervaren in het contact met zijn familie. En waar ik ontzettend dankbaar voor ben, het NU te hebben mogen ervaren. Ergens was het gewoon ook heel raar allemaal. In de 12 jaar dat ik gescheiden ben van hem, heb ik bijna geen contact gehad met de rest van de familie, maar op de dag van de begrafenis was er het gevoel dat ik ook nooit uit de familie ben weggegaan, wat best wat verwarring voor me mee bracht. Zeker daar iedereen zo liefdevol reageerde, en me zo duidelijk hun waardering lieten blijken dat ik aanwezig was op die dag.

Het inzicht wat deze dag me zeker heeft gebracht, is dat het diepe gemis wat ik de laatste maanden steeds opnieuw bemerkte bij mezelf, het gevoel van naar `huis` te willen, voortkomt uit het gemis van dit soort contacten met mensen om me heen, Mensen die me werkelijk in mijn gevoel raken, mensen die werkelijk vanuit hun gevoel reageren en handelen, en ja deze mensen om me heen zijn gewoon op een hand te tellen.

Echter begreep ik toen ook dat ik aan dit gevoel, het beeld van TZ hing, en dat het totaal niets met hem te maken heeft, maar wel logisch ook dat die link er werd gelegd, daar door de ontmoeting met TZ ik ook tot diep in mijn wezen werd geraakt door de herkenning ervan met Tommy.

Het gemis komt nog regelmatig naar boven, maar de link met TZ erin is er niet meer, waardoor ook de emoties en beelden er niet meer bij naar boven komen, en er ook geen telepathische uitwisseling meer gebeurt. En ergens geeft het me een dubbel gevoel. Aan een kant ben ik blij dat ik naar een jaar eindelijk hiervan af ben, maar aan de andere kant was het ook alweer zo vertrouwd geworden dat ik het ook als gemis ervaar. Maar dit patroon ken ik heel goed van de momenten dat ik de energieën van de andere zelven in mezelf integreerden, Daarna was er dan steeds het gevoel ´iets` kwijt te zijn. Je kan dat vergelijken met een soort rouwproces, maar ik weet ook dat dit gewoon meer ruimte geeft voor mezelf

Mijn nieuwe baan bevalt prima, al zijn er enkele collega´s bij waar ik regelmatig tot 10 moet tellen. Maar ja daar was ik al voor gewaarschuwd nietwaar. In ieder geval heb ik iedere dag met Esther die me inwerkt een hoop lol, en klikt het ook goed met haar schoonzusje  die nu met zwangerschap verlof is. Dus is het ook niet zo moeilijk om te kiezen wie mij gaat vervangen als ik er niet ben.

In de laatste weken merk ik wel dat een ieder zijn eigen regeltjes heeft gemaakt, en ieder gewoon zijn eigen gang gaat. En dat men er blijkbaar toch moeite mee heeft dat ik me niet aan die regeltjes houd, en gewoon mijn  eigen gang ga erin. In de laatste weken ben ik door een collega regelmatig gewezen op die regeltjes, en vandaag was het voor mij even genoeg, toen ze me weer een nieuwe regel wat betreft de pauzes duidelijk probeerde te maken, voor de kassa met allemaal klanten erbij. Dat was voor mij de bekende druppel, en ik riep haar dus even apart, en heb dus even duidelijk gemaakt, dat ik bepaalde of ik pauze nam of niet, en dat ik er niet van gediend was dat ze me daarover aansprak op zo´n toon en zeker niet waar de klanten bijstonden, en als ze me iets wou zeggen dit op een normale manier kon gaan, en me even daarvoor apart kon nemen.

Ik heb het meteen ook even met Esther overlegd, want wat ik ook merk is dat ze haar houding dus ook zo is naar de anderen, en als zij geen gelijk krijgt van mij of Esther dit bij de anderen probeert te krijgen en die anderen er dus ook gewoon mee aansteekt. En daar heb ik dus even helemaal geen zin meer in, dus wordt het volgende week even tijd voor rondje om de tafel

Dus gezellig, we hebben van 2 nu al in de gaten dat ze de boel proberen te saboteren, dus gaat leuk worden als volgende week ook de andere 2 vasten weer terugkomen. Maar het leukste moet dan nog komen, daar we enkele veranderingen willen doorvoeren naar de vakantie van mij en Esther, maar ach we weten gewoon al hoe en wie er gaan reageren, dus dat is ook geen verrassing meer.

Het voordeel is gewoon dat ik lekker gewoon even door de bloemen en planten kan gaan lopen, en daar mijn emoties in kwijt kan en terug tot rust kan komen. Maar ohhhhhh het is zo verleidelijk voor me , om door de winkel te lopen. Ik heb me 3 weken goed kunnen beheersen om niets te kopen, maar vorige week begon ik er mee met wat potjes en vazen te kopen, en tja dan moeten er natuurlijk ook wat planten bij, en wat nieuwe planten voor buiten, en mmmmmm nu komt dus de herfstcollectie binnen, dus voortaan maar weer met oogjes dicht en handen diep in de zakken door de winkel lopen

Veel liefs Gerda