30 september 2007

 

Hallo Allemaal

De eerste 2 weken van deze maand lekker weer op vakantie geweest in Spanje. Had het wel even nodig deze keer om even een tijdje weg te zijn van alles, en weer eens even tijd te hebben voor mezelf. Het was er dan ook heerlijk. Vanaf de dag dat we aankwamen scheen de zon, en in de 2 weken hebben we maar een nacht regen gehad, en 2 dagen last van de hevige rukwinden, maar ach heb je alleen last van als je op het strand loopt, wordt je meteen gezandstraald.

Toen we aankwamen in Spanje, viel er een rust over me neer, en had iets van hehe eindelijk weer thuis. Ook Stefan ervaarde het op die manier, en natuurlijk komt dan weer te spraken van wat gaan we doen, maar ook zouden we hier kunnen gaan wonen. Dat was het thema voor ons blijkbaar in deze vakantie. We hebben met mensen gesproken die er wonen, en ik besefte daardoor ook wel dat er heel wat bij komt kijken, en al ik heel eerlijk ben voor mezelf, mmmmmm zie ik dat toch niet zo zitten, en ben ik teveel gehecht aan mijn leventje wat ik NU heb.

In de 2de week zijn we naar de ruines geweest in "L 'escala. Nu vind ik dat zo ie zo al een hele leuke plaats, en maffe is dus dat de ruines nog geen 500 meter van de plaats verwijderd zijn waar we al 3 jaar gaan snorkelen. En in die 3 jaar zijn ze me nog niet eens opgevallen. Toen we er aankwamen zagen we al snel hoe uitgebreid het gebied was, en besloten eerst de Griekse stad te gaan bezoeken. Bij het eerste gedeelte voelde ik opwinding, blijheid en een rust over me heen komen, toen ik las dat op die plats de tempel van Isis had gestaan, was er herkenning op de een of andere manier, maar kon er geen woorden aan geven.

Toen we echter verder liepen, kreeg ik een dubbel gevoel bij alles, en zei ook tegen Stefan, er klopt hier iets niet, het is voor mij net of er 2 steden op elkaar liggen, degene die er nog onder ligt daarmee voel ik de connectie met een volk dat er geleefd heeft voordat de Griekse Stad ontstond. Ook dat dat weer in connectie stond met de plaats van opgravingen waar we 3 jaar terug waren geweest, heel raar allemaal. Voelde er veel strijd op de plaatsen waar we doorheen liepen.

Twee dagen later zijn we terug gegaan om de Romeinse stad te bekijken, die er net naast lag. Hier voelde ik veel meer vrede dan in de Griekse stad, wat weer heel raar was, daar dit blijkbaar een stad van militaire is geweest. Van deze stad moet er ook nog heel wat opgegraven worden.

Had ik naar het bezoek aan de Griekse stad steeds de naam Alayla in mijn hoofd, naar het andere bezoek kwam er de naam Eleya bij, en begon het automatische schrijven weer. Bij het lezen van het verhaal herken ik wel een aantal dingen, zeker ook de "stem"die ik in mei in de vakantie al had ervaren, ook het contact met de dolfijnen toen, en wist dat het allemaal in verband stond met elkaar. Ook zie ik in het verhaal terug het experiment wat ik ooit met Gunter heb gedaan, om samen terug te gaan in de tijdlijnen. Ik heb nooit werkelijk begrepen wat er zich toen heeft afgespeeld, weet alleen dat ik daarna al het gevoel van ruimte en tijd kwijt was.  Toevallig dat het verhaal stopt op het moment dat Alayla samen met de oude vrouw de tijdlijnen ingaat.

Ondertussen ben ik alweer 2 weken aan het werk, en het bevalt me nog steeds heel goed.  Vind het nog steeds best moeilijk om leiding te nemen, en merk dat ik me nog vaak heel erg op de achtergrond probeer te houden. Heb deze week een heel fijn gesprek gehad met de regio manager, waardoor veel dingen voor me duidelijk werden. De enige aanmerking die hij had was dat ik er niet uitzag als leidinggevende in de kleding die ik aanhad. Moest er om lachen, want klopt in de kleding die ik heb gehad lijk ik meer op een tuinkabouter. Maar vind ik eigenlijk ook best prettig, wil op de een of andere manier gewoon niet opvallen, maar nadeel ervan is wel dat ik mezelf heel erg klein maak, waardoor ik weer in de knoop kom met mezelf.

Verder zijn er gewoon dingen aan het veranderen, hebben we vorige week een nieuwe auto gekocht, ook zijn we volop bezig om een chalet te kopen aan de maas. Dus het is een spannende maar ook een drukke tijd waar ik me nu in bevind, waardoor ik regelmatig even iets heb van NU even Niet. Deze week ook weer bij mijn ouders langs geweest. Mijn vader heeft nu 2 weken in een verpleegtehuis gezeten, zodat mijn moeder wat tot rust zou kunnen komen, Nou ze is daar ook achter gekomen dat dat dus niet zo werkt. Toen we bij mijn moeder aankwamen zei ze al meteen van, nu kunnen we naar papa. Aan alles merk je hoe ze hem mist, hoe bezorgd ze is, maar ook dat ze totaal niet om kan gaan met de manier van verzorging die er wordt gegeven.

Je hoort zoveel verhalen over verwaarlozing in de tehuizen. Mijn vader was in de tijd dat hij er zat nog niet eenmaal onder de douche geweest. Schone kleren die in de kast liggen, moeten avond ervoor klaargelegd worden anders krijgt hij gewoon zijn vuile kleren aan. En zondags had hij een aantal uren in de zon op de parkeerplaats gestaan,  Ze hadden hem wel gemist op de afdeling, maar niemand die er iets aan doet dus.

Wel merk ik dat het me niet meer zo raakt als vroeger, dat ik de situaties niet meer emotioneel oppak, en zeker de laatste tijd heel rustig reageer op de situaties die zich voordoen. Sta soms gewoon verbaast naar mezelf te kijken hierin.  Het schilt natuurlijk wel dat ik niet meer wordt geconfronteerd met het telepathische contact met Gunter en David, en is raar, want ergens voel ik daarbij ook een gemis ervan, en merk wel dat er nog steeds de hoop bestaat dat we ergens in het NU, als normale volwassenen met elkaar om zullen kunnen gaan

 

Groetjes Gerda