En zo is ook  februari al weer bijna achter de rug, pfffffffff waar blijft de tijd?? De laatste weken heb ik ontzettend veel lieve berichtjes ontvangen van mensen die het fijn vonden dat mijn dagboeken weer online stonden, heb eerlijk gezegd nooit geweten dat er zoveel mensen zijn die er steun in vinden door gewoon mijn ervaringen te lezen. Begin februari ben ik werkzaam geweest in Venray op een benzinestation. Was best leuk om te doen, maar had er wel moeite mee om zo vroeg mijn warm bedje uit te komen, tja ben eenmaal geen ochtendmens, en ben ook niet aanspreekbaar voordat ik genoeg koffie op heb. Gelukkig weten ze dat hier, en laten ze me het eerste uur ook gewoon aan modderen. Voor mijn oudste dochter was dat wel weer even wennen, zeker omdat ik na een vroege dienst lekker even mijn bed inkroop, en dan dus als ik later wakker werd dezelfde symptomen heb als dat ik 's-morgens opstond. Hebben er gesprek over gehad dat ze haar mama maar gewoon moest negeren, net als de rest dat doet als ik die kuren vertoon whahahhaha Wat ik voor mezelf in de laatste weken opmerk is hoeveel ik bezig ben de laatste maanden mijn grenzen te verleggen, zo ook weer met dit werk, waarvoor ik toch iedere dag 2 uur moest reizen. Ben er in de laatste maanden echt van gaan genieten om gewoon grote afstanden te rijden, terwijl ik altijd al moeite heb gehad om bij kleine afstanden op de plaats van bestemming te komen, want vaak raak ik nog steeds de tijd en de ruimte om me heen kwijt zeker bij het auto rijden.

Toen ik in de 2de week naar Venray reed merkte ik toen ik  in de auto stapte dat ik niet helemaal aanwezig was, voelde me meer in een soort trance toestand, en hoewel ik alles op me heen gewoon opmerk, ging ik eigenlijk ook op in een ander gevoel. Dat was even verwarrend omdat ik het niet herkende, en het enige beeld wat ik zag was hoe de regenboogkleuren in duizenden stukjes uiteen klapte, en hoe deze kleuren door alle fysieke dingen werd opgenomen, het was zo mooi, kan niet omschrijven wat voor gevoel dat gaf. Wat ik toen ook opmerkte was hoe ik in mijn bewustzijn op zoek ging naar een "betekenis" van dit, en hoe dat allerlei emoties opriep, dit werd best heftig totdat tommy vroeg, kan je het niet vinden??, Moest toen wel lachen want begreep toen hoe we als mens dus een verklaring zoeken, om zo ons ego tot rust te stellen, als het ego iets opmerkt wat het niet herkent, en ook al is de verklaring negatief, we accepteren dat gewoon als "waarheid".  Blijf het maar een maf iets vinden dat ego van de mens, maar vind het ook nog steeds leuk om mee te spelen :) en niet alleen met mijn eigen ego, maar ook met die van anderen want het geeft mezelf een steeds diepere ervaring van me zelven. Van Tommy heb ik daarna weer afscheid genomen, hij moest weer eens weg, en begrijp daar dus met mijn ego geen bal van, want hoe ik dan ook probeer, krijg er echt geen contact mee, en juist als ik het niet verwacht staat hij ineens weer voor me neus. Begint een beetje op het contact met TZ te lijken whahahhahah, nou ja heel klein beetje hoor, want Tommy is voor mij nog steeds totaal het tegengestelde van TZ., maar ja Tommy heeft dan ook geen last van Ego , en dat is gewoon wat er botst tussen TZ en mij, want wij hebben gewoon allebei een ontzettend sterk ego, ( alhoewel we dat allebei dus ook zullen ontkennen)

Wat ik wel grappig vind is dat de laatste week, sinds ik bekend heb gemaakt dat ik naar gent ging, ik constant vragen er over krijg, over mijn contact met hem, en of ik hem er ga ontmoeten, nou  zal het volgende week weten. Heb hem ook een berichtje gestuurd dat ik er heen ga, en zie gewoon wel, het is aan hem of hij kiest voor een normaal contact, of het gewoon totaal negeert, zoals ik van hem gewend ben. Niet dat ik niet nieuwsgierig ben naar waarom hij zo mensen behandeld en er mee omgaat, maar ja is zijn keuze en ik kan daar weinig mee op deze manier Vorige week  voor het eerst geskied en ben meteen verkocht. Was een heerlijke dag samen met Stefan. Ik had een privé les gekregen met kerst, en tja die hebben we dus gisteren ingewisseld. Het was gewoon heerlijk om weer eens samen een dag weg te zijn. Hierna zijn we ook nog lekker uit eten geweest, en de rest van de avond ook aan elkaar besteed. Maar ja komende week dus naar Gent. Voor het eerst in mijn leven dus een week van huis, naar een vreemde stad, met allemaal vreemde mensen. Ben benieuwd wat dat gaat brengen, en voel de kriebels in mijn buik. Overdag lekker werken, en 's-avonds wil ik gewoon lekker luieren in het hotel, lekker ligbadje, wijntje erbij, mmmmmm ja ik vermaak me die dagen wel. Heb ook nog niets werkelijks afgesproken met sommige mensen daar, want ben dus deze keer echt niet van plan om mensen op te gaan zoeken, heb iets van als ze me willen zien komen ze maar naar het hotel, maar ik ga zelf nergens heen.

Heb er gewoon een beetje genoeg van gekregen dat het contact altijd maar van mij af moet komen, en ik als een dwaas overal maar heen rijd. Laat het nu gewoon eens aan de anderen over, weet ik ook meteen waar ik aan toe ben in de contacten. Is zoals handria het eigenlijk altijd zegt tegen me, je kunt wel blijven geven, maar wanneer begin je ook eens met ontvangen. Wanneer vind je het jezelf eens waard om iets te ontvangen, mmmmmmm NU dus.

veel liefs Gerda

23 februari 2007

De week in Gent was gewoon te gek, en zeker voor herhaling vatbaar, Jeetje dit ken ik dus helemaal niet, en heb dat in heel mijn leven ook nog nooit mee gemaakt om op deze manier te werken. Maandag heeft Stefan me in Eindhoven afgezet, en Co en Martje stonden al te wachten, en vanaf het begin af aan was er de klik,. Onderweg naar Gent nog lekker koffie gedronken, en ja hoor het eerste wat ik zag bij Antwerpen was een vrachtwagen met de naam van TZ, en had iets van nee he, hoop niet dat ik heel de week daarmee in gedachte zit. Bij Gent reden we natuurlijk verkeerd (steek volgens mij anderen daar toch mee aan :), en kwamen in het centrum uit, waar we niet eens mochten komen met de auto, en we kwamen ook nog langs mya, en weer gingen mijn gedachten naar de laatste keer dat ik TZ daar had ontmoet.

Wel merkte ik dat 's-avonds mijn gedachte regelmatig naar TZ gingen, en daar emoties bij opkwamen. Ik liet het zoals het was, en ging dan lekker slapen, Heb nog wel 2 gedichten geschreven in die emoties. Rare was dus wel, dat op de laatste avond ik er dus totaal geen last meer van had, en de vraag in me opkwam, pik ik dit nu weer op van hem??? Zal dat wel nooit weten, zolang hij niet openlijk een gesprek erover met me aandurft, maar vind het toch vrij lastig dat ik me er niet helemaal van af kan sluiten. Ik was wel blij dat ik niet mijn eigen auto mee had genomen, en zo ook niet aan de emoties toe kon geven om toch er naar toe te rijden. Heel de week heb ik niets gehoord van de mensen die ik dus ken in Gent, dus voor mij laat dat ook wel zien hoe hun werkelijk tegenover vriendschap staan met mij, en vind het jammer dat het dus toch blijkbaar alleen eenrichtingsverkeer is, en ze me alleen zien staan als ze weer eens in een of ander drama zijn gestapt. Wat ik er verder nog mee wil, weet niet, maar denk dat ik dat stuk maar eens een keer af moet gaan sluiten voor mezelf, en me gewoon lekker ga concentreren op de nieuwe mensen die ik er heb leren kennen. In ieder geval deze week al een hoop geleerd over vegetarisch en biologisch voedsel, en ik merk het zeker na deze week aan mijn eigen lichaam. Ik heb veel meer energie, en ja, ipv 2 pakjes sigaretten per dag, heb ik deze week maar 2 pakjes in heel de week gerookt, en zoals het er uit ziet zal ik in Eindhoven ook heel weinig kunnen roken, dus zal het me nu eindelijk gaan lukken, om er vanaf te komen??? We zien wel. Ben nu lekker 3 dagen vrij, weer even wennen om thuis te zijn, en dan de opening van de nieuwe winkel, de kennismaking met  de andere collega's, en leuk Nadine komt dinsdag ook naar de winkel, dus wordt weer gein trappen

veel liefs Gerda