Mei 2002  

Wat begon als een heerlijke rustige maand, kreeg al snel een omwenteling van 100%.

De meivakantie heb ik doorgebracht op de camping naar een paar dagen begon de onrust in me toe te nemen. Sinds enkele weken zie ik rond de camping steeds weer overleden personen en vanaf 3 mei was het voor mij niet mogelijk een bepaald gebied rond de camping te betreden. Het was net of ik tegen een muur opliep, waar ik niet doorheen kon komen.Ik begreep hier niets van en begon navraag te doen bij kennissen wat ze er bij voelde. Van hun uit kreeg ik te horen dat het te maken had met een negatief energiepunt, en dat er zich in de omgeving veel dingen hadden afgespeeld. Nu dat klopt ook wel, bij navraag blijken er de laatste jaren heel wat "ongelukken" te hebben voorgedaan zowel op de camping als er omheen. Het frappante vond ik wel dat mijn man ook dezelfde beelden zag van een burcht en een veldslag die daar plaatsgevonden moest hebben. Zelfs de hond reageerde zeer angstig als het gebied door hem en manlief betreden werd.

Op 6 mei hoorde ik het bericht dat pimmetje was doodgeschoten. De beelden die ik er bij kreeg waren van hele grote vlammen, chaos en nog eens chaos. Al snel werd ik overspoeld door gevoelens van verdriet, angst, haat en woede. Maar besefte ook dat deze gevoelens te maken hadden met wat er collectief bij de mensheid speelde, net zoals na 11 september. Hierdoor kon ik de gevoelens loslaten, en van een afstand de situatie bekijken. Eigenlijk was het wel grappig om te zien, hoe de politiek met deze situatie omging. Hoe men de mensen opriep toch met hun verstand te kiezen, en niet vanuit emoties. Hoe onbegrepen ze zich voelde, dat de meerderheid toch op LPF en CDA stemde. Nadat men toch zoveel jaar op materialistische gebied vooruitgang had geboekt. Voor mij heeft pimmetje heel veel mensen wakker geschud, mensen die eindelijk eens zelf gaan denken, en zelf mee willen beslissen.

De spirituele avond waar ik naar toe ben geweest, werd deze keer verzorgt door Henny Schot. Via zelf getekende symbolen of tekeningen, werden er boodschappen doorgegeven. Bij mijn tekening kreeg ik de volgende boodschap. Er was een tunnelverbinding tussen mijn leven en het licht. Ik moest me bewust worden van de impulsen die ik opving, te horen kreeg en zo ideeën opdoen, wat wel moeilijk was, maar dan kon de energie gaan stromen. Ik moest zonder omweg keuzes maken. En had in dit leven al genoeg lessen gehad voor mezelf. Ik moest mijn eigen weg gaan, niet langer afhankelijk van anderen om die weg te nemen. Me ook steeds afvragend of ik die ander wel daadwerkelijk nodig had. Als ik de afhankelijkheid los kon laten zou ik de lichtpuntjes gaan zien, en als ik me 100% achter mijn keuzes stel, zou ik gedragen worden naar een bepaald doel en zouden wensen in het redelijke uit gaan komen.

Uit deze boodschap begreep ik dat ik niet af moest wachten om de studie te gaan doen, die ik graag wil gaan doen, maar toch maar had uitgesteld heb omdat ik bang was niet aan de financiële kosten te kunnen voldoen. Ik wou proberen deze studie nu vergoed te krijgen via het GAK, maar weet nu dat ik me daarmee afhankelijk maak in mijn keuze om de studie ook daadwerkelijk te gaan doen. Waar het nu op aan komt is om te vertrouwen dat het geld er ook zal zijn als de studie begint. De laatste weken heb ik me ook steeds afgevraagd waarom ik de situatie op het werk niet gewoon los kon laten. Ik krijg gewoon mijn salaris doorbetaald, kan lekker heel de zomervakantie naar de camping, en toch blijf ik maar doorvechten tegen de werkgever en de instanties. Het is nu ook de 3de keer vanaf 1998 dat ik in een zelfde soort situatie terecht ben gekomen, en heb er eigenlijk gewoon genoeg van door anderen steeds weer op mijn plichten gewezen te worden en mijn verantwoordelijkheden, terwijl men zelf deze niet op zich neemt.

Ik heb een klacht ingediend bij de werkgever, het gak, de arbodienst en de ombudsman omtrent de situatie, en heb van de ombudsman en het gak te horen gekregen dat er eindelijk een onderzoek zal plaatsvinden. Voor 19 juni zal het gak ook een uitspraak doen in deze kwestie. Mijn vraag aan hun was dan ook hoe het mogelijk was dat als een werknemer werk weigert, hiervoor ontslag kreeg, en wat er voor regeling was als de werkgever het weigert om de werknemer te laten werken op grond dat de kosten van het ziekteverzuim toch wel vergoed werden door het GAK door het verleden van werknemer, en ze daarbij ook nog een premie ontvangen van 12.000 gulden per jaar. Van het Gak wil ik dan ook graag weten wat mijn rechten hierin zijn. Hoe het zit met de begeleiding van de arbeidsintegratie die ik in de 2 jaar dat ik uit de WAO ben nog steeds niet heb gezien, ik wil weten hoe het mogelijk is dat de arbo arts naar 10 weken nog steeds geen tijd heeft gehad om een verslag te maken van het gesprek, en nog steeds geen stappen heeft ondernomen richting werkgever. Doordat dit nu voor de 3de keer op mjn pad komt, weet ik dat ik er nu in door moet gaan, wil ik in mijn toekomst voorkomen dat ik weer in deze situatie terechtkom.

Groetjes Gerda