December 2004

Voor mij vaak een maand met vele wisselende emoties. Vaak vergelijk ik mezelf daarin met het weer, wat deze maand ook zoveel verschillen liet zien. Doordat ik nu iedere morgen zo vroeg wakker ben om te gaan werken, ervaarde ik voor het eerst bewust, hoe de dagen steeds korter werden, tot we de kortste dag van 21 december bereikten.
Niet alleen merkte ik deze dingen bij mezelf op, maar ook bij de mensen die ik nu elke dag ontmoet, wat het weer voor invloed kan hebben op je gemoedstoestand. Het is nu eenmaal zo dat als de dag begint en er een grauwe sluier er boven hangt, ik me nu eenmaal niet zo vrolijk voel als op een dag waarin de zon schijnt en alles er veel opener uitziet.

Door een kennis werd ik deze maand gewezen op prognos- behandeling voor mijn allergieën. Tijdens de diagnose wordt dmv doormeten van de meridiaanbanen zichtbaar gemaakt wat de oorzaak is van de klachten op allerlei gebied. In het begin zat ik even wel te twijfelen om het te laten doen, ivm de hoge kosten, maar daar het ziekenfonds een gedeelte vergoed, heb ik het toch maar laten doen. Voordeel ervan vind ik wel dat meteen de uitslag bekend is. Eigenlijk was ik er niet eens door verrast, en gaf het me ook een beter gevoel dan de uitslag van de reguliere artsen, die eigenlijk op dit moment met hun handen in het haar zitten, wat betreft de allergieën, en mijn reacties daarop.

De prognos diagnose gaf bij mij aan dat er een teveel aan schimmels aanwezig waren, dat er teveel lood (toxische belasting] zijn, dat de matrix die zorgt voor informatie - overdracht tussen de cellen niet goed functioneerde, en een blokkade in de long en hart meridiaan wat te maken heeft met geblokkeerde emoties van gekwetstheid en verdriet.
Als behandeling heb ik nu eerst 3 soorten homeopathisch druppels gekregen, om het lichaam te ontgiften, en te herstellen. Bij de behandeling in februari, wordt er verder gewerkt aan de blokkades, om deze los te maken. Echter ook de druppels die ik nu neem werken er al op in, wat de laatste week ook zeer goed te merken is.
De ramp in Azië heeft bij mij deze emoties goed geraakt. Door de ramp werd ik zeer goed geconfronteerd met de kwetsbaarheid die we als mens hebben, en het verdriet wat degene door moeten maken, de onmacht om toe te zien, hoe de mensen waar je van houd, worden meegenomen met het stromende water, de angsten die men heeft, om de mensen die nog vermist worden. Het is een gebeurtenis, die allen over de hele wereld geraakt heeft.

En ook al "weten" we dat deze rampen niet zomaar gebeuren, en alles een reden heeft die we als mens zijn vaak niet overzien, een ieder wordt door een gebeurtenis als deze tot diep in zijn hart geraakt. Jammer is dan dat men niet over de emoties durft te praten die het bij hen los heeft gemaakt, maar men zich blijft focussen op de gebeurtenis zelf.
De feestdagen zijn redelijk rustig verlopen hier, Op kerstavond echter werd onze kater Shady ziek. Hij was net een beetje opgeknapt van een flinke verkoudheid, en voor het eerst die week weer even buiten geweest, maar de andere dag hadden we al snel in de gaten dat het nu iets heel anders was. Echter de dierenarts had geen tijd, en vond het blijkbaar niet belangrijk genoeg, en gaf aan dat we naar de kerstdagen wel langs mochten komen. Tweede kerstdag ging het echter zo slecht met hem, dat ik op internet naar een andere arts ben gaan zoeken, en ben ik uitgekomen op een dierenkliniek hier in de buurt. Deze arts gaf aan, dat Shady verschijnselen had van vergiftiging. We hebben hem daar toen achtergelaten, en dmv medicijnen en infuus is nog geprobeerd hem het leven te redden, maar die nacht is hij aan een hartstilstand overleden.

Het nieuwe jaar is rustig begonnen, en hopelijk zet deze rust zich even voort, zodat ik de emoties van de laatste maand weer een plaatsje kan geven.

Ik wens ieder een gelukkig, gezond en licht 2005 toe

groetjes Gerda