Oktober 2006 deel 2

17 oktober

 
Gisterenavond de dagboeken van de laatste 1 1/2 maand verwerkt en op de site geplaatst. Het doorlezen van al de gebeurtenissen van de laatste tijd, zorgde toen ik vannacht mijn bed instapte voor een flinke huilbui.
Vandaag werd ik meerdere malen aangesproken over het gedicht wat TZ op het forum van illium heeft geplaatst, en besloot het nogmaals te gaan lezen. Zeker door de opmerkingen van anderen dat het mij in zo'n negatief daglicht zet. mmmm is dat werkelijk wel zo. De eerste keer dat ik het las, gisteren voelde ik de pijn, een pijn die me niet vreemd was, maar die me in dit leven al zo vaak had vergezeld op al mijn reizen. Vandaag tijdens het lezen van het stuk keek ik er echter na vanuit een ander gezichtspunt, en zag dat wat werd geprojecteerd in het gedicht, een herkenning was van een strijd die ik jaren geleden al heb gestreden, de strijd om niet in het NU te zijn, de strijd op niet langer meer op aarde te zijn, de strijd van de ik persoonlijkheid Met deze nieuwe inzichten werd het stil in me en veranderde het gevoel van verdriet in een warm gevoel van liefde, een warmte dat in mijn hartchakra begon en zich steeds verder uitbreiden door mijn lichaam.
Er werd me de laatste maanden steeds wel aangegeven door anderen dat ik ipv me te distantiëren van een projectie er instapte en het onderzocht en werd me gezegd, wanneer stop je er eens mee, en laat je de projectie voor wat het is, maar ja mezelf kennende is het woord distantiëren heel mooi, maar snap ik er de balen niet van zolang ik het ook niet heb ervaren 

 

Vandaag bleek dus het eurotje eindelijk te vallen en heb een heerlijke dag gehad. Het Joshua heerlijk het dorp in geweest, en vanmiddag ook heerlijk gewandeld. Genoot van de wind door de bomen, het ritselen van de bladeren, het wuiven van het riet, het was of alles om me heen me begroeten, en voelde me met iedere stap "gedragen". Alle indrukken van buiten, alle indrukken van binnen leken samen te vloeien in zachte klanken. Wat me in ieder geval wel duidelijk is geworden dat ik toch eens een beetje voorzichter moet zijn met wat ik vraag aan mezelf  Was het 16 jaar geleden de vraag Wie ben ik, die een turbulente tijd inluiden in mijn leven, de vraag van 2 maanden geleden of ik nu gewoon eindelijk mocht ZIJN kan ook niet bepaald rustig worden genoemd. Toch is het een tijd geweest die ik niet heb willen missen, ook al heb ik hem toen ik er middenin zat vaak vervloekt. De laatste dagen komen er steeds meer "nieuwe" mensen op mijn pad, komen er nieuwe uitdagingen, nieuwe keuzes, oude relaties herleven en worden verdiept en vol verwondering kijk ik naar mezelf, en stel me stilletjes de vraag " is dit nu wie ik werkelijk ben", en het antwoord erop is een twinkeling in mijn ogen, en een glimlach die er verschijnt

18 oktober

Nou het gaat weer lekker vandaag, of kan ik misschien beter zeggen sinds gisterenavond  Nadat ik gisteren het dagboek heb afgesloten werden me gedachtes en gevoelens weer getrokken naar TZ en ik had echt iets van doeiiiiii, bekijk het even, hij wilt het niet dus lekker laten gaan dan, ik wil gewoon mijn eigen gang nu verder gaan en niet constant de dingen van hem oppikken. Er zijn genoeg leuke en andere dingen nu op mijn pad, om steeds maar met dat van TZ bezig te zijn.
Dus ging gewoon lekker verder met waar ik bezig was  , nou ja eventjes dan want mijn hoofd begon aan te voelen als een betonnen steen, en kreeg ineens zoveel steken in mijn rug dat ik amper nog kon blijven zitten  ach arme ik  . Ja luisteren naar mezelf is nog steeds niet een van mijn sterke kanten, en blijkbaar is degene waarvan ik nu voel die me nu geestelijk begeleid toch niet zo gemakkelijk als ik wel dacht  en wat ik gewend ben ( geef mij karina maar hoor) 
hahah leuke is wel dat ik nu al zie waarom ik dus vanaf volgende week weer onder Astrid mag gaan werken ai wil ik dat werkelijk?? whahahh ja dus, want weet gewoon dat het me weer veel zal leren over mezelf en over de handelingen van mensen in het algemeen. Maar ja even terug komend op gisterenavond, om 9 uur rolde ik dus mijn bed in en kon me amper nog bewegen van de pijn. En was gewoon ontzettend boos, want had iets van pfffffffff waarom kan dit nu niet gewoon losgelaten worden, zodat ik gewoon verder kan gaan, normaal heb ik er toch ook geen moeite mee als die ander me laat weten dat hij geen contact meer wenst het los te laten. Op dat moment echter ervaarde ik 2 energieën om me heen, de energie van mijn oma en de energie van de vader van Stefan, en dat bracht me tot rust, en voelde ik ook meteen de pijn afnemen, maar op mijn vraag waarom kreeg ik ook van hun geen antwoord, maar viel dus gewoon in slaap. 

 

 Vanmorgen had ik echt iets van bekijk het even hiermee wil ik dus echt niet verder he. maar tijdens de gesprekken met powerflowergirl besefte ik ook wel dat dat voortkomt uit een stuk angst omdat ik dus gewoon niet meer begrijp wat te doen met de dingen die ik oppik van TZ. Ik had vorige week nog een mailtje gestuurd naar een medium van starmanprodukties, en kreeg daar wel een aantal bevestigingen in, maar ook dubbele antwoorden, ze geeft aan het niet los te laten, en daarna weer als TZ er niet voor openstaat, er dan met een reïncarnatie therapeut er aan te werken. Maar wat valt er aan te werken voor mij als ik de dingen ervaar van TZ uit dat andere leven, de persoonlijkheden van mezelf uit die levens zijn allang verder gegaan dan die punten die ik er nu in ervaar, en ik ervaar het ook niet vanuit mijn eigen persoonlijkheden.
Vandaag dus voor het eerst in mijn leven uitgesproken tegen powerflowergirl wat de reden is dat ik in de tijdlijnen kom van anderen, en dat dat de reden is ook waarom ik een aantal jaren geleden ervoor heb gekozen om hier op aarde te blijven. Vind het nu nog doodeng dat ik dat uitgesproken heb. maar ja. Ik heb in ieder geval TZ net een mailtje gestuurd met daarbij met mailtje van dat medium, en dan weet ik dus echt niet meer wat ik nog kan doen om hem te bereiken. Wat ik wel opmerkte toen ik het mailtje schreef is dus dat ik blijkbaar een belofte heb gedaan die overeenkomt met een uitspraak van enkele weken geleden, dat ik me niet voor hem af zou sluiten, wat er ook gebeurt, en met die uitspraak van zeg maar 2 maanden terug de belofte op zielsniveau heb bevestigd. Dus het enige wat ik er dan nog werkelijk in kan doen is dat deel van mezelf los te maken van deze belofte, en dat deel duidelijk te maken dat het niet meer nodig is, mmmmm ga ik vanavond eens mee aan het werk

veel liefs Gerda 

19 oktober

Gisterenavond even paniek in huis, patty had ons allemaal geknipt en ik wou afrekenen en kon dus nergens meer mijn portefeuille vinden, tja had ik weer. En dan kan Stefan zo lekker vragen, waar was je toen je hem verloor?  Nu in ieder geval niet waar ik moest zijn , want weet nog dat ik klaar was met boodschappen, geld had gepind, en me toen afvroeg van mmm waar heb ik de auto ook alweer staan, en dat duurde ook even voordat ik dat weer wist.
Maar ja maak er tegenwoordig maar grapjes over, en zei dan ook tegen hem, zal niet weten in welke tijdlijn ik kwijt ben geraakt, maar zal proberen morgen er naar terug te keren, misschien dat ik hem dan terugvind. mmmmmm en yep is dus gelukt vandaag, en mooie is dat er ook nog gewoon alles inzat. De rest van de dag was gewoon heerlijk rustig, heb best veel geslapen en is ook logisch ergens naar de inzichten van gisteren, want begrijp nu ook dat de beloftes die er ooit door een deel van me zijn gedaan, niet zomaar even losgelaten kunnen worden, met de woorden "het is niet meer nodig, je mag het laten gaan". Verder merk ik ook dat er bepaalde flitsen zijn, gevoelens maar op een verre afstand, net of het buiten mij omgaat. Ik wil het nog eventjes aankijken hoe het zich verder gaat ontwikkelen, en ik zelf de informatie naar boven kan halen, en anders ga ik toch contact opnemen met de reïncarnatie therapeut om zo duidelijkheid te krijgen met welk leven het te maken heeft en het af te sluiten. Ik heb er wel enkele dagen aan zitten denken om de website gewoon eraf te halen, en te stoppen met schrijven, maar is gewoon raar, steeds als ik dat doe ontvang ik mailtjes van mensen, die er steun in ondervinden, waardoor ik weer aan het twijfelen wordt gebracht erdoor, want dat is ook altijd de opzet geweest van deze site, dat anderen herkenning konden vinden in het proces, en zich niet zo alleen voelen als toen ik mijn weg erin begon, want toen was er helemaal geen informatie te vinden over stemmen horen

veel liefs Gerda

 

20 oktober

Vannacht was gewoon klote. Ik lag te dromen over TZ en het enige wat ik me herinner is het stuk voordat ik huilend wakker werd.
Wat ik in de droom zag was dat ik naar hem toe reed, omdat ik dus gewoon ook werkelijk van hemzelf wou horen dat hij geen contact meer wou. Toen ik daar aankwam werd de deur opengedaan door zijn moeder, en vroeg ik haar om TZ te spreken. Deze weigerde in eerste instantie, en ik zei tegen zijn moeder, is dat het gene wat hij verstaat onder "liefde". dat hij niet eens het lef heeft me aan te kijken in mijn ogen en dan de woorden uit te spreken?? Op dat moment verscheen TZ, en ik stelde hem opnieuw de vraag " durf je me in de ogen te kijken, en me dan te vertellen dat je me werkelijk nooit meer wil zien" Ik keek in zijn ogen en zag daarin zo'n koude blik dat ik er van schrok, waar was degene gebleven die ik eerst in zijn ogen zag? . Toen sprak hij de woorden uit. "ja vertelde hij me, het is de wens van mijn hart dat ik jou nooit meer zal zien. Als antwoord gaf ik hem, dan respecteer ik je wens, en zal ik verdwijnen. Ik draaide me weg van hem en begon naar de auto te lopen, mijn hart voelde op dat moment aan of het in duizenden stukken gescheurd werd, en over heel het universum werd uitgestrooid. Toen hoorde ik achter me een schreeuw, ik keek om en zag TZ naar me toe komen lopen, opnieuw keek ik in zijn ogen, en "herkende' toen weer degene wie hij werkelijk was. Huilend vielen we elkaar in de armen.
En zo werd ik vannacht wakker, huilend, verward, en me afvragend, verdorie wanneer eindigt dit nu eens. Zeker omdat mijn besluit nog steeds vaststaat dat ik zelf geen persoonlijk contact meer met hem wil op de basis waaruit ons eerder contact bestond. Even later kroop ik terug mijn bed in, en begon mijn bewustzijn te verplaatsen naar mijn eigen innerlijke wereld, waar ik altijd de rust en balans terug vind voor mezelf. Ik liep heerlijk door mijn landschap, en zat even aan het beekje voor me uit te kijken, totdat ineens SummerLight verscheen, en me vroeg met haar mee te gaan. Het eerste wat er in me opkwam was, mmmm heeft dit nu nog steeds te maken dan met dat leven van haar en TZ samen???
Summerlight bracht me naar de grot waar ik een aantal jaren geleden voor het eerst ben geweest, en ik mijn visioen Quest kreeg over haar leven, en het ontstaan van haar naam. Toen ik de grot binnenkwam herkende ik ook de oude vrouw bij het vuur, en deze nodigde me uit om te gaan liggen op een aantal dierenhuiden. Toen vertelde Summerlight de beloftes die ze ooit maakte aan Wakiya Tuwapi, en maakte ze me ook bewust van wat een "belofte" voor haar en haar stam inhield, en dat men "wist" dat deze door ruimte en tijd altijd zouden blijven bestaan, maar nooit hebben geweten wat voor invloed het erin zou hebben. De oude vrouw vroeg me opnieuw in het vuur te kijken zoals een aantal jaren geleden, en liet me zien hoe deze "belofte" steeds met me heeft meegereisd in mijn energetische lichamen, en zag ook de connectie met het leven van Claudia en Johnny en de beloftes die zij aan elkaar hebben gemaakt. Naar deze beelden zei de vrouw tegen SummerLight dat het nu tijd was, om deze verbindingen te verbreken, en de beloftes uit het energetische lichaam te halen. Ik zag hoe er verschillende mannen binnenkwamen en een ritueel om mij heen begonnen, ik rook de salie, en voelde een ontzettende hitte door mijn lichaam gaan. Dan zie ik ineens een "zwarte slang" verschijnen die vanuit mijn hart naar buiten komt. Een van de mannen pakte de kop van de slang, en met een mes sloeg hij hem eraf, en werd de rest uit mijn lichaam getrokken.

Ik wou opstaan, maar werd terug geduwd en men vertelde me dat men nog niet klaar was. Ik kreeg iets te drinken, en de hitte in het lichaam werd steeds heviger, en het ritueel om me heen ook. Ik keek naar SummerLight, en zag haar tranen, en de vraag in haar ogen of ik haar wou vergeven. Toen voelde ik hoe mijn lichaam steeds meer begon te trillen, en zag opnieuw de kop van een zwarte slang tevoorschijn komen, ook deze werd meteen de kop afgeslagen en uit het lichaam getrokken.
Na deze beelden viel in een slaap, en toen ik vanmorgen wakker werd was het net of heel mijn lichaam door een mangel is gehaald. Voel vooral in de hartstreek een beurs gevoel, wat zich vooral uitstrekt over mijn hele borst en keel.
Toch voel ik ook een bepaalde rust, zeker omdat er ook steeds het beeld is van mij en SummerLight samen nu, de liefde die we voor elkaar voelen, de liefde die ik van haar kant voel voor Wakiya Tuwapi, en haar woorden
IYE HENALA MITAKI KI, LECELA IYE OKIHI AKISNI WAKIYA TUWAPI
(het is voorbij zuster, alleen hij kan wakiya tuwapi nu healen) Ik zie ook vandaag nog beelden, hoe mijn lichaam wordt geheeld met kruiden, merk ik dat ik bepaalde drankjes krijg. en voel ik me opnieuw opgenomen in de liefde van "de stam" voor mij. Toch doe ik vandaag daarbij de dingen die ik altijd doe, ben lekker in huis aan het opruimen, ben aan het chatten, en misschien was wel het mooiste cadeautje wat ik daarbij kreeg van iemand vanmorgen dat ze me vertelde, dat wat er in de laatste weken er ook gebeurde, ze me steeds op " afstand" heeft gevoeld, en ze daar steun aan ondervond.

Wat ik ook wel opmerk is dat vooral deze periode van mij, waarin ik zo open ben geweest in mijn eigen emoties, een deur opent voor degene die er op dit moment ook door heen gaan, of er net instappen. Het is een warboel als je ineens geconfronteerd wordt met zulke diepe emoties en gevoelens voor iemand anders, het is een warboel als je ineens ziet en ervaart dat een relatie die zo liefdevol begint, zoveel verdriet, wanhoop naar boven brengt,, en het is dan gewoon jammer dat in zo'n relatie niet beide personen open staan voor het proces, zodat je er samen door heen kan gaan, en elkaar erin kan ondersteunen, maar dat juist de angst voor de diepe gevoelens en emoties er voor zorgt dat men zich steeds verder van elkaar verwijderd, maar ook vaak van anderen in hun omgeving
Zijn mijn gevoelens voor Tz nu door dit alles nu veranderd. Nee, en dat zal het ook nooit meer doen. Wat er verder ook gebeurt, hij als persoonlijkheid in dit leven zal voor mij altijd een speciaal plekje in mijn hart in blijven nemen wat er verder ook gebeurd

Veel liefs Gerda
 

22 oktober

Oké, hier wordt ik nu toch echt te oud voor hoor  , pfffff wat een dag gisteren, en maffe is dat ik steeds meer het komische van alle gebeurtenissen die er gebeuren in ga zien. Sinds de laatste droom ,en daarna de beelden van Summerlight, ging het gewoon uitstekend, was de laatste dagen echt aan het genieten van weer de gewone kleine dingen om me heen, voelde me weer heerlijk gewoon in mijn eigen omgeving. Wat ik wel merkte was dat er "onderhuids" een bepaalde spanning doorspeelde door de gebeurtenissen met TZ, maar had me er gewoon bij neergelegd, dat ik er op dat moment niets mee kon. Gisteren was ik dan ook heerlijk in het huis aan het opruimen, muziek lekker hard aan, en zat me te bedenken dat ik het eigenlijk wel heerlijk vond, eindelijk weer een weekend thuis te zijn, zeker omdat ik de laatste weken elk weekend onderhand wel een dag in België heb gezeten.
Rond een uur of 3 zetten ik mijn msn aan, en M klikte me aan en vroeg of ik toch nog zin had om te komen, want ze voelde zich nu stukken beter dan de dag ervoor, zonder na te denken reageerde ik er dan ook met ja op, maar vertelde wel dat ik eerst even met Stefan wou bespreken. Zoals gewoonlijk vond hij het totaal geen probleem, maar toen ik verder in het gesprek ging met M, kreeg ik een raar gevoel over me, zeker toen ze me naar TZ vroeg, ik er op antwoorden dat ik niets meer gehoord had, en ze toen ineens schreef. Hij is hier. Later begreep ik wel eruit dat ze iemand anders bedoelde dan TZ, maar op dat moment begon ik wel te twijfelen of ik er werkelijk daar heen wou.

 

 Maar ja na etenstijd de twijfels aan de kant gegooid, en begon ik richting gent te rijden. Ik voelde me heerlijk, heb lekker zitten zingen, en genoot ook weer van de zonsondergang onderweg. Op bepaalde stukken merkte ik wel dat mijn gedachtes naar TZ gingen maar had iets van ja hoor vandaag even niet. Echter in de buurt van zaventem had ik iets van zal ik er gewoon heen rijden, en begon even flink te twijfelen, dus heb de auto aan de kant gezet, en mezelf even flink aangepakt. Op dat moment had ik echt iets van, wat is dit toch, ik heb alles wat mijn hartje wenst, een fijne relatie, leuke kinderen, wat is het dan toch wat mij achter een jochie aan laat lopen wat verdorie gewoon mijn zoon kan zijn??? , en voor mij gevoel ook net zo stijfkoppig reageert als mijn eigen kinderen Maf werd ik er gewoon van, want zo ken ik mezelf dus helemaal niet. Dus ik sprak met mezelf af, oké als ik dit morgen nog zo voel rijd ik op de terug wel er wel langs, maar voor nu wil ik gewoon naar M, en morgen is morgen.

Bij gent was het even zoeken, maar had het adres voor mj doen al snel gevonden  , en toen ik en M elkaar ontmoeten voelde het voor mij gewoon ook heel fijn aan. Op een gegeven moment kwam het gesprek echter weer op TZ, en vertelde ik gewoon mijn gevoel dat ik van plan was de andere dag erheen te rijden. Echter M gaf aan dat ze geen fijn gevoel bij hem had, en er eigenlijk best heen wou rijden. , en ik had iets van ach waarom ook niet. In het begin had ik er ook niet een raar gevoel bij, maar op een gegeven moment was het net of er iets om me heen begon te hangen. Daar M het ook aangaf en aangaf dat ze zich steeds slechter onder ging voelen, probeerde ik me op mezelf te richten, zeker omdat ik merkte dat er bepaalde dingen van de laatste ontmoeting die er is geweest met TZ naar boven kwamen die me toe ook ongerust maakte.

 

Wat ik wel opmerkte was dat ik de "gevoelens" oppikte, maar als ik naar mezelf keek het gevoel had van "bescherming" om me heen, en wat ik dus niet begreep hoe dat in verband stond met TZ. Nu helemaal niet dus.
Eenmaal bij TZ aangekomen, voelde ik wel een bepaalde angst, maar die was eerder voor de reactie van hem, dan dat het met de andere "gevoelens" te maken hadden. Zijn moeder deed de deur open, en mmmmmmmm wat een heerlijk mens, het eerste wat ik er bij voelde was de openheid, de warmte en liefde, en het enige gevoel wat ik daarbij had was een diep respect. Wat ik dus wel merkte is dat als men eenmaal in het belgies dialect beginnen te praten, ik het steeds minder kan volgen, wat we wel laat inzien dat daar ook een bepaalde "link" ligt in het "probleem"wat ik met TZ heb. Wat me wel verbaasde was dat TZ zei dat hij me eigenlijk wel eerder deze week had verwacht, terwijl ik dus voor mezelf heel de week iets had van, ik zoek geen contact voordat ik iets van hem hoor. Aan TZ mekte ik al wel dat hij mij apart wou spreken, en van M wist ik dat ze wou dat hij mee naar gent reed, dus uiteindelijk gingen we met z'n 3en terug naar gent. Voor mezelf voelde ik een bepaalde "spanning" in de auto hangen waarbij ik me niet fijn vond. Toen M ook even naar een winkel ging, en TZ het gesprek begon, voelde ik voor mezelf ook iets van pfffffff nee hier heb ik geen zin in. Dat gevoel bleef ik ook houden toen we terug waren in het appartement van M. Toen TZ aangaf dat hij eigenlijk even naar buiten wou, moest ik innerlijk wel even lachen want zat me daarvoor net te bedenken om even gewoon lekker naar buiten te gaan, en uit te waaien. Samen zijn we een stuk gaan wandelen, TZ vertelde me waardoor hij tot zijn reactie van het gedicht was gekomen, en ik vertelde hem hoe de laatste ontmoetingen met hem, tot bepaalde uitingen zijn gekomen, en hoe mijn gevoel daarin was. Voor mij was het gisteren met TZ ook zoals bij de eerste ontmoeting en de gesprekken die we voor de ontmoeting hadden op msn, het gaf me een gevoel van het terugvinden van een vriend, maar ook het terugvinden van iets in mezelf. Het gaf me ook het gevoel dat er sinds weken niet zoveel gepraat werd tussen ons als gisteren.

Ik begrijp dat mijn opmerkingen over dat TZ een heel stuk jonger is er een beeld kan ontstaan, dat ik daardoor de dingen "beter" denk te weten, of dat alles is zoals ik het ervaar, maar dat is dan beeld die een ieder voor zichzelf maar moet onderzoeken. Ook al zijn we in persoonlijkheid verschillend van elkaar, is er een verschil in leeftijd, is er verschil hoe we ons dagelijks leven indelen en ervaren en hebben er gewoon allebei onze eigen ervaringswerelden, voor mij heeft dit nooit iets te maken gehad met dat ik het dan wel beter weet, juist de verschillen met anderen trekken mij altijd aan, omdat ik juist daardoor nieuwe dingen van mezelf leer kennen.

Na het gesprek keerde we terug naar M, waarin deze aangaf dat ze zich niet fijn voelde in onze "zware" energie, en dat ze daarvan een bevestiging had gehad van G. En dat ze zich nu weer bij zichzelf voelde. Daar TZ al had aangegeven moe te zijn en naar huis te willen, en ik ook geen zin had op weer op en neer te gaan rijden, besloot ik dan ook om dan maar meteen door te rijden naar huis. Ik merkte deze keer wel meteen de projectie op vanuit M, en besloot die gewoon te laten voor wat het was, ook voor haar was die avond al zoveel gebeurd wat gewoon niet allemaal te bevatten is

Toen ik TZ naar huis reed, voelde ik een heerlijke rust in me ondanks al de maffe dingen die er die avond gebeurd waren. Wat me wel duidelijk is geworden is hoe we eigenlijk steeds onszelf op anderen projecteren, hoe makkelijk het is daarin mee te gaan, ofwel hoe gemakkelijk ik in de projectie van een ander ga zitten, en hoe dat uiteindelijk tot een hoop verwarring, en uiteindelijk ook tot botsingen komt, met elkaar. Maar het heeft me ook laten zien dat als je beide werkelijk openstaat voor elkaar deze botsingen ook opgelost kunnen worden.

Had ik het gevoel dat de laatste weken ik in het contact met TZ tegen een muur aan te lopen, dat hij zich steeds verder afsloot, door bepaalde keuzes van hem, door daar openlijk over te praten liet het me ook zien, dat ik juist ook mezelf af ben gaan sluiten. En dan is het eigenlijk ook heel mooi. Zeker omdat TZ bezig is in een stuk van onthechten, en ik hem daarbij het gevoel gaf dat ik me aan het vasthechten, en ik die dacht mezelf niet meer af te sluiten ondanks de emoties die ik ervaar, er dus achterkom dat tz juist dat stuk op me projecteert wat me laat zien dat ik dat wel doe, en dan gewoon niet meer werkelijk durf te vertellen wat ik ervaar of voel uit angst dat de ander het niet begrijpt, of hoe de ander reageert.

Tja hoe nu verder, nu in ieder geval heb ik iets van het komt zoals het komt. Ik weet nu hoe ik TZ kan bereiken als ik hem iets wil zeggen of vertellen, en verder heb ik bij hem aangegeven dat ik het nu aan hem overlaat wanneer we elkaar weer een keer ontmoeten.
Wat ik ook merk is dat door de band die we met elkaar voelen, we dus bepaalde dingen gewoon van elkaar oppikken, maar dat door de dingen die ik ook van anderen oppik, hierdoor dus ook verwarring ontstaat bij mij, daar die anderen dingen ergens in mijn koppie worden gekoppeld aan TZ, waar het dan niets mee te maken heeft, dat heeft heel de gebeurtenis me gisteren weer even heel duidelijk laten zien, en was me al een paar weken geleden duidelijk toen ik merkte dat de dingen die ik had opgepikt van totaal iemand anders waren. mmmmm hierin zal ik toch mijn weg moeten gaan vinden. Zeker bepaalde vragen van TZ hebben me ook weer aan het denken gezet.

Voor NU, ik ben bekaf wil even geen gesprekken op msn, en ga gewoon heerlijk verder van de dag genieten met lekker een warm bad, lekker even onder de zonnebank, en wat lezen. In me voel ik een rust, maar ook een blijdschap dat de misstanden uit de weg zijn. TZ vroeg me gisteren ook of ik het gevoel had dat er nog iets uitgewerkt moest worden tussen ons, wat ook te maken heeft met wat femke aangaf in haar mailtje, en om eerlijk te zijn, ikzelf denk dat doordat we gisteren de dingen uit hebben kunnen spreken naar elkaar, dat stuk wat zij aanvoelde gewoon is opgelost, en mijn enige wens daarin is ook dat wat er verder ook nog gebeurt, dat het altijd op deze manier zal gaan, want ik weet gewoon dat als dingen niet uitgesproken worden, het bij mij blijft sluimeren, en een heel eigen leven gaat leiden.

Je gaat dan een bepaalde beeldvorming maken van iemand, en als je deze dan uitspreekt tegenover de ander, kan hij zich daarin totaal niet vinden, logisch ook want het beeld is ontstaan door bepaalde gebeurtenissen. en alleen de persoon zelf kan deze beeldvorming van de ander veranderen, door openlijk aan te geven hoe hij of zij de dingen ervaart, maar dat is ook alleen mogelijk als de ander waar de beeldvorming op is gevormd deze projectie niet ziet als iets van zichzelf, maar deze wel respecteert van de ander

Veel liefs Gerda

23 oktober

pffffffff er zijn weer een hoop dingen gaande, waar ik dus totaal geen bal van begrijp, maar waardoor ik wel keuzes maak nu. Vandaag zou ik met werken beginnen, maar blijkbaar zijn er weer een hoop ontwikkelingen waardoor dit niet doorgaat, gelukkig gaf jack wel aan dat dit niets met mij te maken heeft, en dat hij woensdag contact met me opneemt.
Vandaag ook naar UWV geweest, en ook daar kreeg ik dus gewoon te horen dat ik in de ziektewet blijf in ieder geval voor dat deel, en dat men zelfs wil kijken om me helemaal af te keuren, en ik alleen dan ga werken in de periodes dat het wel goed gaat en ik me niet steeds opnieuw ziek hoef te melden of ww aan hoef te vragen.
Oké wat gebeurt er allemaal. Ik had echt iets van zo lekker terug aan het werk, dan komt de rust ook wel verder terug, maar dat werkt net zo min heb ik begrepen als om te zeggen van zo die gevoelens en emoties naar TZ mogen er zijn , maar wil er niets meer mee. Wat me wel duidelijk wordt is dat ik gewoon doodsbang ben ervoor, en dat ik liever kies voor de emoties van pijn, verdriet, angst, gemis die me heel mijn leven al zo vertrouwd zijn, dan de gevoelens van liefde, vreugde, vrijheid toe te laten. Dat ik er liever voor kies bezig te zijn met de problemen van anderen, dan werkelijk te genieten van de leuke dingen. Enkele stappen heb ik in ieder geval nu al ondernomen. Ik heb me afgemeld als lid van illium, heb mijn msn account gedelete, heb wel een nieuwe aangemaakt, maar deze lijst zal heel kort blijven met alleen mensen erin waarmee er een gelijkwaardig contact bestaat. De enige vraag die er nu voor me is wat doe ik met dit forum, en wil dat nog even laten bezinken, ipv ook deze er meteen af te gooien, Voor mij voelt het op dit moment eigenlijk aan om ook gewoon hiermee te stoppen en alleen de site nog te houden. Wel haal ik ook daar mijn email adres af.

24 oktober

Hallo allemaal 

De handelingen van gisteren hebben een hoop rust opgeleverd, waardoor ik ook steeds duidelijker aan het zien bent wat er aan het gebeuren is. Nu ik niet meer heel de dag door wordt aangesproken op msn, kan ik ook beter bij mezelf blijven, en de rust in mezelf bewaren. Wat gebeurt er nu toch steeds. Sinds de ontmoeting met TZ staat gewoon alles op zijn kop. Als ik dan terugkijk naar de tweede ontmoeting waarbij ik de beelden heb vanuit die anderen levens, begint ook voor mij de verwarring, daar deze beelden zo totaal anders waren dan zoals ik ze al jaren geleden heb ervaren. Later kom ik er dan achter dat ik ze ervaar vanuit het gezichtspunt van de andere personages die er in dat leven waren. Als ik dan nu kijk naar de contacten in de laatste weken, gebeurt er op dat moment hetzelfde. Op de een of andere manier zie ik zoals vroeger de gebeurtenissen bij de ander niet meer op afstand , maar zit ik er gewoon middenin niet eens vanuit de persoon nu, maar in het stuk van degene waar hun contact mee hebben, was dat bij ma. haar moeder, bij my. was het de vriend die zelfmoord heeft gepleegd, bij tz ervaarde ik blijkbaar zoals femke het al aangaf zijn broer, dat verklaart voor mij ook wel, waarom ik dan ook meteen wordt overspoeld door de vele emoties die er dan zijn. 

Zo zijn er gewoon nog enkele gebeurtenissen geweest, met mensen die ik zelfs al een aantal maanden begeleid in het "stemmen horen" , waarbij ik dus niet hun ervaring "zie" en "voel", maar ook van degene waardoor de ervaring van de persoon die me om hulp vroeg is ontstaan. Waardoor die ommekeer is gekomen, ik zou het niet weten. Al die jaren was het voor mij gewoon om contact te maken met "het zelf" van de ander die me om hulp vroeg, om zo die energie terug te halen of te transformeren, en ondervond ik daarvan ook verder geen hinder ervan in mijn eigen dagelijkse leven, nu echter heeft het vormen aangenomen van hoe ik zelf de eerste tijd ervaarde toen het proces bij mij 16 jaar geleden van start ging.  Ergens weet ik wel dat dit totaal anders is, maar toen ik in de ontmoeting met TZ naar de sessie bij David dus totaal tijd en ruimte kwijt was, ben ik ook daardoor in een stuk angst geschoten, angst om in dat stuk te blijven hangen, en weer dagen, weken of maanden kwijt te zijn van wat er om me heen gebeurde. Normaal zie ik ook gewoon de projecties van anderen die op mij gericht worden, en zie ik ook wat ik zelf naar een ander projecteer, maar ook dat lijkt wel helemaal te zijn verdwenen, en moet ik dus gewoon steeds de logs doorlezen of tijd nemen om "terug" te reizen om te zien wat nog van mezelf is en wat de ander projecteert, heel raar allemaal en ook heel verwarrend af en toe. Gelukkig daarbij is dan wel dat er ook dingen gebeuren met mensen waar ik wel kan praten met hun zelf erover, en die ook naar hun eigen projecties ervan durven kijken, en daar ook gewoon voor uitkomen, zoals ma., jan en ook TZ die aangaf dat zijn gedicht wat hij had geplaatst was ontstaan vanuit een "nachtmerrie" die hij had gehad over mij. 

Wat ik nu gewoon zie is bij de ontmoeting met TZ een week daarvoor, maakte hij een opmerking die ergens bij me is blijven hangen. Verder ben ik er ook niet meer mee bezig geweest totdat die maandag MY. mij aansprak op msn en haar verhaal vertelde over P.  Daar we verder ook over TZ spraken, zijn blijkbaar deze 2 dingen in elkaar overgaan vloeien, en zijn de projecties van MY. samen met  de opmerking die nog ergens lag opgeslagen in mijn onderbewustzijn een eigen leven gaan leiden. Verder stuurde ze me ook de mailtjes die GI.  haar stuurde, waarbij ik gewoon terugzag hoe ook het contact van mij en TZ is ontstaan, en herkende daardoor ook de emoties die zij er bij ervaarde, omdat deze voor mezelf zo bekend zijn.  Vandaag had ik het gevoel even op illium te gaan kijken en zag wat MY, geschreven had over hoe zij de dingen vorige weekend dit weekend  had ervaren, en zag gelukkig nu al meteen dingen die niet overeenkomen, voor de zekerheid heb ik dat dus ook nagekeken in mijn log, en even de dagboeken van vorige week terug gelezen, pffffffffff zo erg als nu heb ik nog nooit aan mezelf lopen twijfelen, zal dat toch eens af moeten leren. ( buiten deze dagboeken houd ik ook een ander dagboek bij maar uit prive overwegingen vermeld ik die dingen niet hier)  De gevoelens naar TZ begin ik ook steeds beter te begrijpen, als ik ze loskoppel van zijn persoonlijkheid nu, en ze loskoppel van de dingen die ik van anderen oppik. En dan kom ik gewoon steeds uit bij wat ik in het begin al ervaarde, de herkenning van wat ik noem Natascha, wat de ander zijn ziel, zijn hogere zelf of wat dan ook noemt.  Vanaf het moment dat ik bewust van haar werd, wist ik ook dat zij is ontstaan van wat ik eerder ervaarde als meissy. Was meissy het "lichtkind" natascha is het "volwassen' licht  deel. De verwarring voor mij is dan ook ontstaan vanaf het moment dat ik haar herkende in TZ, maf eigenlijk omdat ik dus in lola de dochter van mijn zwager 2 1/2 jaar geleden wel meteen meissy herkende en NU er ook zo'n speciale band mee heb en dezelfde diepe gevoelens als bij TZ, alleen is daar als Gerda makkelijker mee om te gaan, dan met deze te voelen bij TZ 

 Waar ik de laatste uren ook steeds aan zit te denken zijn de opmerkingen over mijn ogen, mijn uitstraling, die de laatste weken door  Stefan, de kinderen,  Lola, TZ. Da. Ma. en nog anderen werden gedaan. Als ik dan vroeg wat hun opmerkte was het van Wat?? of wauw.  Wat ik daarbij zelf opmerk is wel dat ik dan mijn bril afzet, en alles net zo duidelijk zie aards gezien dan, als met bril,  maar in me is dan een gevoel van vrijheid, stilte een  gevoel van liefde en gevoel van eenheid, en zie verder gewoon niets anders dan de persoon voor me, maar heb daar dan niet een speciaal gevoel of beeld bij. Pas op het moment dat de “gedachtes” weer in  me opkomen veranderen die gevoelens in emoties en verlangens, en verschijnen  de “beelden”.  mmmmmm dit doet me wel “herinneren” aan het omswitchen in de tijd van mijn mps, alleen ervaarde ik dan ook daarbij de belevingen van de andere delen, terwijl het gevoel wat ik dus bij “natascha” heb, zogauw de terugswitch komt wordt omgezet in het verlangen dat gevoel van liefde te delen met TZ. En dat is waar ik helemaal in door ben gaan flippen, omdat ik dus doodsbang ben gewoon daarvoor als Gerda zijnde, waardoor er allerlei schuldgevoelens zijn ontstaan, en anderen emoties zoals gemis, verdriet etc etc, terwijl ik weet dat deze emoties dus niets met TZ te maken hebben maar het niet durven toe te laten van “natascha”.  Ik als Gerda ben zo gewend aan de emoties van pijn, verdriet, afwijzing, en zolang het gevoel wat  natascha  mee geeft  in een voor mij dus controleerbare omgeving plaatsvindt, heb ik daar ook geen moeite mee, echter nu dit buiten mijn eigen “veilige”  omgeving gebeurde, begreep ik er niets meer van, en zocht ik dus naar “herkenningspunten” .

Deze waren er niet in de “buitenwereld”. En daar TZ dus zo sterk “ Natascha”  spiegelt,, projecteer ik als Gerda deze gevoelens, nu aards vertaald naar hem, maar doordat er dus ook de projecties van anderen bijkomen wordt het een groot spinnenweb, waar ik als Gerda werkelijk geen bal meer van begreep. Nu het spinnenweb zover is weer ontrafeld, ben ik ook in staat om als ik gevoelens opmerk naar TZ voor mezelf te kijken in hoeverre ze verband hebben met het verlangen dus van mijn eigen innerlijke zelven  om de energie  van “natascha”  te ervaren, en dat brengt een hoop rust in mezelf, zeker omdat er nu tussen mij als Gerda en Natascha  die verbinding begint te bestaan waardoor mijn eigen egotje de dingen begint te begrijpen, niet meer in een angst schiet, en niet meer op zoek gaat naar allerlei herkenningspunten. (David had al in de laatste bijeenkomst aangegeven dat mijn egotje het niet meer snapte) Echter merk ik wel bij mezelf dat ik niet echt sta te springen om dit in de “buitenwereld”  verder uit te werken, maar ja mezelf daarin kennende gebeuren de dingen toch zoals ze gebeuren en kan ik nu wel zeggen, dat doe ik nooit meer, of dat doe ik niet meer, ik weet gewoon dat controle willen hebben de grootste illusie is die er bestaat, een controle die het ego wil hebben voor de angst zichzelf en de persoonlijkheid te verliezen van wie en wat het denkt te zijn. Wel heb ik nu voor mezelf, om da afstand die ik gisteren gecreëerd heb door te stoppen met illium, het forum en msn een tijdje gewoon door te zetten, zodat ik voor NU gewoon bezig kan zijn om de energie van Natascha te integreren in mezelf.  Me helemaal afsluiten van de “buitenwereld” erin is daarbij ook niet wenselijk, en ben dan ook blij dat astrid vandaag belde dat ik morgen kan beginnen te werken

Zal er in ieder geval wel op letten dat ik gewoon mijn bril ophoud, en bewust zijn zogauw er emoties de overhand gaan nemen of dat ik mijn bril afzet, Tussen het werk door vind ik wel mogelijkheden om even een rust punt te maken, om zo bij mezelf te blijven, en tja dan zien we wel weer verder Hoe nu verder voor mij met TZ, gisteren heb ik hem in een mail  al aangegeven dat ik op dit moment gewoon doodsbang ben voor contact, nu ik weet waardoor deze angst  komt, is het voor mij niet zo dat ik ook geen contact  meer wens, maar is het wel duidelijk voor me dat ik het dan op de manier wil zoals het afgelopen zaterdag was, waarin we beidde open waren.   Daar dit voor mij ook aanvoelde als gelijkwaardig aan elkaar, misschien dat het juist zo voor me aanvoelde, omdat de energie van Natascha zo uitdrukkelijk aanwezig was voor me, ik zou het niet weten.  Echter wat ik wel opmerk is dat we wel een keer in de zoveel tijd contact kunnen hebben, maar als er geen ondersteuning is in de dingen die daarna tevoorschijn komen,  we het voor onszelf en elkaar ook alleen maar onnodig moeilijk maken, dus zal hierin de beslissing ook verder van TZ afhangen wat hij er verder mee wilt.

Veel liefs Gerda

25 oktober

Hallo allemaal
 
Vandaag voor het eerst weer gewerkt, en het was mmmmmmmm, maar ja de komende tijd zal vanzelf wel uit gaan wijzen hoe of wat. Wat me wel heel duidelijk werd vandaag dat ik heel duidelijk  mijn grenzen aan moet gaan geven erin. Vond het wel heerlijk eerlijk gezegd om gewoon om 3 uur mijn jas aan te trekken, en geen verder geregel meer te hebben, maar toen men mij vertelde dat ik morgen van 11 uur tot 21.00 ingeroosterd stond had ik iets van neeeeeeee, daar trap ik niet meer in. En tja daar men geen andere dienst open had, ben ik dus morgen lekker vrij, mooi dus, want ga echt geen dubbele diensten meer draaien. Verder is er niet veel veranderd, gesprek met Astrid is zoals gewoonlijk weer niet doorgegaan, maar kan me er echt niet druk meer om maken. Heb eerder iets van ik zit mijn tijd uit en zie dan wel weer verder. 
Toch was het ook wel fijn om er weer even helemaal uit te zijn, en niet heel de dag thuis te zitten. Sinds de inzichten van gisteren zijn mijn gevoelens ook heel anders, niet meer het gemis, niet meer het intense verdriet, maar een rust en het gevoel terug bij mezelf te zijn, en mijn leven weer terug te hebben. Niet dat mijn gedachtes niet meer naar TZ gaan, maar als hij nu in mijn gedachte opduikt verschijnt er een glimlach en kan ik het koppelen aan de liefde en eenheid van mezelf Gisteren voor het eerst weer eens een mailtje van hem gehad, en vind het gewoon heerlijk als ik iets van hem hoor, want tja hij heeft toch een speciaal plaatsje in mijn hart. En daar onze levens en processen wat we doormaken op dit moment zoveel verschillen, zien we gewoon wel verder. Voor  mij is het voldoende ook dat de botsingen die er waren uitgepraat zijn, want dat is iets wat ik dus wel heel sterk op merk bij mezelf, ik kan er dus niet tegen om contacten af te breken als daar een conflict mee gepaard gaat. Dan blijft dat maar doorsudderen in me en kan ik het gewoon niet loslaten.
 
Toevallig las ik op droomvrienden gisteren een stuk over het spiegelen, en hoe die persoon er mee omging, en moest toen eigenlijk wel lachen want ik noemde hem dus dit weekend een snotaap, mmmmmm zie ik mezelf op die manier???? en grappig is dan dat hij mij plagerig oud noemde, whahahha is eigenlijk dan wel grappig als je het op die manier gaat zien.
 
Maar dan denk ik bij mezelf, verdorie al die jaren heb je allang geweten dat wat een ander over je zegt, niets anders is dan een projectie van die persoon zelf, en nu in de ervaring zelf, ga je totaal op in de projecties van die ander, en zag je ook niet meer wat jezelf reflecteerde
maar ja, is in ieder geval een hele goede les geweest, wat me ook steeds beter leert in het NU te blijven, en daar helpt het werk in ieder geval ook een heel stuk mee. En het opnemen van projecties kan ik in ieder geval de komende tijd goed oefenen op het werk
 
Veel liefs gerda

26 oktober

Hallo allemaal
 
Rare dag weer eens. vanmorgen bij het opstaan was er al een onrust merkbaar, en voelde me ook moe, dus ben blijkbaar weer flink bezig geweest vannacht, want er was nog wel een spoor van herinnering. Toen ik opstond had ik iets van, mmmm zal het patroon wat ik altijd doe dus moeten verbreken, maar voordat ik beneden was, dacht ik daar al niet meer aan, pakte mijn kopje koffie en ging was zitten lezen op internet, een uur later lag ik weer op bed. Rond 12 uur werd ik opnieuw wakker, naar heerlijk te hebben gedroomd, en geleidelijk voelde ik de emoties weer toenemen, en opnieuw de gedachte, hoe ga ik dit patroon verbreken. Heb vandaag weer contact gehad met de allergoloog van het Umc die aangaf dat de testen niet hebben uitgewezen dat er een allergie voor voedsel is, maar dat mijn lichaam blijkbaar overgevoelig reageert op voeding, en dat bepaalde triggers dus de analytische reacties veroorzaken. Het was echter puur lichamelijk en had niets met het mentale te maken. mmmmmm niet?  blijkbaar reageert het lichaam dus ook op dezelfde manier als mijn geest, want daarin hebben ook bepaalde triggers te maken met de beelden, die ik ervaar.
 
Ik was wat aan het opruimen in huis en merkte hoe de emoties toenamen, dus toen de gedachte opkwam om lekker te gaan wandelen heb ik de hond meegenomen, en ben een heel eind gaan lopen. Ik merkte hoe de emoties afnamen, de gedachtes afnamen en hoorde ik nog het ritselen van de bladeren, ook dat verdween totdat er niets meer over bleef dan ik die de dingen om me heen gewoon waarnam, zonder gevoel, zonder gedachte, zonder iets. Maar op dat moment zag ik ook hoe wat mijn ogen uiterlijk waarnam veranderen in totaal andere waarnemingen, net of je dan in een totaal ander deel van de wereld kijkt en je jezelf ziet in een totaal andere omgeving. ( ik had mijn bril tijdens de wandeling dus weer eens afgezet] 
Dit gevoel bleef ik weer heel de middag houden, en verdween eigen pas toen ik besloot de nieuwe film van what the bleep do we know te gaan kijken. Hij was voor mij niet veel anders dan deel 1, er werden dezelfde beelden vertoont, alleen de uitleg was wat uitgebreider. Het geeft me wel meer inzicht in hoe de emoties werken en de reacties van het lichaam erop. Ook de inzichten dat alles NU bestaat, dat alles afspeelt op hetzelfde moment, geeft nog steeds geen antwoord op mijn vraag waarom ik dan bepaalde NU momenten tegelijkertijd ervaar.
Ik zie, voel ervaar. dat ik nu dit bericht zit te tikken, maar op hetzelfde moment ervaar ik NU ook hoe ik door de natuur wandel, en geniet van de rust om me heen, verwonderd kijk naar al het leven wat ik op dat moment tijdens de wandeling tegenkom, deze 2 NU momenten spelen zich NU af in mij , en zijn voor mij net zo reeel en voelbaar als voor iemand die denkt alleen aan de computer bezig te zijn.
 
Steeds hoor ik de uitspraken van mensen, je moet in het NU aanwezig zijn, maar welk NU moment, er zijn er zo velen en is dat juist dus niet de keuze die we kunnen maken. Waarom zou ik iedere dag opnieuw kiezen, voor een NU moment wat steeds hetzelfde patroon in zich heeft, waarom zou ik kiezen voor een NU moment die aansluit met die van anderen.  
De enige reden wat ik daarop kan bedenken is , omdat ik weet of denk dat de persoonlijkheid die ik nu ben niet op 2 dezelfde plaatsen kan bestaan in fysieke vorm. Toch loopt daar ergens NU een andere zelf op dit moment door de natuur, en heeft haar eigen waarnemingen, eigen gevoelens, eigen ervaringen en deze worden ergens gedeeld waardoor ik ook deze ervaringen waarneem en daarbij ook bewust ben van het NU van mezelf. 
Als ik het langs die kant bekijk maakt het ook geen bal uit wat we kiezen in het NU, daar wat we niet kiezen dus gewoon op hetzelfde moment wordt uitgewerkt, maar dat we daar vaak onbewust van zijn, totdat de keuze zich opnieuw aandient in het fysieke, en we NU een andere keuze maken, de ervaring van het andere zelf, wordt dan NU onze werkelijkheid in het fysieke, beide smelten samen tot eenheid mmmmm nou ja, in ieder geval ga ik NU lekker mijn bedje in, want mijn werkelijkheid is dat ik morgen dus weer een werkdag voor de boeg heb
 
groetjes Gerda
 

28 oktober

Hallo allemaal
 
Donderdagnacht werd ik dus gek van mezelf. Heel de nacht maalde de gedachtes maar door mijn hoofd, en voelde ik hoe de spanning in het lichaam steeds meer toenam. Daar ik de andere dag ook nog eens zou gaan werken, gingen ook daar hele scenario's van door mijn hoofd van wel gaan, niet gaan, etc etc.
 
Ben regelmatig uit mijn bed gegaan die nacht, om even gewoon mijn gedachtes te kunnen verzetten. In eerste instantie heb ik op de computer meer informatie gezocht over de overgevoeligheid van histamine, en toevallig kwam ik daarbij op een site met de beschrijving van het cyp 450 gen, en daardoor weer op een andere site waar de werking van stoffen op dit gen invloed op hebben. Hierdoor ben ik wel meer gaan begrijpen  van de werking van mijn lichaam en de reacties ervan door het eten van bepaalde voedingsstoffen.
 
Dacht ik daarna gewoon te kunnen gaan slapen, mooi niet dus want dan begon het gewoon weer verder, zeker omdat ik me nog steeds afvroeg waarom ik steeds in de tijdlijnen van anderen terecht kwam. En op ene gegeven moment bleek het eurotje toch te zijn gevallen, en kwam ik uit op een site die ging over dis. Daar las ik dat een nieuw trauma dus kan zorgen dat er opnieuw werd gedissocieerd, en op dat moment was het net of alles van me afviel en werd ik terug herinnerd aan de bde die ik heb gehad in september 2004.
 
De enige bewuste herinnering is zoals hij ook beschreven staat in mijn dagboeken, de paniek om me heen, de chaos om me heen, terwijl er voor mij niets aan de hand was. Ik begrijp dan daardoor nu ook waardoor het gevoel van angst me zo kan overvallen. Zoals de argoloog al aangaf wordt mijn lichaam steeds getriggert door bepaalde voedingsstoffen waardoor de felle lichamelijke reacties ontstaan, maar zag ze niet het verband met de mentale problematiek. Ik zie die nu dus wel, blijkbaar zorgen de lichamelijke reacties dat ik steeds wordt getriggert naar die bde ervaring, en zoals ook al eerder in mijn dis periode komen daar dan gebeurtenissen overheen te liggen waardoor de werkelijke oorzaak wordt afgedekt.
 
Echter de emoties worden niet afgedekt, en komen in allerlei vormen terug, zoals zeker de laatste maanden gebeuren, omdat er dus steeds ook een switch plaats vind tussen mij en de "oude persoonlijkheid" die de ervaring van de bde heeft ondergaan. Ergens kan ik het gewoon vergelijken met wat er in de periode van mijn mps heeft plaatsgevonden.
 
Zeker de ervaring met TZ van het totaal oplossen van tijd en ruimte is een onbewuste trigger geweest hierheen.  Sinds ik me nu bewust ben van de "oorzaak" is er nu de vraag hoe hier verder mee te gaan. Vandaag een heel stuk gelezen over 2ling zielen, en wat me dus het meest raakt is het telepathisch contact wat er zo intens is, wat is dan nog van mezelf in gevoel en wat niet.  Dat vind ik dus ook vaak heel moeilijk, zeker omdat er maar sporadisch contact is.
 
Ondanks mijn slapeloze nacht ben ik gisteren dus gewoon gaan werken, en heb een heerlijke dag gehad. Ik heb gewoon heerlijk gewerkt, en kan daarbij ook goed bij mezelf blijven, was er dan ook bewust van bepaalde dingen van anderen op te pikken,  en merkte ik wel dat ik van degene meer afstand nam. Ik had lekker kassadienst, dus had veel te maken met de studenten, en dat is gewoon heerlijk hoe leuk en spontaan deze reageren.
 
Gisterenavond lag ik dus echter al heel vroeg in bed. naar etenstijd was ik helemaal op, en heb afgelopen nacht dan ook heerlijk geslapen
hoewel ik wel veel heb liggen dromen, en dat komt dan wel in uiting overdag. Merk dat mijn gedachte en gevoel vandaag veel naar tz gaan.
maar ben al lang blij dat er niet de drang meer is om ook werkelijk weer naar hem toe te rijden.  Wat daarin voor mij dus ook vooral meespeelt is dat ik weet dat de gevoelens van mezelf zijn, maar het gemis is naar dat deel van mezelf wat ik dus blijkbaar ben "kwijtgeraakt" tijdens de bde. Naar TZ voel ik alleen maar liefde nu
 
Echter doordat we zo weinig contact hebben is er voor mij geen mogelijkheid om te ervaren wat we van elkaar oppikken en wat niet, en dan laat ik die dingen liever gewoon los, en concentreer me op mezelf, zodat dat stuk in mezelf opgelost kan worden.
Vanavond fijn gesprek gehad met mo. Zij kent ook de dingen die afspelen tussen 2ling zielen, en ik vertelde haar dus over mijn gevoel erin.
Zij gaf me toen aan, je bent nu zo bezig met de stukken van jezelf, dus hoe kan je dan aan de ander denken?? Dat zetten me wel even aan het denken, en had iets van verrek dat klopt wel, ben nu zo bezig om de stukken van de bde terug te halen, hoe kan ik dan dat gemis zo sterk aanvoelen. mmmmm iets om over na te denken
 
veel liefs Gerda

29 oktober

Hallo allemaal
 
Vandaag een heerlijke dag gehad Was al vroeg wakker, en zt wat rond te surfen op het internet en kam weer eens sinds lange tijd uit bij de artikelen van de crimson circle. mmmmmm Wat lekker herkenbaar weer wat ik daar las, alleen snap ik dus nog steeds niet dat ik die informatie altijd pas vind nadat ik de dingen al heb ervaren, zou voor mij gemakkelijker zijn om het tijdens het ervaren te lezen.
 
Maar ja, naar het lezen was mijn hoofdje zo moe dat ik eerst weer 2 uur in coma heb gelegen, maar voelde me daarna dan ook heerlijk.
Heb lekker in huis opgeruimd, lekker muziek aan en mee zingen, en ben daarna lekker het bos in geweest. Had gewoon ineens een ontzettende drang om lekker naar het bos te gaan, maar mezelf kennende, doe ik dat niet zo snel, want loop dan dus zo te genieten van alles om me heen dat ik dus gegarandeerd de weg kwijt raak, en daar ben ik dus altijd doodsbang voor.  Maar had gewoon hetzelfde gevoel wat ik ook steeds heb als ik naar TZ ga,  dus besloot er gewoon op uit te trekken.  Nou heb er dus heerlijk rondgewandeld, genoot ervan door de bladeren te lopen, genoot van al de kleuren, en "vergat" dus op het pad te blijven, en ja hoor, was alle besef van richting kwijt en wist op een gegeven moment niet meer waar ik was pffffffff
 
hahah en ja dan is het ineens niet zo leuk meer in het grote bos, en moest ik mezelf even tot de orde roepen om niet meteen in een paniekgevoel terecht te komen. En ach er  liepen ook genoeg mensen rond, en als eerste kwamen er 3 mannen aan, die ik maar meteen de weg heb gevraagd. Was wel leuk, de ene zei lachend ach, hij is ook altijd de weg kwijt, je kan dat ook wel aan hem zien. Ik keek naar de man waar men het over had, en daar kwam me even een drankwalm van af, dus schoot toen vanzelf ook in de lach. Zeker omdat hij me lachend aan stond te kijken. Maar ze  vertelde me dat ik dus aan de verkeerde kant van het bos zat pfff en mijn voetjes deden al zo pijn. Maar ja, dus hele wandeling terug naar het juiste pad, en voelde me wel opgelucht hoor toen ik de parkeerplaats had terug gevonden.
Maar aan de andere kant gaf het me ook een gevoel van yesssssss zie je wel, ik kan gewoon doen wat ik wil en hoef niet bang meer te zijn, want er zal altijd iemand zijn die me de juiste weg wijst, mmmmm nadenkertje???
 
Vanavond weer heerlijk met balda zitten kletsen op msn, en was wel grappig want ze was weggeweest en wist nog niet dat ik ander e-mailadres had genomen, maar wist meteen de reden waarom ik dat gedaan had. Ze vertelde me ook over een droom die ze van mij had gehad, en ik vond de gelijkenissen uit haar droom wel heel frappant. Zeker het nieuwe witte huis, mijn zusje met de zwarte haren, de wolf, okee dat ze dan mijn zusje vermoord in die droom omdat die mij wou vermoorden is dan wat minder, maar ja kleinigheidje blijf je houden nietwaar.
 
Morgen nog lekker een vrije dag. Zit nog steeds te dubben of ik nu contact met de huisarts opneem of niet, maar denk dat ik dat nog maar even laat gaan. Sinds ik me gewoon bewust ben van de oorzaak, is het net of heel de puzzel in elkaar is gevallen. En nu kan ik wel weer gaan graven, in dat stuk van de bde wat er werkelijk is gebeurd die nacht, maar heb iets van doeiiiiiiii hoor, ben al zo lang bezig geweest met graven in mijn leven naar het hoe en wat, en heb daar gewoon gen zin meer in. Ik ben niet meer de persoon die ik 2 jaar geleden was, en ik begrijp nu donders goed, dat hem daar dus ook de clou zit van alles. Die nacht zijn er dingen gebeurd, waar ik als persoonlijkheid in het nu geen weet van had, maar wel kan vergelijken met het voorval van 16 jaar geleden.
 
David gaf aan in de eerste sessie dat ik 16 jaar geleden letterlijk ben gestorven en opnieuw gereïncarneerd, hierdoor dat ik geen herinneringen had aan mijn leven daarvoor. Als ik nu terugkijk naar mijn laatste 2 jaar is er hetzelfde gebeurd, alleen nu met al de herinneringen. Echter nu begrijp ik ook de betekenis van al de verschillende zelven, en zeker van de reïncarnatie zelven.
Eindelijk kan ik me nu losmaken van alles, en mezelf zien wie en wat ik werkelijk ben, zowel als de persoonlijkheid Gerda, als het wezen die deze persoonlijkheid heeft gecreeerd. Nu begrijp ik ook de betekenis van het ontmoeten van de 2ling ziel op aarde, en geniet van de gevoelens die de samensmelting in mezelf teweeg brengt

Nou is weer heel wat geweest deze maanden. En voor mezelf creëer ik nu hopelijk dus 2 rustige maanden tot het einde van het jaar. hahah zat net te tikken even geen uitstapjes meer, maar heb dat maar weggehaald, want kan dat wel willen met mijn hoofd, mijn hart beslist toch wat er gaat gebeuren, dus dat is het stukje controle wat ik nog steeds wil bezitten, terwijl er niks te controleren valt, alles is NU, en in het Nu moment kiezen we gewoon wat we willen, dus voor NU kies ik even geen uitstapjes meer naar België, maar ga ik lekker mijn bedje in, en als ik morgen opsta in een ander NU moment zie ik wel weer verder

veel liefs Gerda