Augustus  2006

Hallo Allemaal

De vakantie is weer voorbij L . Ik heb de 5 weken vakantie echt nodig gehad om helemaal terug naar mezelf te komen. Om terug te kijken naar de maanden daarvoor die gepaard gingen met vele conflicten in familiesfeer, op het werk en op het forum van bn

De reis naar Spanje viel me heel erg tegen, kon er ook niet zo van genieten als vorig jaar, en door de warmte was het ook erg vermoeiend. Het eerste traject hebben we in 16 uur afgelegd. Toen we bij de camping kwamen waren we gebroken, en toen we ook nog te horen kregen dat de camping eigenlijk vol was, terwijl ik van te voren had gemaild, tjaaaaaaaaa maar er werd een plaatsje vrijgemaakt en eindelijk konden we gaan slapen.

De andere dag waren we allemaal al vroeg wakker, en gingen we opnieuw op pad, de laatste 500 kilometer. Wat was ik blij dat we er waren, en dacht nu eindelijk van mijn vakantie te kunnen gaan genieten.

Op de 2de dag kwam ik in de winkel mijn nichtje tegen die ik al zeker 5 jaar niet heb gezien. Ze vertelde me dat ook een neef van mij op de camping stond, en dat een andere neef die ik al 25 jaar niet gezien had een week later zou komen. Het was raar, zeker omdat ik voor de vakantie met mijn ouders en zussen heb gebroken, om dan weer familie tegen te komen, maar in heel de vakantie was het contact erg leuk, en heb ik er ontzettend van genoten. Dit was totaal zo ander contact dan dat ik ooit met de familie had gehad.

De dag naar het eerste contact werd ik flink ziek, Had een acute bronchitis aanval, en vond het best eng om naar de arts daar te moeten, zeker omdat ik medicijnen moest gaan nemen, en ik niet wist hoe ik er op zou reageren. Dat is gelukkig allemaal goed gegaan, maar het betekende wel dat ik de eerste 10 dagen niet kon snorkelen.

In de laatste week zijn we met het gezin en het gezin van mijn nichtje weer gaan snorkelen bij de Medes eilanden in Esterit. Het was heerlijk, het gevoel wat ik ervaar zo in het water, kan ik niet omschrijven, de wereld onderwater is zo anders dan de wereld erbuiten. Stefan moet me altijd in de gaten houden, want ik zou zo afdrijven steeds verder de zee in J

Eindelijk hebben we ook besloten om de caravan nu in Spanje te laten staan. De laatste week hadden we daarbij zoveel wind dat het raam uit de caravan is gevlogen, en deze moest ook nog eens gemaakt gaan worden. Nu wordt alles geregeld, en gaan we eind april lekker een weekje terug.

Eenmaal thuis geraakte ik in een diepe dip. Alle emoties, alle pijn van de afgelopen maanden kwam terug naar boven, op het moment dat ik op het forum van illium een foto zag staan van Cindy met haar baby. Ik had haar al zo lang niet gezien, net zoals vele anderen van illium, en ik merkte ook hoe diep ik de verbintenis die ik met enkele van hun heb miste. Toch probeerde ik voor mezelf het contact nog uit te stellen. Ik begon weer vanuit mijn hart stukjes te schrijven, die ik op het forum heb geplaatst, en samen met Stefan besloot ik weer naar een bijeenkomst te gaan.

Het was heeeeeerlijk om allen weer terug te zien, David, martje, mirjam, ellen, cindy. veerle, kristel, betsie, maar heel bijzonder was wel de band samen met Gunter. We msn al wel een tijdje, maar op het moment dat ik hem ontmoeten was er zo’n diep gevoel in me, wat niet in woorden valt te omschrijven. Het mooie was ook wel dat we het allebei ervaarde.

Het was voor mij dan ook een hele speciale dag, zo liefdevol, zoveel herkenning, maar ook verwarring. Want pas eenmaal eerder heb ik me zo diep verbonden gevoeld met iemand en dat was met Stefan. Toen ik dan ook zaterdag thuiskwam, was het eerste waar ik hem over vertelde over de bijzondere ontmoeting met Gunter.

Ook de andere dag bleef dit gevoel doorgaan, en het was gewoon heerlijk, ook tijdens het chatten met Gunter bleef ik de verbinding voelen, zelfs toen we met een aantal van illium op msn waren, was het voor mij net als de dag ervoor.

Wel begon ok aan Stefan te merken, dat hij zich begon te irriteren aan mijn enthousiasme, en dat deed me pijn, want ik begreep dat niet tot de ander dag. Toen Stefan de foto van Gunter zag, was zijn opmerking, " Hij mag niet zo verliefd naar je kijken" Ik was verbaast want zo had ik het nog niet gezien. Echter toen merkte ik pas dat Stefan zich onzeker voelde, en hij gaf dit ook aan als jaloersheid.

Met Gunter bleef ik gewoon msn, en we spraken samen over alles, ook met Stefan bleef ik praten over de gesprekken die ik met Gunter had. Tot gisteren. Gunter verscheen heel onverwachts op mijn werk, met de bedoeling mij en Stefan te verrassen. Ik vond het heerlijk om weer even met hem samen te zijn, maar voorzag ook de problemen die het zou geven als ik Stefan ineens met hem zou confronteren, daar deze tijd nodig had om alles wat er gebeurde een plaatsje te geven

Dus na een uurtje, moesten we afscheid nemen, en ben ik naar huis gegaan. Confronteerde Stefan ook meteen met wat er die dag was gebeurd, en ik merkte hoe de emoties bij hem afwisselde. En ik wist dat ik de juiste keuze had gemaakt. Na duidelijk mijn gevoel en intentie die ik heb met Gunter te hebben uitgesproken, was Stefan wel gerustgesteld, echter nu wist hij de mijne wel, maar niet die van Gunter

Dus ’s-avonds heb ik ze samen gebracht op msn, zodat ze samen konden praten, en Stefan ook Gunter kon vertellen waar hij mee zat. Gelukkig is dat allemaal heel goed gegaan. We snappen gewoon alle 3 niet wat er zich afspeelt, en ik ben blij dat we zo open met elkaar er over kunnen praten, want het is gewoon logisch dat men dit toch doortrekt naar een 3d relatie.

Dit merk ik vooral met de mensen om me heen als ik over deze situatie spreek. Men kan blijkbaar niet begrijpen dat de verbinding die ik voel met Gunter, en die Gunter ervaart niet gericht is op het fysieke, ook niet het fysieke gevoel naar boven brengt. Toch vind ik het ook best een moeilijke situatie, want het brengt ook een stuk verwarring mee, zolang we niet begrijpen wat er werkelijk speelt.

Zolang is het voor mij heel belangrijk dat er openheid en eerlijkheid blijft bestaan tussen wat we alle 3 ervaren, en verder kunnen we er gewoon alleen van genieten.

Vandaag was voor het eerst weer een hele drukke dag op mijn werk, en toen ik naar huis reed merkte ik hoe ik het miste, de rust, de stilte en de liefde van de laatste dagen. Het verlangen is dan op dit moment ook heel groot. Gunter is nog niet op msn, en Stefan is nog op zijn computer bezig, dus zal het even alleen moeten doen, of toch niet???

Ook nu weer heb ik een heerlijk gesprek met mensen die ik heb leren kennen op illium, en ook met hun voel ik steeds een diepere verbinding

Veel liefs Gerda