Januari  2001  

Een nieuw jaar. Tijdens de feestdagen zijn we lekker met heel het gezin op vakantie gegaan naar Duitsland. Het was er eerlijk. Eindelijk voor mij de eerste keer in jaren dat ik tijdens de feestdagen geen last had van depressieve gevoelens, en spanningen. Meteen werd me ook duidelijk dat ik toch elk jaar weer teveel verwachtingen heb van familie tijdens deze dagen, en me nog steeds vasthoud aan de verplichtingen die deze dagen brengen. En nu we zelf weg waren, was er ook niets te verwachten, zowel voor mij niet, als voor hun niet. Verder hadden we eindelijk eens tijd voor elkaar. Iets wat we de laatste maanden ook te weinig tijd voor hadden gemaakt.

Na de vakantie kwam ik meteen weer terecht in veranderingen. Op het werk, waren er in mijn afwezigheid een aantal dingen veranderd, In eerste instantie baalde ik er goed van en reageerde daarop zoals ik altijd al had gedaan, door ziek te worden. Tijdens de week thuis, werd ik me bewust ervan dat ik weer in een oud patroon was teruggevallen en me liet leiden door oude angsten.

Na alles op een rijtje te hebben gezet, ben ik weer aan het werk gegaan, en heb meteen de dingen die me dwars zaten uitgesproken. Hierna voelde ik me of ik de hele wereld aan kon. Eindelijk was ik eens echt bewust voor mezelf opgekomen, en kon ik eens trots op mezelf zijn. Hierdoor ben ik ook naar familie toe dingen gaan uitspreken. En tot mijn grote verbazing werd er zelf positief en begripvol op gereageerd. Hierdoor kan eindelijk mijn zelfvertrouwen groeien. Zelf kreeg ik het gevoel dat ik weer een bepaalde periode af aan het sluiten was, wat eigenlijk werd bevestigd door een droom die ik toen kreeg. <

Deze ging als volgt. Ik werd wakker in een heel nieuw huis. De eerste gedachten die bij me opkwam was, hehe eindelijk is het zover. Ik maakte mijn man wakker en samen gingen we naar beneden om het huis te bekijken. Ik zag dat de tuin aan de voorkant stukken kleiner was dan van het oude huis, maar vond dat geen punt omdat we er beide toch niet van tuinieren hielden. Hierna ging ik op zoek naar de kinderen.

De twee kleinste zaten allebei in hun eigen kamer, en hadden het reuze naar hun zin. Ik ging weer terug naar mijn slaapkamer en zat te bedenken wat ik uit het oude huis mee zou nemen. Zocht enkele dingen uit die ik kon plaatsen in mijn nieuwe huis en besloot de rest gewoon achter te laten. Toen vroeg ik aan mijn dochter waar de oudste dochter zich bevond, Op zolder mama, zei ze, waar anders. Ik ging op weg naar de zolder en moest daarbij door een ontzettend smalle doorgang. Onderwijl me afvragend hoe ik daar ooit dingen door naar binnen kon krijgen. Toen ik op de zolder uitkwam, zag ik een ruimte voor me die zo vol licht was, en zo warm, dat ik alles om me heen vergat.

Ik zag dat er nog wel wat spinnenwebben hingen die ik op moest ruimen, maar verder was de ruimte perfect en hoefde we er weinig aan te doen. Hierna werd ik wakker, met zo'n blij gevoel dat ik nog dagen bij me heb kunnen houden.


Groetjes Gerda