Een maand vol met tegenstellingen. Zowel uiterlijk zichtbaar, als innerlijk voelbaar. De problemen tussen het uitzendbureau en het GAK bleven maar toenemen, en weer voelde ik me in een positie geplaatst van "slachtoffer". Weg vertrouwen. Ik voelde me totaal machteloos staan, en ging weer op in mijn rol van het lieve meisje. Dat steeds maar weer lief vroeg om een oplossing, en zich steeds ook weer heel begripvol af liet schepen, terwijl de boosheid binnen in me steeds meer begon op te borrelen.
Maar zoals ik altijd geleerd had, hield ik de boosheid lekker binnen, en richten deze tegen mezelf. Halverwege de maand was er weer een paranormale avond hier in het gemeenschapshuis. Op deze avond werden er via aura-lezingen boodschappen doorgegeven. Toen de man begon, vertelde hij al dat hij geen aura-kleuren kon zien, maar dat hij zijn boodschappen doorkreeg van zijn gids. In de aura waren er voor hem symbolen zichtbaar, en samen met de boodschappen van zijn gids kon hij zo tot de oorzaak van het probleem komen. Het eerste wat hij bij mij zag was een kist, waar ik me als klein kind steeds in verstopte.
Toch liet ik wel een stukje van de kist open, zodat ik toch nog wat lucht kon krijgen, maar het was wel erg benauwd. Hij vertelde me dat ik steeds in de kist kroop omdat ik er niet tegen kon als mensen ruzie maakte of hun stem verheffen. Aan de rechterkant van de aura zag hij dat mijn aura indeukingen had van mensen die maar steeds tegen me aanleunde, en dat ik me nog vaak liet beïnvloeden door anderen, wat te maken heeft met een gemis vaneen stuk aan zelfvertrouwen. Toen hij de dingen zo aan het vertellen was, zag ik meteen het verband dat er was met de problemen die ik nog steeds had met het uitzendbureau en het GAK. En begreep dat zolang ik steeds in die kist bleef kruipen, het probleem zich niet oploste. Ik besloot eindelijk eens voor mezelf op te komen en te eisen waar ik recht op had. De andere dag heb ik dan ook meteen contact op genomen met het uitzendbureau en een oplossing geëist, daar ik anders bureau voor rechtshulp zou inschakelen.
Na het telefoontje voelde ik me net een klein bang meisje dat zat te wachten totdat ze gigantische op haar donder kreeg. Maar dat is in ieder geval niet gebeurt, wat er wel gebeurde is dat ik naar deze ervaring steeds beter voor mezelf begin op te komen. Ook op de chat gebruik ik voortaan mijn eigen naam, en begin nu ook steeds meer naar buiten te komen met mijn wensen, mijn gevoelens, en mijn eigen gedachten. En het voelt heerlijk aan. Door de ervaringen die ik deze maand heb gehad, durf ik eindelijk te zijn wie ik werkelijk ben, en voor die dingen te kiezen die ik al zo lang wil..Toch merk ik ook dat ik heel wat te maken krijg met weerstand van anderen hierop. Het eerste waar ik nu mee bezig ben is een eigen praktijk op te richten, en dit ook na buiten toe te brengen.
En ook hierin zie ik steeds weer de toevalligheden die op mijn pad komen. Ik kom op plaatsen waar ik net die dingen kan vinden die ik nodig heb in mijn behandelkamer, vind die adressen die ik nodig heb om oliën in te kunnen kopen, etc etc. Deze maand hadden we ook weer een bijeenkomst met enkele leden van de chatbox Pendel. Was weer een heerlijke dag, en ik vond het ook eens leuk om een paranormale beurs in Rijswijk te bezoeken. Ik was eigenlijk niet van plan om een consult ergens te gaan nemen, maar toen ik met mijn man halverwege de beurs was, kreeg ik steeds meer de behoefte om een tekening van mijn gids te laten maken. Dus wij opzoek daarna. Toen we eindelijk iemand gevonden hadden, bleek dat er al zoveel mensen nog voor me waren dat het er niet in zat om nog een tekening te laten maken. Alleen als er iemand uit zou vallen zou het gaan. Toen we een uurtje later weer gingen kijken, mocht ik meteen gaan zitten. Het is een prachtige tekening geworden, maar verder zegt het mij nog niet veel. Ook de naam LUCIA die ik erbij kreeg kan ik nog niet plaatsen
Groetjes Gerda 