Angst

In ons leven hebben we de keuze uit 2 mogelijkheden.

Of we kiezen voor de LIEFDE, of we kiezen voor ANGST. Als we er over nadenken, merken we zelf wel wat onze keuze is geweest, en voor welke kant we hebben    gekozen. Ook zien we dat terug in hoe onze reacties zijn op onderwerpen op een forum, en in het dagelijkse leven.

De keuzes uit LIEFDE, laten ons niet twijfelen, laten ons niet afvragen of het wel goed, of fout is. We WETEN gewoon dat alles wat met die keuze te maken heeft, en op ons pad komt, goed voor ons is.

Een keuze uit angst echter brengt altijd vertwijfeling, en is vaak gebaseerd op oude overtuigingen die ons opgelegd zijn, door opvoeding, geloof en scholing. Hierdoor reageert men ook vanuit eigen onzekerheid.

Het eigen innerlijk en het verstand, blijven constant met elkaar in gevecht, wat zich ook fysiek afspeelt met zijn omgeving. Men projecteert zijn eigen angsten dmv waarschuwingen op anderen, Pas op hiervoor, pas op daarvoor, maar omdat deze angsten zo vertrouwd zijn, durft men ze niet onder ogen te zien, omdat de Angst zo vertrouwd is, en er weer een angst ontstaat, voor wat er zal gebeuren als men het oude loslaat, en men geen zekerheid heeft over wat het nieuwe zal brengen.

Hierdoor creëren we steeds opnieuw een angst voor de angst, en maken we keer op keer daar van uit dezelfde keuzes, en gieten ze alleen in een ander jasje. Het leven is dan niet meer waar het voor bedoeld is, maar wordt overleven, met een constante strijd met onszelf, en de omgeving, waarin het zich fysiek manifesteert.

We blijven dan in een cirkel ronddraaien, trekken mensen aan met dezelfde angsten, die hun angst weer op onszelf projecteren, waarmee we een bevestiging krijgen van zie je wel, dat ik dat niet moet doen, want dan gebeurt er ................. .

Als ik bij mezelf een twijfel opmerk als ik een keuze moet maken, stel ik mezelf de vraag: WAT ZOU LIEFDE DOEN.... Hierdoor worden voor mij de angsten die ik heb voelbaar, en zichtbaar, waardoor ik de cirkel kan doorbreken, en een keuze kan maken, vanuit mijn hart, en kan ik de opgelegde overtuigingen, een voor een afbreken, om zo bij mezelf te blijven en in balans te blijven.

Gerda