Ik heb de laatste maanden de site nogal verwaarloosd, er gebeurde zoveel nieuwe dingen, met daarbij nog eens de vakantie, dat er nog maar weinig tijd is overgebleven. Eind mei kreeg ik een baan aangeboden bij een bank via een uitzendbureau. Het integratiebureau had me al aangegeven wat ik wel en niet mocht zeggen, wat mijn eisen zouden moeten zijn, maar ik had alles aan mijn laars gelapt, en heb met de persoon van het uitzendbureau een heel open en eerlijk gesprek gehad ivm mijn arbeidsverleden. Toch kwam er wel een stemmetje in me op, die me vertelde, ben je nog niet vaak genoeg gekwetst, door je open en eerlijkheid.
Ja ergens klopt het wel, maar ik kan mijn gevoelens niet ontkennen, en me mee laten gaan met de angsten, en daardoor me anders voor doen dan ik ben, en dat daar soms misbruik van wordt gemaakt, is voor mij geen reden om mezelf daarin te veranderen. Steeds meer wordt ik me bewust dat juist die openheid beangstigend is voor de ander, waardoor deze zo reageert.
Echter naar 3 weken werken werd ik weer ziek, maagklachten, darmklachten, benauwdheid, alles kwam weer naar boven, maar nu in steeds sterkere maten. Medicijnen sloegen niet aan, en de huisarts vond dat ik heel mijn leven maar de maagzuurremmers moest blijven slikken en dat het dan in een paar weken wel beter zou gaan. Hier ging ik niet mee akkoord, zeker niet omdat er voor mij nog steeds geen oorzaak bekend was. Dus werden de klachten maar op stress gegooid door hem. Door eens goed boos te worden kreeg ik het eindelijk voor elkaar dat ik een verwijzing kreeg naar een internist.
De onderzoeken gaven geen lichamelijke oorzaken aan, wat weer een dubbel gevoel gaf, aan de ene kant blijdschap, maar aan de andere kant onzekerheid. Was het dan stress wat deze klachten steeds terugbracht???? Op dat moment belde mijn vriendin en ik vertelde haar alles, en toen zei ze, stop eens met de poedermelk in je koffie. Door die opmerking van haar ging er bij mij een balletje rollen, en ging ik alles eens op een rijtje zetten, wat mijn voedingspatroon was, en de keren dat ik me bewust was dat ik naar het eten van bepaalde voeding ziek werd.
Ik ging op internet zoeken naar voedselallergie en voedselintolerantie, en herkende hierin veel van de klachten. Ben begonnen met het vervangen van de melkproducten in soja producten, en de laatste week zijn de klachten zeer duidelijk aan het afnemen. Grappig vind ik het ook, dat juist de test in het ziekenhuis hiervoor niet door kon gaan, omdat de apparatuur kapot was. Dus de bevestiging laat nog even op zich wachten, in ieder geval heb ik door de resultaten al genoeg bevestiging gekregen, maar ook mijn moeder gaf aan dat ik als kind van 3 jaar vaak door de keuken lag te rollen van de buikpijn.
Daar mijn zoontje in de eerste jaren ook een melkintolerantie had, is het zeer goed mogelijk dat het een kwestie is die in de familie zit, maar waar niemand van ons ooit aan gedacht heeft.
Maar door alles kon ik niet meer gaan werken, en had de hoop al opgegeven om er nog terug te keren. Ik was dan ook stomverbaasd dat ik gebeld werd en me verteld werd dat ik 1 september weer kon beginnen. Ik voelde me heerlijk erdoor, en het gaf voor mij aan dat open en eerlijkheid het op den duur toch winnen.
Mijn vakantie begon minder prettig, in de eerste week werd ik al geconfronteerd met dezelfde problemen als vorig jaar. Hoe meer ik het probeerde te negeren, hoe meer woede ik voelde tot het moment dat ik het uitsprak. Jammer werd het niet geaccepteerd, en hebben we de rest van de vakantie geen contact meer gehad, maar ik besef wel dat het voor ieder beter was dat het op deze manier ging, ik heb verder van mijn vakantie kunnen genieten, zeker toen ik me bewust werd dat het de pijn van die ander was, die haar zo liet reageren, pijn die ik niet weg kan nemen, zolang zij dat zelf niet wilt.
Door het lezen van het boek de nieuwe openbaringen van God, ben ik ook weer tot nieuwe inzichten gekomen, ook het lezen van postings op BN zetten me weer aan het denken. De laatste maanden ging ik me ook daar steeds meer tegen verzetten, zag het nut er niet meer van in omdat ik met alles wat ik onderzocht op het Al en de eenheid uitkwam. Nu merk ik dat ik weer steeds nieuwsgieriger wordt en beginnen er weer nieuwe vragen op te komen en verdiep ik me meer en meer in de denkwijze en gevoelswereld van anderen
Groetjes Gerda 