Deelpersoonlijkheden:

Ieder mens heeft deelpersoonlijkheden. De baby, de peuter, de kleuter, het schoolkind, de puber, de adolescent en de jong volwassenen. Het zijn de innerlijke stemmen die de gevoelens verantwoorden die je als kind niet kon uiten, ze verwoorden je angsten, je verdriet, je woede, je schaamte en wanhoop, maar ook je vreugde, opwinding, geluk en liefde, maar ook hebben vele van ons deze gevoelens moeten ontkennen. Of je nu genegeerd, gekleineerd, mishandeld of seksueel misbruikt werd. Je leerde al vroeg dat voelen betekende dat je kwetsbaar was, en kwetsbaar zijn betekende misschien dat je niet zou overleven. Omdat je wilde overleven, leerde je niet te voelen.

Doordat vele van ons als kind zijnde deze gevoelens niet hebben kunnen benoemen en verwerken, kunnen ze in elke situatie weer de kop opsteken, en vaak weten we dan niet eens waar die pijn, of angsten vandaan komen en raken we in een depressie, omdat we ook het contact met ons eigen innerlijk zijn kwijtgeraakt. Door nu op verschillende manieren te werken met je innerlijk, kun je terug in contact komen met deze gevoelens (kinderen), en jezelf op deze manier helen. Ikzelf ben op deze manier gaan werken, sinds ik de diagnose mps/dis heb gekregen, en als waarschuwing wil ik er wel bij vermelden dat als er zaken naar boven komen die zeer aangrijpend zijn, men er voor zorgt dat er voldoende ondersteuning aanwezig is, en niet alleen blijft doorgaan met het onderzoek.

 Vaak zullen er ook herinneringen naar boven komen, waar als jij met je volwassen ik er naar terug kijkt, deze afdoet als niet belangrijk, maar vergeet dan niet dat je ze toen als kind meemaakte en ze op een hele andere manier ervaarde. Bij het werken met je innerlijke kinderen, is het heel noodzakelijk dat je volwassen ik deze verantwoordelijkheid op zich wilt nemen. Deze is degene die het genezingsproces gaat dirigeren. Als er momenten zijn dat je innerlijke volwassen het niet aankan, kies dan een volwassenen uit je omgeving waar je respect voor heb en waar jij het gevoel van heb dat die de situatie op kan lossen.

Soms kan de pijn zo groot zijn bij het kind dat zelfs de volwassen ik deze niet op kan vangen. Het is dan goed om te kunnen vertrouwen op een grotere macht. Vooral als je pijn vroeger zeer diep en hevig is geweest, en je er nergens mee terecht kon. Deze hogere macht hoeft niet perse met religieuze overtuigingen of spirituele zaken te maken te hebben, maar kan van alles zijn. Voor de een zal het een beschermengel of gids zijn, voor de ander een bol van licht, voor weer een ander een persoon waarbij ze zich als kind zijnde veilig hebben gevoeld. Vaak is deze persoon voelbaar als een deel wat buiten het zelf staat Vaak hoor ik echter mensen zeggen, goh ik heb in dit leven eigenlijk niks meegemaakt, dus begrijp niet waarom ik eigenlijk zo reageer op bepaalde gebeurtenissen.

Buiten de deelpersoonlijkheden die we bij ons hebben uit dit leven, is het ook mogelijk dat er delen van vorige levens bij ons zitten, die nog wel een onverwerkte emotionele lading bij zich heeft zitten. Zal het proberen in onderstaand stukje uit te leggen hoe dat in zijn werk gaat. Als volwassenen NU, heb je vaak het gevoel er niet bij te horen, je voelt je vaak onbegrepen en in gezelschap houd je liever je mond, dan dat je iets verteld. Eenmaal terugkijkend naar je jeugd zie je dat je als kind zijnde op school, het ook doodeng vond om voor de klas iets te moeten vertellen, en dat je je liever op de achtergrond houd. Nog verder terug, zie je dat er iemand een opmerking heeft gemaakt dat je beter je mond kon houden, omdat je te klein was om er iets over te weten Als je als volwassen hierop terugkijkt, denk je bij jezelf, ach het was gewoon een opmerking van iemand, dat kan toch niet de oorzaak zijn van hoe ik NU reageer.

Echter die opmerking kan een lading los gemaakt hebben uit een ander leven, Waarin je gedwongen werd je mond te houden, of waarin je erachter bent gekomen dat als je wel je mond opendeed, je buitengesloten werd door de gemeenschap, of zelf werd vermoord ervoor. Deze lading komt nu vrij op het moment dat de ander die uitspraak doet als jij nog een kind bent. En hecht zich in je aura, of in je lichaam. Steeds weer als je met een dezelfde soort situatie te maken krijgt, zal dit in gedachten of lichamelijk op gaan spelen, totdat je er bewust van wordt, en de wond die er door ontstaan is, kan helen.

Gerda