Wat kunnen de dingen toch snel veranderen. Al een paar maanden ben ik bezig geweest om een baan te zoeken. Heb me dan ook verschillende malen afgevraagd waarom ik zo graag wil gaan werken. Is het om weg te vluchten van het spirituele zoals me wordt verweten op een paranormale beurs, is het om de angst van mezelf om weer terug te vallen in een financiële chaos, nu mijn uitkering wordt gestopt, of is het gewoon omdat ik gewoon graag bezig ben.
Maanden lang heb ik dat voor mezelf af lopen vragen. Ook hoe het dan verder zou moeten gaan met het spirituele. Heb ik nog wel tijd ervoor om mensen te helpen als ik ook een baan heb. Ik weet diep in mijn hart dat ik als eerste keuze altijd zal kiezen voor het werken samen met mijn gidsen. Hierna heb ik de keuze uit handen gegeven aan mijn gidsen, en het verder proberen los te laten.
Sinds enkele weken ben ik dus gaan werken via een uitzendbureau. Toevallig kreeg ik de baan net op de dag dat mijn uitkering zou stoppen. Vanaf het begin af aan vond ik het heerlijk. Eindelijk weer contact met andere mensen, gewoon lekker aards bezig zijn. Omdat het nogal druk was werkte we tussen de middag door, maar op een middag zei me collega, kom we gaan ook naar de kantine, het is genoeg geweest. In de kantine voelde ik me erg onrustig en besloot maar wat te gaan wandelen buiten. Ineens zag ik een steen liggen voor me op de weg.
Ik pakte hem op en ging een stukje verderop bij het water
zitten. Ik bekeek de steen van alle
kanten, en begon mezelf te aarden. Via mijn wortels daalde ik af naar het
hart van moeder aarde. Het eerste wat ik zag toen ik daar was, was een
clown. Zat hardop te lachen en bedacht meteen als mensen me zien zitten
moeten ze ook wel denken. De clown gaf me een rode roos en bracht me naar
een deur. Glimlachend liep ik de deur door een landschap in. Het was er
ontzettend mooi. Ik liep over een lichtblauwe weg totdat ik bij een gebouw
uitkwam.
Ik ging er naar binnen en ook daar was veel licht en warmte aanwezig. Overal om me heen zag ik planten en stenen. Toen voelde ik de aanwezigheid van mijn gidsen. Hierbij krijg ik altijd een heel blij gevoel. Ze vertelde me dat ik op de goede weg zat, en dat als het nodig was ik wist welke planten en stenen ik moest gebruiken. Al de kennis was daar in de kamer aanwezig, en ik kon er altijd naar toe terugkeren. Ik moest wel beter op mezelf gaan letten, meer rust nemen. Hierna ben ik teruggegaan. Ik heb afscheid genomen van de clown en heb de steen bedankt. Ik vroeg hem of ik hem mee mocht nemen, maar dat mocht niet, dus heb ik hem teruggelegd.
Veel liefs Gerda
