Index Dagboeken

Veel liefs Gerda

Hallo allemaal 18 November

Snds donderdag is er niets anders dan plezier, pffffff en als ik dan even terug kijk op de dagen daarvoor denk ik soms hoe kunnen de dagen zo verschillend verlopen?. Heb nu echt iets van iedereen kan de pot op, en doe gewoon alleen nog maar wat ik zelf wil en wat voor mij fijn aanvoelt. Is het dan ook toevallig dat ik in de laatste dagen van 3 afhankelijke personen te horen krijg dat het wel lijkt of ik "bewerkt" wordt? Nou iedereen die me kent weet onderhand wel dat ik in dat sprookje al lang niet meer geloof, en besef verdomd goed dat de "wisselende stemmingen" veel te maken hebben met de nieuwe dingen die ik ben gaan ervaren in de "tijdlijnen" sinds ik fysiek contact heb gekregen met mijn TZ en we geestelijk en op zielsniveau zijn samengesmolten.

Van daaruit is ook het laatste gedicht geschreven "herinneringen" . En ergens is het wel grappig dat mensen daarbij een beeld vormen van mij zelf, en van daaruit dus mij ook als mens op beoordelen. Het laat me ook zien hoeveel mensen dus een beeld vormen over mij als ze de dagboeken lezen. Vind de een me Lief, Sterk, en Warm, een ander vind me Stom, Naïef en een bitch, en ik ach kan er alleen nog maar hartelijk om lachen, ook als men mijn vragen stelt over mijn TZ en over de beeldvorming die men erover heeft kan ik alleen als antwoord geven, wat zegt die beeldvorming over jezelf, want mijn TZ herken ik er niet in.

Dus hierbij, ik ben geen slachtoffer van de grillen van een ander, ik ben niet wanhopig, en geniet gewoon iedere dag opnieuw van alles wat die dag te brengen heeft, zelfs als er op die dag een diep gevoel van wanhoop, verdriet of gemis de kop op steekt. Want wat me zeker is opgevallen de laatste maanden is dat juist die emoties zorgen bij mij voor een hoop creativiteit, en dat ik nu heel spontaan en zonder angsten of na te denken keuzes maak in hët "Nu" moment wat dan speelt. Jammer alleen vind ik het dat mensen nog steeds zo angstig zijn als je die diepe gevoelens wilt delen, en ze je dan gewoon totaal negeren. Terwijl ik die emoties dus oppik vanuit de "tijdlijnen" en ze voor mij als persoonlijkheid Gerda niets te zeggen hebben. Maar dus juist ook bedoelt zijn voor degene waar ik ze op dat moment van oppik, of van degene die daarna me belt, of op msn komt en zegt, ik heb steeds aan je lopen denken. Het enige wat ik dan vraag is stop daar dan aub mee met dat denken maar handel gewoon en bel me eerder of spreek me gewoon aan op msn, want dat is wat er werkelijk gebeurd en wat andere zien als dat ik "bewerkt" wordt of men ziet het als een negatieve entiteit bij mij.

Donderdag ben ik heerlijk de hele dag naar Handria geweest, en was gewoon heerlijk. Het was al meer dan een jaar geleden dat ik haar had gezien, en ergens eind vorig jaar zaten we toen al te brainstormen over het opzetten van Workshops. Nu hebben we er niet lang over gebrainstormd en gewoon gezegd we gaan het doen. Zeker omdat voor mij nu zo duidelijk is dat over 5 weken ik stop met het werken voor Avenance, en daarbij heb ik nu echt iets van het is genoeg geweest, ik ga nu dat doen wat ik al een aantal jaren werkelijk wil, dus ga ook weer mijn eigen praktijk opstarten.

Gisteren nog gewerkt, maar had er echt dus geen zin in, voelde me 's-morgens al niet echt lekker lichamelijk, want tja die lichamelijke veranderingen gaan nog steeds door. Maar de druppel was voor mij wel dat Jack er was, me totaal negeerde terwijl ik dus een gesprek met hem zou hebben. Toen had ik iets van bekijk het even mooi hier. Dus gaf bij Peter aan dat ik me "ziek" voelde en naar huis wou gaan. Nou kreeg als antwoord dat dat niet kon, en dat hij zelf zo weg moest. Daar het woord "niet kennen" niet in mijn woordenboek voorkom, belde ik naar Astrid, maar die was in bespreking en Anouk vroeg me om nog een minuut of 10 te wachten. Maar had toen iets van doeiiiii, pakte me jas en ben vertrokken. Een half uur later, ik was bijna thuis belde Astrid en ze vond dat ik dat niet kon maken, en dat het onverantwoord was om zo in de auto te stappen. Ik heb gewoon aangegeven dat ik mijn lichaam zelf het beste kon, en wist wat ik zelf nodig had, en ik niet ging zitten wachten op toestemming van een ander daarin. Op haar vraag dat ik mijn epi-pen toch bij me had, en ik die dan had kunnen gebruiken, heb ik even uitgelegd dat als ik het zover liet komen en ik mijn epi-pen moet gaan gebruiken ik dan met ambulance opgehaald moest worden, en ik gewoon geen zin had op weer 2 dagen in het ziekenhuis te liggen, terwijl ik naar een injectie van de huisarts gewoon naar huis kan.

Ben dan ook lekker mijn bed in gekropen, en heb heerlijk een aantal uren in een diepe slaap gelegen. Moest wel lachen toen Stefan me vertelde dat ze nog geen uur later opnieuw had gebeld om even te controleren, en ik zei tegen hem, goh valt nog mee dat je me niet wakker hoefde te maken. De laatste 2 dagen ook heerlijk op msn aan het kletsen geweest met David. Het fijne daarvan vind ik dat hij ook bekend is met de tijdlijnen, dus precies doorheeft wat er bij me speelt, en kan me bij hem dus ook totaal niet anders voordoen dan wie ik werkelijk ben, want hij doorziet dat precies. Maar is gewoon leuk, om het "stoute" meisje te spelen, of het "zielige meisje" en hoe hij daar op reageert.

Vandaag dus naar de autotron geweest, en het was heerlijk om daar weer eens te werken. Ik zat net lekker aan de koffie toen Mart binnen kwam, en heb nog nooit eerder meegemaakt dat iemand zo blij was om mij te zien. Hij vloog me meteen om mijn nek. Toen Moniek me zag vroeg ze meteen van heee kom je weer voor mij werken, en ik nee nee, die tijd is geweest, alleen nog voor Mart en Ans.

Heb voor de beurs begon nog een half uurtje portier gespeeld, en in die tijd werd ik een paar keer mee uitgevraagd voor vanavond , en ben gevraagd door een standhouder om maandag te trouwen, omdat het dan toch gratis is. Gohhhh wat heb ik dat gemist zeg, die spontaniteit en het "spelen" met elkaar.

Na afloop nog lekker met Mart zitten kletsen en en hij vroeg me meteen weer of ik nu vaker kwam werken, en heb hem verteld dat als het kon met mijn eigen werk en de rest wat ik wil gaan doen ik dat prima vind. Hij vroeg me voor de concerten op 27 en 28 oktober in de Brabanthallen en tja dat vind ik helemaal te gek, en hij begon er weer over dat hij me nog steeds als vast op de administratie wou hebben, maar heb zelf iets van, als het mij uitkomt prima, maar geen contract meer waar dan ook. Heb mijn telefoonnummer dan ook gegeven en zie gewoon wel wat er allemaal verder op mijn pad kom. Ik wil ook gewoon de dingen per dag gaan bekijken en mezelf niet te veel vast leggen op afspraken, want dan krijg ik weer dat benauwde gevoel ervan, en het gevoel niet vrij en spontaan te kunnen doen wat ik zelf wil

Maar heel wat dus in de laatste 3 dagen, en wat nu juist die verandering in werking heeft gesteld..?? Woensdag had ik echt het gevoel nog een deel van mezelf te zijn kwijtgeraakt tijdens de tweede ontmoeting met TZ, en toen ik die avond naar bed ging was ik in "gedachten daar over bezig. Echter op een gegeven moment werd ik zo boos, dat ik mijn eigen "geboorte" energieën terug eiste, en voelde en zag het beeld dat we uit elkaar werden gescheurd, net als het beeld wat ik in het begin had van de 2 kinderen, maar nu zag ik deze kinderen als volwassenen. De reactie daarop is het lichamelijke loslaten gisteren geweest, en heb nu eindelijk een gevoel van eindelijk vrij te zijn.

Nou van mij mag dit verder aanhouden. Sinds het voorval in Gent vorige maand heb ik mijn Tz niet meer gezien, en is er ook bijna geen contact via andere wegen. hooguit af en toe enkele woorden op een mailtje van mij. Ergens vind ik dat best jammer, want had gewoon graag de persoonlijkheid leren kennen, zijn kern ken ik als de mijne, dus dat intereseert me niet als Gerda zijnde.

Maar ach wat niet is, kan altijd nog komen, en heb nu iets van ik laat hem gewoon af en toe wat horen, en zie wel of hij er op reageert.

Nou is wel weer even genoeg voor vandaag, ik ga nog lekker even van de dag genieten, morgen weer paar uurtjes werken en dan maandag weer een dagje vrij.

Veel liefs Gerda