Automatisch schrift wordt door vele gezien als contact met de geestelijke wereld. Vaak wordt men er ook voor gewaarschuwd, daar men negatieve entiteiten ermee aan zou kunnen trekken. Zelf heb ik er hele anderen ervaringen mee. Misschien door mijn mps/dis ervaringen waar ik juist leerde met de anderen delen te communiceren via schrift. Iedere alter had een eigen manier van schrijven en een eigen handschrift.

Vaak was ik me niet bewust van wat werd geschreven, maar op die manier kon ik me wel bewust worden van wat er in mijn innerlijk afspeelde. Zo ook via tekeningen. Vaak krijg ik te horen dat mijn tekeningen geestelijk zijn, maar tot op heden gaat het net als schrijven gewoon automatisch, vanuit mijn gevoel en de emoties die op dat moment op de voorgrond zijn.

Ik zie automatisch schrift dan ook als contact met je eigen innerlijk, en ja het gevaar kan zijn dat er blokkades vrijkomen waarvan je je niet meer bewust was. Je kunt te maken krijgen met herbelevingen, beelden gaan zien, stemmen gaan horen, maar deze komen voort uit je eigen innerlijk en hebben niets van doen met enge entiteiten die bezit van je zouden nemen. Ook kan je op deze manier bewust worden van vorige levens en de persoonlijkheid die je toen was. Als men negatieve ervaringen krijgt met het automatisch schrift is het raadzaam hulp te zoeken, of op alternatief gebied op op psychisch gebied, zodat men niet in de angst blijft zitten, maar men de blokkade die men tegen is gekomen op kan lossen.

Juist door onze eigen angsten creëren we beelden van demonen, en negatieve entiteiten. Juist door je bewust te worden waardoor we deze creëren, en de verantwoording voor ons eigen leven op ons te nemen, kunnen we hiervan loskomen.

Het sprookje wat staat onder artikelen Gerda, is geschreven via automatisch schrift. Ik was me er wel bewust van dat er werd geschreven, maar kon zelf niet bepalen wat. Vond het zelf ook spannend om het verhaal te volgen, en werd me bewust van mijn eigen levensverhaal.

Vaak zie je ook dat er veel in symbolen wordt gesproken in het schrijven, daar de ziel, geen woorden gebruikt, maar het onze geest is die de beelden die het vanuit de ziel doorkrijgt vertaald in woorden. Wijzelf geven er een bepaalde betekenis en waarde aan. Dit kan vanuit de emotie angst zijn, of vanuit de emotie liefde

                                                                                 back