De 2 laatste maanden van het jaar zijn voor mij hectische maanden geweest   Begin november Stefan was net iets meer dan een week weg, werd ik 's-nachts wakker omdat dee hond en katten flink overstuur waren en tekeer gingen.  Eenmaal beneden probeerde ik ze tot rust te krijgen en achter de oorzaak van hun onrust te komen. Hierbij voelde ik de aanwezigheid van Stefan. Had het al eerder meegemaakt dat de dieren zo regeerde tijdens zijn aanwezigheid, Op dat moment voelen ze hem wel aan, maar kunnen hem niet zien. Ik echter vond het heerlijk zijn aanwezigheid te voelen, en ben met dit gevoel ook in slaap gevallen. Echter de andere dag werd ik alleen wakker, in een koud bed en bleef er van het fijne gevoel weinig over, het fysieke gemis nam de overhand.   Vanaf dat moment ben ik in een strijd met mezelf verwikkeld geraakt. Hoe kon ik het gemis zo sterk voelen als er het weten was dat we geestelijk verbonden waren?? En ik merkte dat het zo was met veel dingen die er spelen.   Er is het weten dat alles een is, maar probeer die eenheid eens te voelen als je bestolen wordt, bedriegt wordt etc etc. Tja we kunnen het natuurlijk positief bekijken en denken ach de ander weet niet beter, hij of zij zal het wel beter kunnen gebruiken. Lulkoek dus, het maakt je pissig, je voelt je onmachtig.

Hiermee begint dan ook meteen de 2strijd in jezelf, want ojee je was toch zo bezig met het spirituele,  en nu denk je en voel je je ineens zo negatief.   Het volgende wat zich aandiende was de Illusie. Vele zien de materiële wereld om ons heen als een illusie, maar wat is nu eigenlijk die illusie. Eind november kreeg ik weer sterk het gevoel van de aanwezigheid van wat ik blueies noem.  Nu was het echter niet alleen in mijn slaap maar ik begon ze ook steeds meer overdag te ervaren, begon ook een soort kwal steeds te tekenen en wist totaal niet wat ik met deze ervaring aanmoest. Op een gegeven moment tijdens het surfen op internet kwam ik op een site terecht waar men verschillende buitenaardse wezens stonden beschreven met hun schepen, en ja hoor mijn blueies stonden er ook bij en het ruimteschip werd beschreven al een grote kwal   Niet raar natuurlijk dat mijn verwarring nog meer toenam. Samen met marc en plink hebben we gekeken wat voor betekenis dit nu kon hebben. Ik kwam in een trance toestand terecht en zag mezelf een groot ruimteschip binnengaan. Het had geen vorm maar was eigenlijk alleen maar licht. Vanuit het ruimteschip keek ik naar de aarde en was verbaast een groot licht van binnenuit naar buiten te zien gaan, waarna de aarde ineens weg was. Rondkijkend in het ruimteschip, voelde ik wel de aanwezigheid van anderen, maar het enige wat ik zag was leegte, zowel in het schip, als buiten het schip, het enige wat er in de ruimte was, was het licht.  

Nou hierna begon de strijd pas goed los te komen in me. Was alles wat ik als mens om heen zag niet meer dan een illusie. Ik besefte wel dat alles wat ik ervaar vanuit dat licht wordt geschapen, wat zou betekenen dat we vanuit dat licht ook onze eigen werkelijkheden schapen. Ik werd lekker opstandig, waarom zou ik de was doen, als deze er toch niet was?, waarom zou ik schoonmaken als er verder niets bestond? Waarvoor zou ik nog rekeningen betalen etc etc etc.  Voor het innerlijk kon dat de waarheid zijn, maar ik zit nog steeds in een menselijk jasje, en dat jasje wordt dagelijks geconfronteerd met een andere werkelijkheid en andere waarheid. Tja en wie had er nu gelijk. De rust keerde terug met het besef dat beidde gelijk hadden, en het een illusie is om te denken dat de een of de ander niet zou bestaan. De cursus bij de paragnost heb ik afgebroken. Na een les waarin we aura's gingen kijken met behulp van bouwlampen, had ik het helemaal gehad, en werd ik me ook eindelijk bewust van hoe gemakkelijk mensen zich voor de gek laten houden, door meer op anderen te vertrouwen dan op zichzelf. Heb wel veel geleerd tijdens de cursus over mezelf, en inzicht gekregen in de beweegredenen van de ander.   De feestdagen waren zwaar zo zonder Stefan, en het gemis was erg aanwezig, maar gelukkig hebben we dat ook weer overleefd en kunnen we eindelijk de laatste dagen aftellen voordat hij met verlof komt.  Ik wens iedereen een gezond en gelukkig 2003, met veel nieuwe inzichten en geestelijke groei  

Gerda