Lieve allemaal

En zo zitten we weer in de laatste maand van het jaar. Wat gaat de tijd toch snel. De rugklachten beginnen af te nemen. Zeker naar het lichtweekend vorige week in vaalsbeek, België, waar ik ben geweest naar het eerste weekend van illium. Ik was vrijdags al op tijd aangereden, zodat ik bij daglicht kon rijden, Ben nog steeds niet zo'n held om in het donker te rijden en zeker al niet in België. Het ging over het algemeen goed, had alleen even de kriebels bij Antwerpen omdat er links van me een vrachtwagen reed, en achter me een vrachtwagen steeds zat te toeteren en met zijn lichten aan het schijnen. Het laatste stukje ben ik weer eens verdwaald, en ik had het geluk dat ik een politiewagen tegen kwam, die zo vriendelijk was, om het laatste stuk vooruit te rijden. Ik vnd het heerlijk David en Mirjam weer te zien en k erg benieuwd wie er verder nog zouden zijn. We kregen de sleutel en konden onze spullen op onze kamers gaan zetten.

Vond de gangen in het klooster de eerste avond best eng. Het was donker, kil, maar ook heel rustig en vreedzaam. Het uiterlijke beeld was dus totaal verschillend met het innerlijke. Nadat we de spullen in de kamer hebben gezet, hebben we koffie gedronken en heette David en Maria ons welkom. Hierna werd een reis naar binnen gedaan. In een spiraal vorm stonden kaarsjes, en iedereen ging via de spiraal naar binnen. David vertelde iets over degene die in de spiraal stapte en zoals gewoonlijk hoorde ik er maar weer flarden van.  Hij vertelde over mij dat ik een ziel was die reisde door de verschillende dimensies, en ook over de brug van de toekomst. Het was heel leuk om te doen, en wat dan opvalt is hoe anders je dan al meteen naar de andere kijkt. Bij binnenkomst zit je echt nog in je denken, na de oefening zit je meteen in je hart. Ook was er een visualisatie naar je innerlijke huis. Boven gekomen ging je links de gang in van het verleden. Daar kon je dan een deur vinden die dichtgemetseld was. Maar ja, zag alleen maar licht uit de openingen komen, en had iets van al ik er dan maar een dichtmaken om mee te kunnen doen?  Heb me zelf toen maar verplaatst naar de tuin, waar ook andere zelven van mij waren, en heb me daar de rest van de visualisatie lekker beziggehouden

's-Avonds na nog even in de bar te zijn geweest, ben ik lekker mijn bedje ingedoken, en heb wel het lampje aangelaten, want vond het nog steeds eng. Ik heb kort maar wel heel goed geslapen. s-morgens lekker ontbijt en daarna kregen we een channeling van David. en hebben we het spel van de elementen gedaan,  's-middags hebben we wat gewandeld buiten, echter daar heb ik niet lang aan mee gedaan. Kreeg teveel last van mijn rug, dus ben binnen op de andere gaan zitten wachten. Voelde me tijdens het wachten al steeds wegzakken, en snapte er niets van. Maar ja gebeurt wel vaker op dat soort dagen dus ik sta er dan ook niet zoveel bij stil. Na de wandeling kregen we een visualisatie voor de ogen. Ik kreeg een sjaaltje om mijn ogen, omdat ook al heb ik mijn ogen dicht, ik altijd licht blijf zien. Heb eigenlijk alleen het begin van de visualisatie gehoord, en ineens was ik terug in het huis. Ik stond onder aan de trap en zag uit de rechtergang ( de gang van de toekomst) karina aan komen lopen. Het beeld wat ik daarvan kreeg was oogverblindend. Ik zie hoe ze langzaam de trap afkomt, en toch voel ik ook hoe ikzelf langzaam de trap afloop. Als we nog 2 treden moeten gaan wordt ik bang, bang weer mijn bewustzijn kwijt te raken, en niets meer te herinneren als ik Karina toe zal laten. Toch zet ik door en zie hoe ze langzaam op me afloopt, en me dan omhelst, Hierbij zie ik hoe het licht om ons samen heen danst, en we samen oplossen in het geheel.

Nu we dan samen zijn, hoor ik iemand vragen, durf je nu naar buiten te stappen. Ik kijk naar de grote buitendeur, en weer voel ik de angst, langzaam stapje voor stapje loop ik er naar toe, en open de deur, zet een stap naar buiten, en dan hoor ik David zeggen. Jullie mogen nu je ogen open doen, welkom op aarde, en kijk naar de engelen om je heen (dit is wat ik mij herinner) Ik doe mijn ogen open en krijg een giga huilbui.  En voel hoe daarmee de spanningen die er door de angsten waren uit mijn lichaam wegvloeien. Het was een giga mooie ervaring om zo te energie van Karina te integreren in het lichaam. Ervaarde ik de stem van haar eerst buiten mezelf, nu ervaar ik het via mijn hart. 's-Avonds toen we het lichtfeest hadden, heb ik zeker een uur naar iedereen staan kijken. Zag bij verscheidende mensen die aan het dansen waren, hoe een innerlijk kind meedanste, zag ook beelden van andere zelven door het fysieke lichaam heen komen, en stond alleen maar vol verwondering te kijken Zondag ben ik samen met martje rond 2 uur aangereden, om dezelfde reden als vrijdag, lekker overdag rijden. Nou bij Brussel zaten we al meteen verkeerd, en hebben er zeker een uur rondgereden, van de ene naar de andere weg. Op een gegeven moment, nadat ik ook een weg had ingeslagen die een richting was, en ik heeeeeeel erg naar de wc moest heb ik de auto aan de kant gezet en zijn we even koffie gaan drinken in een cafeetje, en om zodoende meteen de weg te vragen.

Het was een Franstalig cafeetje, maar gelukkig zat er een man binnen die Nederlands sprak. Wat het meest opviel aan de man waren zijn ogen, de twinkeling die hij daarin had, en zijn glimlach. Hij vertelde me dat we het bordje "namen" moesten volgen om thuis (Nederland) te komen. Toen we in de auto stapte zei ik tegen martje, nu David zal wel klaar zijn met zijn channeling, kunnen wij gewoon door rijden nu, en ja hoor, verder hebben we onderweg geen problemen meer gehad, Bij Antwerpen werden we nog begroet door een regenboog, en was het net of we een poort doorreden.'s-Avonds hoorde ik van Mirjam dat op het moment dat wij in de auto stapte ook daadwerkelijk de channeling was afgelopen, en dat deze ging over de spiraalvorming. Later in bed moest ik ineens terugdenken aan de man in het cafeetje, Hij paste er eigenlijk helemaal niet thuis, hij sprak vloeiend Nederlands zonder accent, had een hele zachte energie, en dan die twinkeling in zijn ogen, en ik hoorde een stem in mezelf die zei, nu heb je eens een echte engel gezien. Het was een prachtig weekend en zeker voor herhaling vatbaar. Deze week ben ik naar mijn werk geweest voor de kerstborrel. Nou wat was het er gezellig. Not dus. Niemand die zijn mond opendeed vanuit de horeca, maar heb gezellig bij Mart en Ans gezeten. kwam in de gang alleen Jan nog tegen die wel spontaan reageerde, en dat was it. Had echt iets van hier wil ik niet meer terug naar toe. nooooooooooooit meer

En pffffffff heb weer eens geluk, ik hoef er ook niet meer heen, want heb vanaf 5 januari weer een nieuwe baan, Nu als beheerster catering op de fontys hogeschool in tilburg. Dus yessssssssssss. Na de feestdagen ga ik lekker mijn ontslag nemen bij de brabanthallen en dank ik ze voor de leuke tijd die ik er gewerkt heb (not dus) Zo is weer heel wat voor deze maand. Kerstdagen net voorbij, nieuwjaarfeest in het verschiet. Ik wens jullie allemaal een hele fijne overgang na het nieuwe jaar

veel liefs Gerda