![]()
|
September 2002
Nou begin deze maand is het me goed gelukt hoor om ook daadwerkelijk het huis van onderen tot boven op zijn kop te zetten. Een normale reactie van mij op mijn innerlijke onrust, en om mijn gedachtes en gevoelens een beetje aan de kant te kunnen schuiven, maar zoals gewoonlijk helpt het niet veel en komen ze in alle hevigheid toch naar boven, waardoor ik met de onrust zit en een huis wat op zijn kop staat. Dus toch maar weer een stapje terug en op mijn gemak gaan bekijken hoe ik de puinhoop in huis en in mezelf weer in balans kan brengen. Waar ik als eerste weer tegenaan liep was Wat wil ik nu, en hoe ga ik dat realiseren, wat zijn mijn sterke punten en wat zijn mijn zwakke punten. Nou wat ik wil is me al jaren duidelijk, ik wil ontzettend graag mensen helpen om hun ware ik te ontdekken. Maar op welke manier??? Moet ik me alleen bezighouden met reiki, of magnetiseren, kan ik iemand helpen door mijn waarnemingen en ze te begeleiden in het vinden van hun eigen innerlijke kinderen, De laatste jaren heb ik zoveel ervaringen opgedaan dat ik maar geen keuze kon maken. Tot een goede vriend me er deze week opwees, waarom een keuze maken, als je al de eigenschappen in je hebt. Waarom dingen van jezelf ontkennen, die er zijn. En ja ik moest hem gelijk geven. Want is het ook niet zo dat ieder mens net een ander stukje hulp nodig heeft om verder te komen op zijn zoektocht naar zichzelf. Kan de een steun vinden bij een energiebehandeling, een ander vind die steun in de inzichten die hij vind, weer een ander vind rust door contact met een geliefde die is overgegaan. Dus eindelijk heb ik dit stuk los kunnen laten, en laat nu maar op me afkomen wat er gaat gebeuren. Deze week heb ik mijn eerste les gehad van Simon bakker. Het ging over helderziende waarnemingen. Ik vond het heel moeilijk de dingen te omschrijven, vooral ook omdat er zoveel emoties naar boven kwamen, faalangst, angst voor afwijzing, verdriet. Op de terugweg in de auto was ik zo depri aan het worden dat de enige gedachtes waren, kan net zo goed die vangrail inrijden. Ook de andere dag was er nog steeds de verwarring, totdat ik een gesprek had met mijn "zusje" plink. Zij vroeg mij wat ik met die cursus wou bewijzen. Tja wat wou ik nu eigenlijk bewijzen, en aan wie. Aan mezelf, of aan de ander. Wat valt er eigenlijk te bewijzen. Eigenlijk helemaal niets, je kunt er alleen dingen ervaren, en zo nieuwe kennis opdoen. Door het gesprek met haar werd ik me er bewust van dat als ik me open zet voor anderen vaak overspoelt wordt door emoties, en hierdoor niet meer bij mijn ware gevoel kan komen. Waardoor ik dus keuzes maak en handel vanuit die emotie. Dit inzicht was voor mij een grote verlichting, want tot op heden heb ik emoties altijd gezien als mijn gevoelens en zag daar geen onderscheid in. Gisteren heb ik mogen ervaren wat het onderscheid was. Het ware gevoel is pure liefde, je ware zelf. Het is lichamelijk voelbaar alsof er duizenden vlinders in je buik rondvliegen. Je hebt niet het gevoel dat je loopt, maar je bent net een vogeltje dat voor het eerst zijn vleugels uitslaat en blijft vliegen, de kleuren om je heen zijn veel helderder Emoties daar in tegen horen bij je verstand, je ego, je denkwijze. Ze ontstaan door de verschillende situaties waar je in terecht komt, en zijn ook bespeelbaar door je eigen denkwijze. Vaak onbewust pakken we deze emoties op van anderen, onze kinderen die teleurgesteld of boos uit school komen, onze geliefde die gefrustreerd is omdat iets niet lukt. En reageren en handelen dan op die emotie. Ik ben blij met dit inzicht wat ik heb gekregen, en ook al zal ik nog 100de keren vanuit mijn emotie handelen of reageren, ik kan me er nu bewust van worden, en teruggaan naar mijn werkelijke gevoel. Door dit inzicht is de innerlijke onrust weer verleden tijd, en ook in huis begint er alle weer een beetje bewoonbaar uit te zien. Langzaam begint daar ook alles weer zijn plekje te krijgen, net zoals in mijn innerlijke wereld. Mijn leergierigheid is weer aangewakkerd, en ben benieuwd naar wat dit inzicht voor nieuwe situaties en ervaringen gaat brengen. Veel liefs Gerda
|