Vanaf begin deze maand had ik besloten om meer tijd te gaan besteden aan het spirituele en meteen kwamen er meer mensen op me pad die me om hulp vroegen. Het ging lekker en ik begon er steeds meer vertrouwen in te krijgen. Mijn vriendin werd opgenomen in het ziekenhuis voor een hernia operatie en op afstand had ik haar bijgestaan. Twee dagen later kreeg ik ineens een telefoontje van haar dochter dat het helemaal niet goed ging met haar moeder. Ze viel steeds van haar eigen af, had dan bijna geen bloeddruk meer en men kon de oorzaak niet achterhalen. Ik ben toen meteen in mijn angst geschoten waar ik maar niet uitkwam.

Ik gaf mezelf de schuld ervan dat ik haar dat had aangedaan, en kon dat gevoel maar niet van me afzetten. 2 dagen later nam ik contact op met een van de mensen die ik had doorgekregen van de paragnosten vorige maand. Mijn eerste vraag aan haar was dan ook of er misschien weer een entiteit aanwezig was. Zij gaf aan dat er in en om mij niets aan de hand was, maar wel dat er iets niet klopte, en vroeg me de andere morgen terug te bellen. Die avond ging ik naar mijn box, en zag dat marsje er op was. Ik raakte met hem in gesprek erover en we namen de dingen eens door wat er vooraf allemaal gebeurt was.

Een stuk rustiger ben ik die avond naar bed gegaan. De volgende dag belde ik haar opnieuw op. Ik kreeg te horen dat er veel jaloezie en negativiteit naar mij gestuurd werd en dan vooral door degene die me begeleiden. Ze vertelde me dat hij voor de duisternis werkte en dat er veel astrale wezens om hem heen waren. Toen vroeg ze me wat ik deed op spiritueel gebied en vertelde me ook jij bevind je aan de duistere kant, en er zit bij jou een astraal wezen in je. Nou die angst kon ik er nog wel bijhebben, en vroeg haar of ze het wezen bij me weg kon halen. Ik moest nog geen minuut wachten, en kreeg toen te horen dat het astrale wezen na drie uur weg zou zijn. Verder mocht ik niets meer ondernemen op spiritueel gebied zonder goeroe die me zou beschermen, en moest ik ook mijn chatbox en site opheffen.

Ik ben meteen mijn bed terug ingedoken en was er van plan de hele dag niet meer uit te komen. Durfde ook niet naar mijn vriendin met wie ik had afgesloten. Vroeg in de middag kwam mijn dochter thuis, en vroeg me wat er aan de hand was. Ik begon huilend te vertellen wat er allemaal gebeurt was. Goh zegt ze was het vorig jaar niet precies hetzelfde??? Ik keek haar verwonderd aan en ze zei, ja mam toen stond je ook op het punt om voor jezelf te gaan beginnen, en toen gebeurde er ook meteen van alles, er kwam brand na een behandeling in huis, op de paranormale avond vertelde ze je ook dat je met de duisternis bezig was, en waren er ook entiteiten bij je. Ik moest hieraan terugdenken, en zag ineens weer dezelfde cirkel als nu. Ik raapte mijn moed bij elkaar en besloot naar mijn vriendin te rijden om te kijken wat er nu echt aan de hand was.

Toen ik daar aan kwam ben ik eerst een half uur onder een boom gaan zitten mediteren, en vroeg ik aan mijn gidsen en moeder aarde om hulp en een teken. Toen ik bij mijn vriendin kwam, zat ze op een stoel, en vertelde ze me dat het hartstikke goed met haar ging. Ze vertelde me dat ze tijdens de operatie hartstikke rustig was en het enige wat ze vreemd vond was dat ze toch alles bewust had meegemaakt, ondanks de ruggenprik en het roesje wat ze had gehad. De andere dag ging ze met een verpleegsternaar het toilet, en toen zag ze het licht om haar heen steeds groter worden, ze kreeg een gevoel dat er bij haar maag iets van elkaar scheurde en toen was het net of ze door haar hoofd naar buiten ging, en zij ze ik weet zeker dat mijn vader me kwam halen. Later toen ze wakker werd lag ze op bed. Hierna heeft ze nog eenmaal dezelfde ervaring gehad.

Enkele dagen voor haar operatie hadden we nog gesproken over de woede die ze had tegenover haar vader, en vertelde ik haar dat ze die dan maar moest uiten naar hem toe, want ook al was hij dan dood, hij zou haar toch wel horen. Ze vertelde me dat ze sinds ze thuiswas, ook constant tegen hem aan het schelden was geweest, en dat toen de foto viel, ze zei, laat maar vallen die klootzak. Toen keek ze me aan en zei, ach ik zal morgen eens een kaarsje voor hem aansteken. Opgelucht reed ik naar huis, en ineens schoot er een konijntje voor mijn auto. Die avond was ik marsje alles op de chat aan het vertellen toen ik het buurjongetje hoorde roepen, ze hebben tegen jullie auto aan gezeten.

Ik moest de chat afsluiten, en ben gaan kijken wat er aan de hand was. En inderdaad mijn auto was tegen een andere auto aangezet en de bestuurder van de aanrijding was doorgereden. Laat in de avond ging ik weer online en toevallig was marsje er ook weer net. We gingen verder met ons gesprek en hij gaf me een url door van een goede vriend. Hij vertelde me dat hij er heel de avond aan dacht om ons in contact te brengen. Die vriend vertelde hij  werkt net als jij vanuit je hart. Maar hij was de laatste weken nogal moeilijk te bereiken. Nou ik had wel even genoeg van paragnosten vertelde marsje dat hij dan maar mijn icq nummer aan hem moest geven, en dat ik dan wel van hem zou horen als dat nodig was. Ik besloot nog even naar de site van die persoon te gaan kijken, en was net bezig een verhaal van hem te lezen waar ik zoveel in herkende toen ik via mijn icq iemand binnen zag komen.

Ik vertelde hem in het kort wat er allemaal speelde, van te voren had ik al naar de betekenis van het konijntje gekeken, en het sloeg precies op mij. Toen vertelde hij me dat de auto voor mezelf stond, en dat ik nog steeds op me in liet rijden. Nou daar raakte hij me goed mee. Ik heb nog nooit beslissingen voor mezelf durven nemen zonder toestemming of goedkeuring van andere. Hij vertelde me dat hij me voelde als een eenvoudig, warm en liefdevol mens. En dat die dingen de belangrijkste waren om dit werk te kunnen doen. Hij gaf me de raad om naar mijn hart te luisteren en ook om niet zo hard voor mezelf te zijn.

Die nacht had ik heel wat om over na te denken, ik keek naar mijn angst en zag dat die ongegrond was. Ik keek wat ik voor slechte eigenschappen kon vinden om dit werk te kunnen doen en kwam uit bij de liefde in mijn hart. De andere morgen vertelde ik merel alles wat er was gebeurt, en zij had er maar een woord voor Bullshit, en haar man stond er bij te lachen. Maar ze vonden het wel mooi, dat iets wat zo negatief leek, zo omgezet kon worden naar het positieve. De eerste stapjes op het nieuwe pad zijn gezet. Wel nog wat wankelend, maar met veel liefde en met zeker meer zelfvertrouwen

Gerda