Het was een maand met veel inzichten en veranderingen, keuzes en beslissingen. Begin deze maand was er weer een spirituele avond hier en deze keer werd hij verzorgt door Simon bakker. Ik had 3 jaar terug al een avond met hem meegemaakt, en vind het een prachtig persoon hoe hij boodschappen doorgeeft. Zit dan ook echt heel de avond te genieten van zijn werkwijze. Met een lach schuift hij zo de boodschap bij je binnen, maar daar komen ze dan ook keihard aan. Hij confronteerde me eerst weer met mijn koppigheid en eigenwijsheid., en ook zoals ik de laatste maanden steeds te horen kreeg, wanneer ik eindelijk eens zou beginnen om mijn kennis uit te gaan dragen. Dat irriteerde me behoorlijk, want verdorie hoe lang was ik nu al niet op zoek om een manier te vinden om thuis te kunnen gaan werken met mensen. Steeds begon ik weer enthousiast om naar enkele weken weer terug bij af te zijn, niet wetend hoe nu verder te gaan. Na de avond sprak ik Simon en dan ook over aan, en maakte met hem een afspraak.
Tijdens het gesprek met hem, hadden we het eerst over de studie die ik wou gaan doen, en als vraag kreeg ik meteen waarom wil je die doen. Voor het papiertje? En ja hij had gelijk. Eigenlijk was de enige reden dat ik een diploma zou hebben zodat ik kon laten zien dat ik het kon. Een bewijs voor de ander. Maar wat dan, de laatste jaren was ik al met zoveel dingen bezig geweest, en weet nog steeds niet wat ik nu precies wil en kan. Het enige wat ik tot nu toe deed is eigenlijk mensen via de computer begeleiden, gewoon omdat dat veilig voor me was. Ik besloot dan ook om vanaf september een cursus bij hem te gaan volgen. Deze beslissing heeft veel in me losgemaakt. Het begon 2 weken geleden op de camping. Een goede vriend van me, die me in zou gaan wijden in reiki 3 was er, en na een gesprek met hem, voelde ik me ontzettend duizelig worden en besloot ik even te gaan liggen. Het was net of ik in een draaikolk terecht kwam, en steeds zag ik allerlei tekens voor me verschijnen. Daar de duizeligheid niet afnam, ben ik wat gaan eten, en besloot ik wat te gaan tekenen. Tot mijn verbazing begon ik allerlei tekentjes te maken, geheel automatisch. Vond het wel grappig in het begin, maar vond op een gegeven moment wel dat het genoeg was en draaide het blad om. Hierna leek het wel of er een bepaald geschrift geschreven werd, pas daarna kwam er een tekening en kon ik stoppen. Nieuwsgierig als ik was, ging ik op onderzoek uit, maar begreep er weer eens niets van.
Sinds gisteren weet ik echter wat de tekens te betekenen hebben. Al enkele dagen zag ik steeds een beeld van een monnik voor me, maar kon er geen contact mee krijgen. Gisteren echter met de hulp van iemand kwam hij dichterbij. Ik zag dat hij een boek in zijn handen had, wat hij me aangaf, en ja hoor op het boek stonden dezelfde tekens die ik had getekend. Het was mijn levensboek. Toen ik het boek in handen had, besefte ik ook dat het boek klaar was, en ik er niets meer mee hoefde te doen. Ik voelde op dat moment ook een stuk verdriet opkomen, omdat ik wist dat dit ook de laatste keer zou zijn dat ik de monnik zou zien. Omdat hij degene was die al mijn kennis en herinneringen van al mijn levens bij zich had gedragen. Tijdens het afscheid, kwam er een lichtwezen naar ons toe, die mij vroeg met hem mee te gaan. We liepen over een pad waarlangs vele anderen stonden die bloemblaadjes op de grond gooide, eerlijk gezegd voelde ik me er heel verlegen bij. We kwamen uit bij een heel groot gebouw waar we naar binnen gingen, het leek wel een hele grote bibliotheek. Hier heb ik mijn boek neergezet.
Het lichtwezen zette me hierna voor een spiegel, zodat ik mezelf kon zien. Ben er eigenlijk nu nog stil van, en voel me er ontzettend klein bij. Wat ik in de spiegel zag was zo mooi, dat ik nog moeilijk kan accepteren dat ik dat werkelijk ben. Toen ik vertrok heb ik een nieuw boek meegenomen, een blanco boek. Tot op heden heb ik mijn kennis veelal voor me gehouden, en enkel gedeeld met mensen via de computer omdat ik dat veilig vond. maar de tijd is nu voor mij aangebroken om met deze kennis naar buiten te komen. Er zijn nog wel wat obstakels hierin, want vind het doodeng om geconfronteerd te gaan worden met de mensen zelf, er is een stuk faalangst en een stuk angst voor afwijzing. Maar steeds als dat gevoel naar boven komt, zie ik weer dat beeld wat ik toen in de spiegel zag. Afgelopen weekend heb ik ook de eerste inwijding gehad van de reiki 3, gaf me een heerlijk gevoel, maar merkte wel dat mijn lichaam er meteen op begon te reageren. Voelde me echt ziek, zodat we ook besloten om de 2de inwijding uit te stellen tot half augustus. Zodat de komende weken eerst alles weer wat in balans kan komen. Het heeft de muren die ik nog steeds om mijn gevoelens heen zetten, naar beneden gehaald, en eigenlijk was ik me niet eens bewust dat ik nog steeds die muren gebruikte uit angst om gekwetst te voelen. Hierdoor werd ik me wel bewust van de blokkades die ik zo voor mezelf creëer.
Ook over het werk heb ik eindelijk een beslissing genomen. Ik heb alles uit handen gegeven aan een advocaat. Sinds begin juni heeft de arbo-arts me wel hersteld verklaard nu, maar men blijft weigeren om mij te laten werken, zonder opgaaf van reden. En daar als een werknemer het werk weigert men deze zo kan ontslaan, wil ik graag weten hoe het gerechtelijk geregeld is als een werkgever dit doet. Nu ik het uit handen heb gegeven, kan ik ook eindelijk genieten van het thuiszitten. Ook kwam ik er achter dat ik nog steeds een stuk uit te werken heb met mijn ex. Er waren de laatste maanden al wat conflicten geweest, en er werd ook weer geen alimentatie betaald. Ik voelde wel steeds een hoop woede, maar begreep niet dat deze woede te maken had met hem. Niet om de alimentatie, maar om de pijn die ik bij de kinderen zie, daar hij zich totaal niet openstelt voor hen, en eens in de paar maanden contact met ze zoekt, waarbij ze dan naar de kroeg mogen komen waar hij dan zit. Ook werd ik me bewust van een stuk schuldgevoel die ik tegenover de kinderen heb, voor de dingen die ze meegemaakt hebben, maar nog steeds moeten meemaken nu, waar ik geen invloed op kan uitoefenen, en ze niet voor kan beschermen. Ik kan ze alleen helpen hun teleurstellingen te verwerken.
Gisteren zag ik dat mijn soulmate marilla weer opnieuw is begonnen met de chatbox pendel. Vind het heerlijk dat ze weer terug is, want hoewel er de laatste jaren steeds meer spirituele chatboxen op irc zijn bijgekomen, de sfeer die er altijd in pendel was, is in geen een box terug te vinden. Ik heb dan ook besloten om de chatbox op de communitie niet meer te gaan gebruiken, maar een link te maken naar pendel, zodat men daar kan praten over de spirituele ervaringen die men heeft. Zelf ga ik de komende maanden ook bekijken wat ik nu verder ga doen met de aardekring. Want ik merk wel dat nu het een gesloten box is, dit wel veilig aanvoelt voor de mensen die zich hebben aangemeld, maar dat het ook een drempel legt. Maar eerst lekker vakantie. Vanaf begin juli tot eind augustus zal ik alleen maar op maandag thuis zijn om mail en berichtjes op het prikbord te beantwoorden.
Ik wens jullie allemaal een fijne vakantie, met heel veel zon
Groetjes Gerda 