Hallo Allemaal
.De rollecoaster waarin ik me de laatste maanden heb bevonden is eindelijk tot rust gekomen. Of dit nu komt door het samenkomen van Natascha en Tommy, ik zou het niet weten, in ieder geval ben ik blij met de "rust" zoals hij Nu is. Ja "rust" tuisen aanhalingssteken, want degene die me onderhand werkelijk kent weet ook dat ik zoveel meemaak wat vaak niet eens onder woorden te brengen is, dat als je van de betekenis van het woord rust uitgaat er nog maar weinig van overblijft. Ook op mijn werk is er een verandering voelbaar de laatste week, de bedrijfsleider van de winkel is ontslagen van zijn taak/ heeft andere functie aangeboden gekregen en dit heeft toch zijn weerslag gehad op mijn eigen chef, die blijkbaar er achter is gekomen, dat chef zijn niet betekent dat je alles kan doen zonder daarbij rekening te houden met anderen. Voor mij betekent het dat ik geen ellenlange discussies en strijd meer heb met hem wat betreft de werkzaamheden, en dat is gewoon heerlijk omdat ik nu werkelijk gewoon kan genieten van mijn werk.
Vanaf volgende week krijgen we een nieuwe bedrijfsleider, een Belg deze keer, en mmmmmmm vind die Belgen nog steeds leuker, misschien ook wel omdat ik daar in de laatste weken goede gesprekken mee heb gehad waardoor ik ook nieuwe ofwel oude dingen van mezelf herkende, en zo daarin ook door kon groeien Kritiek op mijn persoontje heb ik nooit erg gevonden, maar dan wel op de manier dat ik er iets mee kan, niet als het kritiek is om iemand af te breken, want dan ben ik net een furie, en ga ik er steeds maar tegenin, stom eigenlijk want ik weet gewoon dat ze zichzelf beoordelen, maar kan het blijkbaar nog steeds niet laten om er in mee te gaan Z als je op het forum ook kan lezen, heb ik weer een reisje België achter de rug, en tja wat moet ik daar nog over schrijven. Sinds ik me bewust ben geworden van mijn eigen gevecht erin tegen het telepathisch contact met hem, en het er nu gewoon laat zijn, wordt ik ook hierin niet meer overspoeld met emoties, maar geniet ik juist van de gesprekken die er plaatsvinden. Dat wil niet zeggen dat ik mijn TZ niet fysiek meer zou willen zien, want dat verlangen is er nog steeds, zeker ook omdat ik gewoon dingen niet begrijp, maar ook omdat ik me dus afvraag of de dingen die er telepathisch doorkomen wel echt zijn, en niet gewoon hersenspinsels van mezelf. Als mijn gevoel het aangeeft mail ik hem dan ook gewoon, al hoewel ik niet eens weet of zijn mail adres nog wel werkt. Ach komt het niet fysiek aan, dan in ieder geval telepathisch :)
In ieder geval is er nu de "rust"erin dat het gewoon alleen op deze manier het contact bestaat, een contact wat van wat ik steeds meer begrijp eigenlijk onze natuurlijke manier van communiceren is. Het voordeel ervan vind ik wel dat het buiten het ego omgaat, en je dus ook geen conflicten met elkaar hebt, of er moet een telepathisch contact zijn op mentaal gebied, hahahah dan kan je net zo goed 2 egotje fysiek tegenover elkaar hebben staan, want dat maakt dus totaal geen verschil Ook begin ik steeds meer dus te werken met het telepathisch contact, en zeker met kinderen is dat gewoon heerlijk, omdat deze er dus ook nog totaal voor open staan. Met volwassenen vind ik het dus een stuk moeilijker, omdat daarbij juist het fysieke vaak totaal tegenovergesteld is met het innerlijke, zeker als men niet bekend is met wie en wat ze werkelijk zijn, en het Ego nog de overhand heeft. Alles bij elkaar begint de maand dus lekker rustig, heb sinds een tijdje weer leuke contacten op msn, heb mijn lijst dan ook flink ingekort, en ervaar weer een hoop. Deze week gaf ik bij Stefan nog aan dat ik wel een computer leek waarop een hoop informatie werd gedownload, en dat mijn harde schijf onderhand wel vol zat.
Als antwoord kreeg ik, nee hoor, het zijn zip bestanden, en als je nu het juiste programma gebruikt kan je de informatie uitpakken. Nou ik heb het juiste programma blijkbaar er ook op staan, maar zit steeds maar van wauwie, over de dingen die terug komen in mijn herinnering, heel de dag zit ik dus met wauwie, war ik ook ben, wat ik ook zie, wie ik ook spreek, wauwie en een grote glimlach op mijn gezicht Ben ik jarenlang bezig geweest met het multi-dimensionele, en de tijdlijnen, en dacht ik dat ik het daarmee wel had gehad, de ervaringen NU kan ik gewoon niet onder woorden brengen. Het zijn ervaringen die gewoon niet van deze wereld zijn, terwijl ze ook weer deze wereld wel zijn. Oké laat het maar zover, als het nodig is zullen de woorden er wel voor komen, en zal ik het als artikelen op de website plaatsen.
Lichamelijk gaat het even niet zo lekker. Volgens de huisarts heb ik een pseudo hernia, wat betekent dat ik al de symptomen en pijnen van een hernia heb, maar dat er volgens haar niet een bepaalde zenuw beklemd zit, maar dat een aantal zenuwen geďrriteerd zijn. Daar de pijn vooral in de bekken zit, heb ik eerder het gevoel erbij, dat het een geboortepijn is, het nog niet goed mezelf totaal durven laten doorstromen in het aardse, maar ja had ik dat 2 jaar geleden ook niet, en toen is het ook vanzelf verdwenen, dus kan me er nu ook niet zo druk om maken. Wel ga ik nu vanaf volgende week maar halve dagen werken, zodat ik even meer tijd voor mezelf hierin heb. En tja dan over 1 1/2 week lekker naar Spanje. Als ik daar al aan denk voel ik de vlinders in mijn buik. Heerlijk weer aan zee, de bergen. En toch voel ik dat er meer te gebeuren staat, zeker omdat de laatste weken er verschillende dingen spelen, en ik soms dus gewoon Spaans met mezelf praat. pfffffff als ik al die talen nu eens gewoon kon spreken, in het dagbewustzijn zou ik werkelijk een talenwonder zijn :)
veel liefs Gerda
