Ik droomde dat ik eindelijk een huis voor mij en mijn dochter had gevonden. Het was er licht en ruim. Het enige probleem was dat ik werk moest vinden om de huur te betalen. Ik kon een baan krijgen aan de andere kant van de stad, maar kon daar alleen maar komen met een auto, en die had ik niet. Een mijn ex weigerde me te brengen, dus moest ik afbellen. Ik kreeg toen te horen dat een geheime tunnel onder de stad doorliep, zodat ik er toch kon komen. Men gaf mij een code om de tunnel te bereiken. Toen werd ik wakker.

De andere nacht ging de droom door. Ik ben de tunnel ingegaan en in het begin was het er pikdonker en voelde ik een hoop angst. Ineens uit het niets zag ik duizenden sterren oplichten, en voelde ik ook mijn angst wegtrekken. Naar mijn gevoel bestond de tunnel uit 4 delen. In welk deel ik er precies ben uitgegaan weet ik niet, maar ik kwam in een grote tuin terecht waar een groot huis stond helemaal in het licht. Hier ben ik naar binnen gegaan en ik kreeg te horen dat ik naar het steneneiland moest gaan en dan naar de oranje stenen. Daar aangekomen Pakte ik een oranje steen die mij vertelde dat ik op zoek moest naar de maansteen. Maar ik moest wel uitkijken omdat die stenen allemaal op elkaar leken, en er was er maar een de echte. Dat was ook alleen te zien als de maan er op scheen. Daar aangekomen zag ik allemaal dezelfde stenen liggen, en besloot rustig te gaan wachten totdat de maan verscheen. Toen zag ik vanuit een steen weer miljoenen sterren verschijnen. Ik pakte de steen op en legde hem op mijn rug. Toen werd ik wakker

Ik probeerde nog wel uitleg over de droom te krijgen, maar toch werd het me niet helemaal duidelijk. Vorige week kreeg ik ineens een beeld te zien van een jong meisje, helemaal in het licht, en de gedachten erbij, dat ben jij als ziel zijnde. Nou mijn eerste gedachten waren, ja hoor Gerda, droom maar lekker verder, je zou wel willen dat je al zo ver was. Verder merkte ik dat er steeds meer negatieve gedachten bij me opkwamen en ook het visualiseren lukte me niet. Dat gebeurt wel vaker vooral als ik met nieuwe dingen bezig ben dus denk daar ook niet zo bij na. Totdat er eigenlijk deze twee gebeurtenissen plaatsvonden.

De eerste was afgelopen maandag. Mijn zoontje belde me overstuur op dat er een duif door het raam naar binnen was gevlogen. Overal lag glas en de duif lag dood onder het raam. Stond er verder niet zo bij stil tot de woensdag. Ik had lekker een vrije dag en had net Stefan naar de kazerne gebracht omdat hij weer op oefening moest. De kinderen waren net naar school en ik besloot me lekker te gaan douchen voordat ik naar een vriendin ging die ik zou behandelen. Ik stapte uit de cabine om crème voor me haar te pakken en toen ik terug onder de douche wou stappen ging ik er onderuit, dwars door de douchewand heen. Ik hoorde de klap van het glas, en voelde op sommige plaatsen mijn huid openscheuren. Totdat ik op de bodem terechtkwam. Voelde paniek opkomen en probeerde rustig te gaan ademen om dat te onderdrukken. Ik had ook het gevoel dat ik het eigenlijk op een afstandje aan het bekijken was. Langzaam ben ik de badkamer uitgestrompeld naar beneden en heb een vriendin gebeld Om me naar het ziekenhuis te brengen.

Toen heb ik een andere vriendin gebeld omdat ik besefte dat deze dingen niet los van elkaar stonden. Ze gaf me aan dat er negatieve energieën van anderen naar me toegestuurd werden waardoor ik er onderuit ging, maar ook dat ik mezelf er steeds onderuit haalde. Verder gaf ze me aan om me goed te aarden omdat ik uit mijn lichaam was gegaan tijdens de val.  Ik maakte met haar een afspraak voor een behandeling voor de andere dag. De verwondingen vielen gelukkig nogal mee, maar ik besefte ook dat ik even de tijd voor mezelf nodig had om me te helen. De volgende morgen reed ik naar riekie toe voor de behandeling. Ik voelde in het begin nog wel wat tegenstand ervoor, maar begreep heel goed dat dat kwam door de uitspraak van de paragnoste. Ik besloot zelf gewoon aan te voelen hoe het was voor we gingen behandelen.

Ik vond het heerlijk om haar weer te zien, en om weer eens lekker bij te kletsen. Tijdens de behandeling is er ontzettend veel gebeurt. Tijdens een visualisatie zag ik eerst een slang voor me. Deze plaatste ik in mijn hart zodat hij al de energieën die er niet thuishoorde kon losmaken. Zij haalde toen de slang met de energieën uit mijn hart. Hierna begon de verdere reis in mezelf, samen met mijn gidsen en mijn totemdieren, op dat moment het hertje en de zwarte poema. We kwamen op een groot weiland uit waar ik ben gaan zitten. Ze vertelde me dat ik naar rechts moest kijken, of ik iemand zag. En ik zag een oude indiaanse vrouw naar me toekomen. Het was dezelfde vrouw die ik zag toen ik de naam SummerLight kreeg. Ik liet haar plaatsnemen rechts van me. Toen vroeg ze me naar links te kijken.

Ik voelde wel dat daar een man aan kwam lopen, maar ik kon hem niet zien. Deze nam links plaats van me. Toen stapte ik tussen hun uit en moest proberen of ik kon volgen wat ze elkaar te vertellen hadden. Ik zag dat ze elkaar totaal niet accepteerde en elkaar probeerde te domineren. Hierna moest ik ze beide een knuffel geven, en ik vertelde ze hoeveel ik van beide hield. Hierna vroeg ik ze of ze elkaar een knuffel wouden geven. Toen dat gebeurde zag ik ze samenvloeien in een grote vlam van licht.

Hierna ging de reis verder en kwam ik uit bij mijn eigen huis. Ik zag een huis van licht met allerlei kleuren, maar vooral de kleur blauw trok mijn aandacht. Ook zag ik de naam Gerda op het huis staan. Ik ben het huis ingegaan, en riekie vertelde me dat er een grote steen lag waar ik op mocht gaan liggen. Ik ging op de steen liggen en zag meteen de kleuren geel en blauw door me heen gaan. Hierna zag ik mijn eigen ziel weer, ze vroeg me of ik haar nu kon accepteren, en ik kon alleen maar ja zeggen. Toen vertelde ze me dat ze het aardse leven opeiste omdat het haar recht was om dat leven te leiden. Ik vertrok hierna uit het huis, toen ik weer naar het huis keek zag ik dat de naam Gerda was verdwenen. Ik voelde dat er binnenkort een andere naam zou staan, mijn zielenaam, de naam die ik in de sferen heb gekregen. Maar tot dan moet ik nog wachten.

Riekie vroeg me of ik wist op wat voor steen ik had gelegen. Het eerste wat er in me opkwam was de maansteen, Maar ik durfde het niet te zeggen. Zij vertelde me toen dat het de maansteen was. Ze zij dat ze even iets te drinken ging halen en iets moest pakken. Toen ze terugkwam gaf ze mij een hangertjes met de maansteen er aan, zodat als ik terug wou naar mijn huis, deze mij zou helpen.

Door al deze dingen besef ik pas hoe zeer ik mezelf steeds met mijn eigen negatief denken over mezelf er onderuit heb gehaald. Ook het onbalans van mijn mannelijke en vrouwelijke kant. Vele mensen hebben me al verteld wat voor warmte en liefde ik uitstraalde, maar nooit heb ik dat zelf zo kunnen voelen. Tot nu toe, nu ik eindelijk mijn eigen ziel heb kunnen accepteren en kan ik de liefde en warmte ook voor mezelf voelen.

Ik merk nu dat als ik de maansteen gebruik bij het visualiseren en deze op mijn derde oog leg, de beelden kristalhelder zijn, maar ook dat mijn gedachten niet afdwalen. Riekie vertelde me dat de code die ik in mijn droom had gekregen ik nog nodig zou hebben om een poort te openen. Vandaag werd ik er terug aan herinnerd door de kaart die ik voor mezelf trok. De walvis. Ook hier werd er over een code gesproken. Tijdens mijn visualisatie zag ik eerst mijn negen totemdieren, de zwarte poema, het hertje, de schildpad, de leeuw, de dolfijnen, de walvis, de adelaar, de beer en de eenhoorn, daarna kwam ik uit bij een oude poort. Deze kon ik met deze code openen. Voor me zag ik een pad van goud liggen. Ik ben het pad opgelopen en kreeg het gevoel eindelijk thuis te zijn gekomen.

Dit tot zover Gerda